Η κρίση των θεών

Πέμπτη, 10 Νοέμβριος 2016 21:01 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Η στιγμή της μεγάλης συγκέντρωσης των συμπαντικών θεών είχε φτάσει. Από όλα τα σύμπαντα και τους επί μέρους γαλαξίες είχαν συγκεντρωθεί άπαντες. Ο καθένας είχε διαλέξει το δικό του χρωματισμό στο νέφος νετρονίων που τον συνόδευε. Φυσικά οι θεοί δεν είχα καμία σχέση με την ύλη, όπως τη γνωρίζουμε εμείς, από τα γνωστά στοιχεία που την απαρτίζουν. Απλά περιβάλλονταν από το νέφος τους, κι έπαιρναν τη θέση τους στο διαγαλαξιακό κενό, αφού προηγουμένως είχαν ανταλλάξει χαιρετισμούς, που μεταφράζονταν σε ηλεκτρικές εκκενώσεις, τους γνωστούς γήινους κεραυνούς.
Περίμεναν τον Αρχιθεό να τους χαιρετήσει, να κηρύξει την έναρξη της συνάντησής τους, και να δώσει το λόγο στον καθένα με τη σειρά, ανάλογα με την παλαιότητα σχηματισμού του σύμπαντος που αντιπροσώπευε ή του επί μέρους γαλαξία. Οι θεοί ήταν ίσοι μεταξύ τους, και είχαν τις ίδιες ιδιότητες και δυνατότητες, όπως αθάνατοι, μη επηρεαζόμενοι από τον χρόνο, άυλοι, όπως αναφέραμε, παντοδύναμοι, (σας θυμίζει τίποτα αυτό;), και κανένας δεν ήταν πάνω από κάποιον άλλον.
Υπήρχε φυσικά ο Αρχιθεός, αλλά αυτός ήταν τίτλος τιμής, και για ν’ ακριβολογήσουμε, επειδή η βαρεμάρα ήταν ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά τους, Αρχιθεός σήμαινε το κορόιδο που έβαλαν να προεδρεύσει, γιατί και μόνο που μετακινήθηκαν από το σύμπαν τους ήταν αρκετά κουραστικό.
Αφού συμπληρώθηκαν όλοι οι χρωματισμοί νετρονιακών νεφών, ο Αρχιθεός πήρε το λόγο. Του άρεσε ναπροεδρεύει, γι’ αυτό άρχισε θεατρικά, με στόμφο και αρκετό αναβόσβημα φωτός του νέφους του, κάτι σαν τα γήινα βεγγαλικά, με αποτέλεσμα κάποιοι να δυσφορήσουν, κι άλλοι να προσπαθούν να κρύψουν τα γέλια τους.
«Περήφανοι θεοί, διαφεντευτές των συμπάντων και των επί μέρους γαλαξιών, καλώς ήλθατε! Πέρασε αρκετός καιρός από την τελευταία μας συνάντηση, και ανυπομονώ ν’ ακούσω τα επιτεύγματά σας.
Θυμάμαι πως κάποιοι από εμάς είχαν διατυπώσει κάποιες σκέψεις για παιχνιδάκια με το ανακάτεμα της ύλης. Μερικοί ανάφεραν και τα αμινοξέα, πως δηλαδή επιθυμία τους ήταν να δημιουργήσουν ζωή στους πλανήτες τους. Ν’ ακούσουμε λοιπόν τον σύντροφο ΒΠΖ, (βαριέμαι που ζω), να μας ανακοινώσει τις ενέργειες που έχει κάνει, πάνω σ’ αυτό το θέμα»
Ο ΒΠΖ, αραχτός στο κίτρινο νέφος του κούνησε το κεφάλι του βαριεστημένα:
«Τι ζητάει ο ηλίθιος!», σκέφτηκε, «Δεν φτάνει που του έκανα τη χάρη και ήρθα, έχει όρεξη για κουτσομπολιό. Αφού τίποτα δεν έγινε. Πλάκα του έκανα. Δεν είμαι τρελός ν’ ανακατευτώ με τη ζωή. Αυτά είναι επικίνδυνα πράγματα, ακόμα και για μας τους θεούς. Τι τα θέλω τα παιχνιδάκια;»
