Οι απόκληροι της ζωής και οι ανθρωπιστές μιας χρήσεως (αληθινές ιστορίες)

Παρασκευή, 07 Ιούλιος 2017 22:46 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Κάθε μέρα βλέπω, ακούω, μαθαίνω, ζω αμέτρητες φρικτές ιστορίες…

Δεν θα αναφέρω εδώ ονόματα και σκληρότητες δολοφονικές αρμοδίων. Δεν είναι αυτή η πρόθεσή μου.

Θα αναφέρω, όμως, περιπτώσεις των τελευταίων μηνών που ράγισαν την καρδιά μου, και κόντεψαν να με στείλουν στο νοσοκομείο, καθώς ένιωθα έναν οδοστρωτήρα να περνά από πάνω μου…

Είδα έναν άνεργο σαραντάρη που δεν μπορεί ούτε το γάλα του παιδιού του να εξασφαλίσει και κάνει πεινασμένος και εξουθενωμένος πολλά χιλιόμετρα την ημέρα για να βρει δουλειά, οποιαδήποτε και οπουδήποτε και όλες οι πόρτες είναι κλειστές γι’ αυτόν, και ζει ένα αβάσταχτο δράμα που τον οδήγησε δυο φορές σε απόπειρα αυτοκτονίας.

Συνάντησα έναν άλλο άνεργο που πεινάει και βασανίζεται και έκανε πριν εφτά μήνες αίτηση στο αρμόδιο υπουργείο, ζητώντας μία δουλειά, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, κάποιο επίδομα, λίγα ψίχουλα συμπόνιας και απάντηση δεν πήρε μέχρι σήμερα.

Είδα πριν 3 μήνες μια μάνα που είναι άρρωστη και άνεργη και άκουγε το παιδί της να της λέει κλαίγοντας: «Πεινάω μανούλα. Δώσε μου κάτι», και την επισκέπτονται «φιλάνθρωποι» της αφήνουν μια σοκολάτα, της θυμίζουν ότι ο «Θεός δεν αφήνει κανένα να χαθεί» κι ύστερα μπαίνουν στο αυτοκινητάκι τους και τραβούν για μπάνιο και ουζάκι στο παραλιακό κέντρο…

Έμαθα για τον οικογενειάρχη που αρρώστησε και του’ τυχαν όλα ανάποδα και έχει να πληρώσει έξι μήνες το ενοίκιο και ο ιδιοκτήτης τον πετάει στον δρόμο, και κανείς δεν στέκεται ν’ ακούσει αυτήν την ενοχλητική ιστορία, για να μη χαλάσει το κέφι του…

Είδα, άκουσα, έμαθα για τον άλλο που παίρνουν το σπίτι οι τράπεζες, ο παρακάτω που δεν έχει ιατροφαρμακευτική περίθαλψη κι αν αρρωστήσει θα πεθάνει σαν το σκυλί στ’ αμπέλι, ο μικροβιοτέχνης που κλείνει το μαγαζί του, καθώς τον πνίγουν τα χρέη, ο έμπορος που είναι μπροστά στην πόρτα της φυλακής… ο… ο… π… οι…

Ων ουκ έτσι αριθμός… Ζώα μικρά μετά μεγάλων, μέσα στην μεγάλη και ευρύχωρη θάλασσα της βιοπάλης… εκεί όπου λίγοι Δράκοντες, μας εμπαίζουν όλους, καθώς συνάζουν στις αποθήκες τους αμέτρητους καρπούς, και βάζουν φύλακες, για να προστατέψουν τ’ αγαθά τους…

«Κάτω από το όριο της φτώχειας» ο κόσμος του Άδη…

Οι άνεργοι, οι άποροι, οι άρρωστοι, οι πολύτεκνοι, οι ανάπηροι, οι χήρες, τα ορφανά, οι συνταξιούχοι των 300 και 400 ευρώ, οι ταπεινοί, οι καταφρονεμένοι, οι απόκληροι της ζωής… Περιστρέφονται γύρω από τη δυστυχία τους και γύρω απ’ όλους εμάς, για να μαζεύουν τα ψίχουλα που πέφτουν απ’ τα τραπέζια μας…

Και κάθε τόσο και λιγάκι μεγαλώνουμε την απόγνωσή τους. Καθώς τους διηγούμαστε παραμύθια ελπίδων… καθώς τους δίνουμε μαϊμούδες υποσχέσεις… καθώς τους κάνουμε να ζουν φαντασιώσεις ανεκπλήρωτες, που τις συντρίβει η ζωή…

Είναι τότε που οι γραβατωμένοι χαρτογιακάδες, αρμόδιοι και αναρμόδιοι, υπεύθυνοι και ανευθυνοϋπεύθυνοι, επαγγελματίες της πολιτικής και ερασιτέχνες υποκριτές, ανθρωπιστές μιας χρήσεως, μαζεύονται ολόγυρα από ένα τραπέζι και το ρίχνουν στο ατέλειωτο κουβεντολόι… με πόσο πόνο για τους φτωχούς συνανθρώπους τους, που λες ότι είναι έτοιμοι να κλάψουν… οι θεομπαίχτες…

Και υπόσχονται παραδείσους, όπου όμως πορτιέρης και παρκαδόροι δεν είναι ο Άγιος Πέτρος, αλλά ο γνωστός Μινχάουζεν.

Συζητήσεις και συνεντεύξεις και τοποθετήσεις και δεκάρικα λογύδρια από τους σοβαροφανείς κυρίους της τηλεοπτικής τρύπιας δεκάρας…

Κι ύστερα όταν η εκπομπή τελειώνει και σταματήσει το πρόγραμμα, η ζωή συνεχίζεται με τον ίδιο μακάβριο ρυθμό… από εδώ τα πρόβατα, από εκεί τα ερίφια… εδώ η κόλαση, δίπλα ο Παράδεισος…

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
Του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
Του Ανδρέα Πετρουλάκη

Πρόσφατα Νέα

Η ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΙΔΗΣΗ

Στείλτε μας τα δικά σας νέα, φωτογραφίες, σχόλια, σκέψεις, παρατηρήσεις και δείτε τα δημοσιευμένα στο lakonikos.gr και στην ημερήσια εφημερίδα ΛΑΚΩΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
Διεύθυνση e-mail(*)
Μη έγκυρη διεύθυνση e-mail

Περιγραφή(*)
Συμπληρώστε μια περιγραφή για την είδηση σας

Φωτογραφία

Κωδικός Ασφαλείας(*)
Κωδικός Ασφαλείας
Ο κωδικός ασφαλείας είναι λάθος