Ντροπή σε όλους μας, μα πιο πολύ σ΄εκείνους!

Παρασκευή, 30 Δεκέμβριος 2016 20:59 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Εμφανίστηκαν στις τηλεοράσεις όλοι οι «μεγάλοι και τρανοί» αυτού του ψεύτικου κόσμου για να μας στείλουν τις «ευχές» τους. «Υποκριτικά και όπως πάντα γιομάτοι χοντρά λόγια… Ανάμεσά τους και πολλοί «δικοί» μας (στην Ελλάδα εννοώ)…
Την ίδια ακριβώς ώρα, εκατοντάδες εκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη μας, παραμονή Πρωτοχρονιάς, το βράδυ, περιεχόντουσαν εις τα σαρίδια των απορριμμάτων των σπιτιών να χορτάσουν την πείνα τους. Την ίδια ακριβώς ώρα που οι τρανοί αυτού του κόσμου της παγκοσμιοποίησης, φεύγοντες το φως της αληθείας και καλυπτόμενοι υπό το σκότος της υποκρισίας και ανειλικρινείας, μιλούσαν υποκριτικά και όπως πάντα γεμάτοι χοντρά λόγια, για δημοκρατία, ελευθερία, αγώνα για το ψωμί όλων των ανθρώπων… Υπερασπιστές των λαών που χρόνια τώρα, όλοι μαζί τους, στραπατσάρουν με τόση… γενναιοδωρία, που όλοι μαζί πετάνε στο περιθώριο, που όλοι μαζί αυτούς τους λαούς τους σπρώχνουν στο τίποτα!
Ω, πόσον απεχθής είναι η αμαρτία του στόματός των. Πόσον δηλητηριώδης και φονικός είναι ο λόγος των χειλέων των!
Δύο χιλιάδες και δεκαεφτά… Και λοιπόν; Τι θʼ αλλάξει; Τι θα γίνει, για να ζωντανέψει η ελπίδα που έχει το χρώμα του θανάτου;
Τι έκαναν οι μεγάλοι της γης, οι πνευματικοί άνθρωποι, οι τιμητές των ποικίλων -ΙΣΜΩΝ, ώστε το βράδυ της Πρωτοχρονιάς, που ενώ όλοι αυτοί έπιναν τη σαμπάνια και άνοιγαν τα πολύτιμα δώρα, να υπάρχει ψωμί, νερό, λίγο κρασί, κάποιο κομμάτι κρέας, στα τραπέζια όλων των ταπεινών της γης; Τι προετοίμασαν για να πάρει λίγο από το χρώμα των δισεκατομμυρίων φωτών και η ελπίδα; Για να φέρει η νέα χρονιά, μια κάποια λάμψη στη ζωή τους;
Θαρρώ πως τίποτα… Τη μεγάλη εκείνη ώρα, εκατομμύρια άνθρωποι στον πλανήτη ήταν μόνοι, πεινασμένοι, διψασμένοι, ματωμένοι, δαρμένοι, παραμερισμένοι, παγωμένοι, βρεγμένοι, αποκαμωμένοι…
Ίσως κάποιοι, οι πιο τυχεροί να απολάμβαναν από την τηλεόρασή τους τους πανηγυρισμούς στο Παρίσι, στο Βερολίνο, στη Νέα Υόρκη, στη Μαδρίτη. Οι κάποιοι, που μετά από τέτοιες… απολαύσεις, μπαίνουν στη θύελλα του παραπόνου, που φέρνει στην αρχή δάκρυα, μετά κραυγές, για να φτάσουν στην Αναρχία, στο έγκλημα, αφού η φτώχεια που ζουν, το τίποτα που απολαμβάνουν, είναι το έγκλημα των εγκλημάτων!
Κρυώνω στη σκέψη του θανάτου… Κρυώνω μπροστά στο μαύρο φως… Κρυώνω μπροστά στα ψεύτικα περιστέρια… Κρυώνω μπροστά στα φώτα που φωτίζουν μόνο τις πλατείες. Κρυώνω στην απώλεια καρδιάς. Κρυώνω γιατί ο άνθρωπος, αντί να τραβάει προς τα πάνω, επιστρέφει στις σπηλιές!
Ο άνθρωπος άξιζε, από χρόνια τώρα, μετά από τόσο αίμα, ένα καλύτερο σήμερα και αύριο, 2017 χρόνια μετά Χριστόν!...
… Γιʼ αυτό εγώ απόψε, μαζί με χιλιάδες άλλους, θα ψάλω άσμα δοξολογίας εις τη Δύναμίν Σου και θα Σε παρακαλέσω Κύριε, του χρόνου παραμονή Πρωτοχρονιάς, να μην υπάρχει κανένας, ή να είναι ελάχιστοι οι μόνοι, οι πεινασμένοι, οι διψασμένοι, οι ματωμένοι, οι δαρμένοι, οι αδικοφυλακισμένοι, οι παραμερισμένοι, οι παγωμένοι, οι βρεγμένοι, οι αποκαμωμένοι…
«Καλή και ευλογημένη χρονιά»

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του ΚΥΡ
Το κλίκ της ημέρας
του ΚΥΡ

Πρόσφατα Νέα

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Η ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΙΔΗΣΗ

Στείλτε μας τα δικά σας νέα, φωτογραφίες, σχόλια, σκέψεις, παρατηρήσεις και δείτε τα δημοσιευμένα στο lakonikos.gr και στην ημερήσια εφημερίδα ΛΑΚΩΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
Διεύθυνση e-mail(*)
Μη έγκυρη διεύθυνση e-mail

Περιγραφή(*)
Συμπληρώστε μια περιγραφή για την είδηση σας

Φωτογραφία

Κωδικός Ασφαλείας(*)
Κωδικός Ασφαλείας
Ο κωδικός ασφαλείας είναι λάθος