Ανθρωπιά, που είσαι;

Πέμπτη, 06 Ιούλιος 2017 22:35 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Ψάχνοντας απεγνωσμένα για τη χαμένη μας ανθρωπιά, μοιραία στο μυαλό μου έρχονται τα κατορθώματα των τελευταίων κυβερνήσεών μας, κι ανατριχιάζω. Πώς θέλουν οι κυβερνώντες να είμαστε άνθρωποι, όταν δεν είναι αυτοί; Όταν θεσπίζουν νόμους πέρα από την ανθρωπιά, νόμους που υπακούν και συντηρούν το συμφέρον, (δίκαιο ή άδικο, δεν τους νοιάζει), των τραπεζών, και των οποιονδήποτε δυνατών, κατά των αδυνάτων;

Δεν χρειάζεται ν’ αναφέρω τα νομοσχέδια αυτά, τα έχω στηλιτεύσει σε προηγούμενα άρθρα, και δεν είναι σωστό να τα αναμασάω. Σήμερα θα σας πω, τι κατά τη γνώμη μου έπρεπε να είχε γίνει. Πριν με θεωρήσετε ρομαντικό ή ονειροπαρμένο, τονίζω πως, αλίμονο σ’ αυτούς που δεν ονειρεύονται ένα καλύτερο αύριο, και δεν πολεμάνε με τα μέσα που διαθέτουν, για να το επιτύχουν.
Αρχίζουμε από τα βασικά: Πιστεύω λοιπόν πως κάθε άνθρωπος που γεννιέται σ’ αυτό τον κόσμο, έχει δικαίωμα ενός πιάτου φαγητού κι ενός σπιτιού, να κουρνιάσει, αυτός κι η οικογένειά του. Αυτό, οποιοδήποτε ευνομούμενο κράτος, έπρεπε να το έχει στην πρώτη γραμμή των προτεραιοτήτων του.
Δεν έχει σημασία αν ο άνθρωπος αυτός είναι άπορος, αν έχει δουλειά ή όχι, εγώ θα το προχωρήσω, αν θέλει να δουλέψει ή όχι. Το καθημερινό πιάτο και η στέγη, πρέπει να είναι αναφαίρετα δικαιώματα κάθε ανθρώπου. «Αν δεν δουλέψεις, δεν θα φας», θα μου πείτε, και σας απαντώ:
Δουλέψεις, δε δουλέψεις, το στομάχι και του φτωχού και του πλούσιου δεν κάνει διακρίσεις. Όταν πεινάσει, διαμαρτύρεται. Τι θέλετε λοιπόν, να γίνουμε ζούγκλα, και να τρώνε μόνο όσοι δουλεύουν; (Και πού να βρεθούν δουλειές σήμερα;). Μέχρι εκεί φτάνει η ανθρωπιά μας;
Κι αυτό που αποδίδεται στο Χριστό, «Ο μη εργαζόμενος, μηδέ εσθιέτω», που δεν πιστεύω πως είναι δική του ρήση, αλλά εμβόλιμη, γιατί δεν συνάδει με την υπόλοιπη διδασκαλία του, είναι αξιοκατάκριτο από κάθε άποψη. Το κράτος έχει ηθική υποχρέωση να φροντίζει τους άπορους και τους ανίκανους να εργαστούν, ακόμα κι αυτούς που συνειδητά αποφεύγουν να εργαστούν. Αυτό είναι το κράτος δικαίου που ονειρεύομαι: Κανένας άστεγος, κανένας χωρίς φαγητό.
Θα μου πείτε πως αυτή η συλλογιστική οδηγεί στην τεμπελιά, στην οκνηρία και μοιραία στην παραβατικότητα. Νομίζω πως, όταν κανένας δεν πεινάει, κι όταν όλοι έχουν σπίτι να μείνουν, το τελευταίο που θα σκεφτούν είναι να παρανομήσουν.
Αντ’ αυτών όμως βλέπουμε να συμβαίνουν τα εξής απάνθρωπα: Δουλεύουμε σαν σκλάβοι, κι ο μισθός πάει στο ενοίκιο, και σαν να μην έφτανε αυτό, φορολογούν και την πρώτη κατοικία. Αυτό δεν είναι κράτος δικαίου, αλλά υπηρέτης των τραπεζών, τα είπαμε αυτά…
Συνεχίζουμε με την απόδοση δικαιοσύνης. Η φυλάκιση ενός εγκληματία και παραβάτη της νομοθεσίας, δεν πρέπει να λογίζεται σαν εκδίκηση, αλλά σαν προσπάθεια συμμόρφωσης. Να καταλάβει ο εγκληματίας τι έχει κάνει, να μετανοήσει, (χριστιανικός όρος, αλλά δεν βρήκα κάποιον καλύτερο), και να συνεχίσει τη ζωή του, όταν αποφυλακιστεί, κανονικά σαν άνθρωπος, χωρίς την ταμπέλα του φυλακισμένου.
Τι βλέπουμε όμως να γίνεται στις φυλακές; Η παραβατικότητα αυξάνεται, αντί να μειώνεται. Τα γνωρίζουμε όλοι, αλλά κανένας δεν κάνει τίποτα. Επαναπαυόμαστε με τη σκέψη, «Αφού εμείς είμαστε νόμιμοι, τι μας νοιάζει για τα καθάρματα;»
Όχι, φίλοι μου, δεν είναι έτσι, γιατί αύριο, πιθανόν εσείς ή τα παιδιά σας να βρεθείτε στη θέση αυτών των «καθαρμάτων». Ας αγωνιστούμε λοιπόν ν’ αλλάξει το σύστημα κράτησης, κι όσοι αποφυλακίζονται, να βρίσκουν δουλειά και να ξεχνάμε πως διάβηκαν το κατώφλι της φυλακής.
Τελειώνω με την αντιμετώπιση που τυχαίνουν από το κράτος οι ηλικιωμένοι, οι απόμαχοι της ζωής. Το θεωρώ αδιανόητο να πηγαίνει η μισή τους σύνταξη και βάλε, στους γιατρούς και στα φάρμακα. Αν μάλιστα αναγκάζονται να πληρώσουν κι ενοίκιο, τότε η κατάστασή τους παραείναι τραγική. Προτείνω να σκύψει το κράτος πιο πολύ στην κοινωνική μέριμνα, αλλά κι άλλοι φορείς, όπως η εκκλησία, για ν’ ανακουφιστούν τα καημένα τα γεροντάκια.
Εκείνο το φασιστικό, «Άμα δεν κουνήσεις τα χέρια σου, δεν πρόκειται κανένας να σου δώσει να φας», πρέπει να το ξεχάσουμε. Αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι!

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
Του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
Του Ανδρέα Πετρουλάκη

Πρόσφατα Νέα

Η ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΙΔΗΣΗ

Στείλτε μας τα δικά σας νέα, φωτογραφίες, σχόλια, σκέψεις, παρατηρήσεις και δείτε τα δημοσιευμένα στο lakonikos.gr και στην ημερήσια εφημερίδα ΛΑΚΩΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
Διεύθυνση e-mail(*)
Μη έγκυρη διεύθυνση e-mail

Περιγραφή(*)
Συμπληρώστε μια περιγραφή για την είδηση σας

Φωτογραφία

Κωδικός Ασφαλείας(*)
Κωδικός Ασφαλείας
Ο κωδικός ασφαλείας είναι λάθος