«Μεγάλε και τιμημένε Αρχιθεέ», άρχισε το γλείψιμο, «όλα βαίνουν καλώς. Διοικώ το σύμπαν μου με ηρεμία και γαλήνη, στηριζόμενος στους αιώνιους και απαραβίαστους νόμους της αέναης κίνησης και της βαρύτητας. Έχω αδρανοποιήσει την ηλεκτρική και πυρηνική ενέργεια, έτσι κι αλλιώς άχρηστες είναι, και τα πηγαίνω μια χαρά. Ελπίζω πως και οι υπόλοιποι συνάδελφοι θα πράττουν ανάλογα»
Ο Αρχιθεός στραβομουτσούνιασε:
«Εσύ δεν ήσουν που έλεγες πως θα πειραματιστείς για κάτι ανώτερο;», τον ρώτησε και το νέφος του πήρε μια σκούρα έκφραση, δείγμα του θυμού του.
«Αλίμονο αν κάναμε ότι λέγαμε! Τότε τι θεοί θα ήμασταν; Απλά αστειευόμουνα, ω μέγα Αρχιθεέ!», του απάντησε.
Ο Αρχιθεός το κατάπιε, κι έδωσε το λόγο στον επόμενο, όμως κι αυτός ήταν υπέρμαχος της απραξίας.
«Καλύτερα έτσι, υπέρτατε θεέ, (το χόντρυνε το γλείψιμο αυτός), για φασαρίες είμαστε τώρα και για μπλεξίματα; Αμφιβάλω αν κανένας από εμάς έχει προχωρήσει σ’ αυτά τα ανούσια πειράματα με τη δημιουργία ζωής. Αν μου επιτρέπετε, καλύτερα είναι να θέσετε το ερώτημα, ποιος έχει κάνει κάτι πάνω σ’ αυτό, για να πληροφορηθούμε κι εμείς τα αποτελέσματα», του είπε κι από το νέφος του ακούστηκε ένα χασμουρητό.
Ο Αρχιθεός ήθελε να συνεχιστεί κανονικά η συνεδρίαση, όμως, επειδή έβλεπε τα βαριεστημένα νέφη να περιμένουν πως και πώς να τελειώσουν για να συνεχίσουν το ραχάτι τους, αναγκάστηκε να κάνει την ερώτηση, αλλά κανένας δεν απάντησε. Ξαναρώτησε, έτσι για να κάνει κάτι, οι θεοί δεν είναι κουφοί, αλλά απάντηση δεν πήρε, οπότε αναγκάστηκε να συνεχίσει αυτός:
«Γνωρίζω πως είστε λιγάκι οκνηροί, γι’ αυτό ανέλαβα εγώ αυτή την πρωτοβουλία».
Ένα σούσουρο ακούστηκε από όλα τα νέφη. Όλοι οι θεοί περίμεναν με ανυπομονησία τη συνέχεια, κι αυτός δεν τους χάλασε το χατίρι.
«Αγαπητοί συνάδελφοι, από την ύλη που υπάρχει άφθονη στο σύμπαν μου, όπως και στα δικά σας, έφτιαξα τα αμινοξέα. Μετά ήρθε η σειρά της αμοιβάδας, του πρώτου έμβιου όντος. Α, ξέχασα, όλα τα πειράματα έγιναν σ’ ένα μικρό, γαλάζιο πλανήτη, τη γη, που είναι γεμάτη νερό.
Μου πέτυχε η συνταγή. Εκεί που έπαιζα με τα άτομα της ύλης, μου ξέφυγαν δυο άτομα υδρογόνου κι ένα οξυγόνου, κι ούτε που το κατάλαβα πότε πρόλαβαν να ενωθούν. Καλά πάμε, είπα. Από τις αμοιβάδες συνέχισα το παιχνίδι μου, και σε λίγο είχα σχηματίσει πάρα πολλά έμβια όντα. Μου άρεσαν πραγματικά. Έκανα πολλούς συνδυασμούς και βγήκαν χιλιάδες μορφές ζωής, η μια διαφορετική από την άλλη.
Όμως, αυτές οι μορφές έπρεπε να τραφούν, άλλη ταλαιπωρία κι αυτή! Έβαλα μηχανισμούς στα φυτά και στα δέντρα να τρέφονται με νερό και φως του ήλιου, στοιχεία άφθονα στη φύση της γης. Όμως τα υπόλοιπα ζώα ήταν ανεβάσταγα. Δεν περίμεναν να σκεφτώ κάτι γι’ αυτά, κι άρχισαν να τρώνε το ένα το άλλο. Μου ξίνισε λιγάκι, αλλά δεν πολυσκοτίστηκα. Ας κάνουν ότι θέλουν, κι ας επικρατήσουν τα δυνατότερα, αποφάσισα.
Όμως, δεν σκέφτηκα τη μαϊμού. Από αυτήν ξεφύτρωσε ένα θηλαστικό άλλο πράμα, ο άνθρωπος. Από αυτόν ξεκίνησαν όλα τα δεινά πάνω στον όμορφο πλανήτη μου, την αγαπημένη μου γη. Αυτός άρχισε να χρησιμοποιεί το μυαλό του και κατάφερε να κυριεύσει τα πάντα. Τίποτα δεν μπόρεσε να σταθεί εμπόδιο στο δρόμο του.
Να σκεφτείτε πως έφτιαξε μηχανές και κόβει βόλτες στα άλλα αστέρια της γειτονιάς του, και μ’ έχει κάνει να χάνω τον ύπνο μου. Όπως πάει θα με ξεπεράσει. Αφού τα έκανε θάλασσα στη γη, τώρα σκέπτεται να μετοικήσει σε άλλο πλανήτη, ακούστε πράγματα! Έτσι μού ’ρχεται να δώσω ένα φύσημα στη γη, να την εξαφανίσω, τέτοια νεύρα έχω!»
«Και γιατί δεν το κάνεις; Θεός είσαι, τι σ’ εμποδίζει;», τον ρώτησε το νέφος του ΘΝΣΠ, (θεός να σου πετύχει).
Ο Αρχιθεός τραμπαλίστηκε λιγάκι, γέλασε και του είπε:
«Δικό μου δημιούργημα είναι, το πονάω. Το βλέπω να προκόβει και χαίρομαι»
«Δεν μας τα λες καλά, συνάδελφε», του είπε ο ΑΜΗ, (αφήστε με ήσυχο), «τώρα δεν μας είπες πως το δημιούργημά σου τα έκανε θάλασσα;»
«Αυτός, όπως πάει, θα σε ξεπεράσει και θα πάρει τη θέση σου στην επόμενη συνάντησή μας», του είπε ο ΗΣΟΓΗΣΑ, (ή στραβός είναι ο γιαλός, ή στραβά αρμενίζουμε), «Τότε να σε δω, μπαγασάκο»
«Μα τι λέτε τώρα; Του χεριού μου είναι, ότι θέλω τον κάνω. Μόλις τελειώσουμε, θα τον εξαφανίσω από προσώπου γης», θύμωσε ο Αρχιθεός.
«Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά», επενέβη ο ΓΛ, (γαλήνιο λιβάδι), «ο συνάδελφος Αρχιθεός πρέπει να μας υποσχεθεί πως θα εξολοθρεύσει εξ ολοκλήρου τη ζωή που εγκατέστησε στη γη, πριν είναι πολύ αργά γι’ αυτόν, και πολύ φοβάμαι, και για μας. Σκεφτείτε το καλά!»
Φωνές ακούστηκαν από τα άλλα νέφη. Όλοι οι θεοί συμφωνούσαν με τον ΓΛ. Ο Αρχιθεός έδειχνε στριμωγμένος. Τη λύση την πρόσφερε ο ΤΦΤΠΠΠΜ, (των φρονίμων τα παιδιά, πριν πεινάσουν μαγειρεύουν).
«Γιατί δεν τοποθετείς για αρχηγό τους έναν ανισόρροπο; Θα καταστραφούν μόνοι τους τότε, είναι τόσο απλό!»
Ο Αρχιθεός βρήκε σοφή την τοποθέτησή του, και κήρυξε τη λήξη της συνεδρίασης, που εκείνη την ημέρα το γήινο ρολόι έδειχνε 8 Νοέμβρη 2016. Την επόμενη, γήινη πάντα, ημέρα, στις προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ, εξελέγη πρόεδρος ο Ντόναλντ Τραμπ.

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του ΚΥΡ
Το κλίκ της ημέρας
του ΚΥΡ

Πρόσφατα Νέα

Η ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΙΔΗΣΗ

Στείλτε μας τα δικά σας νέα, φωτογραφίες, σχόλια, σκέψεις, παρατηρήσεις και δείτε τα δημοσιευμένα στο lakonikos.gr και στην ημερήσια εφημερίδα ΛΑΚΩΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
Διεύθυνση e-mail(*)
Μη έγκυρη διεύθυνση e-mail

Περιγραφή(*)
Συμπληρώστε μια περιγραφή για την είδηση σας

Φωτογραφία

Κωδικός Ασφαλείας(*)
Κωδικός Ασφαλείας
Ο κωδικός ασφαλείας είναι λάθος