Κατασχεμένα σπίτια

Δευτέρα, 23 Οκτώβριος 2017 20:31 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Αναρωτιέμαι, αν ο χαρακτηρισμός άνθρωποι, μας ταιριάζει. Πιο πολύ, πιστεύω, πως μας πηγαίνει το θηρία ανήμερα, που κοιτάνε να κατασπαράξουν το ένα το άλλο για να επιβιώσουν. Ζούγκλα δηλαδή! Η λέξη άνθρωπος, για την ετυμολογία της οποίας ερίζουν οι γλωσσολόγοι, είναι βαριά. Προϋποθέτει το βασικό χαρακτηριστικό γνώρισμα, την ανθρωπιά, κάτι που λείπει από τον σύγχρονο άνθρωπο, και πιο πολύ από τον σύγχρονο Έλληνα.
Αντί η οικονομική κρίση να τον κάνει πιο δυνατό, τον έκανε απάνθρωπο. Αντί να σμίξει ο ένας με τον άλλον, ο γείτονας να βοηθά τον γείτονα, κοιτάμε πώς να κατασπαράξουμε το διπλανό μας, τον συνάνθρωπό μας, με όποιο νόμιμο μέσο μπορούμε. Φταίει κι εκείνος ο ανεκδιήγητος υπουργός, που είπε το πάνσοφο, «Ότι είναι νόμιμο, είναι ηθικό!», για να μας δείξει πού πατάμε και πού βρισκόμαστε.
Ξεχειλώσαμε σαν άνθρωποι, δεν μας πάει πια αυτός ο χαρακτηρισμός, κι εξηγούμαι: Πολλοί, ως επί το πλείστον γονείς, όπως κι εγώ, επιθυμούμε να πάρουμε ένα σπίτι για το παιδί μας, και στην προσπάθειά μας αυτή, θυσιάζουμε πολλά. Ποια αξία θα είχαμε σαν γονείς άλλωστε, αν δεν δίναμε τα πάντα για το παιδί μας!
Προσπαθώντας λοιπόν, ρωτώντας εδώ κι εκεί, πολλοί, που κακώς τους θεωρούσα φίλους, μου πρότειναν να κοιτάξω τα κατασχεμένα. «Μην είσαι χαζός», μου είπαν, «μισοτιμής τα δίνουν οι τράπεζες. Κοίτα να βρεις κάποιο για το παιδί σου», κι όταν έβλεπαν να διστάζω να τους απαντήσω, όχι γιατί είχα χάσει τα λόγια μου, αλλά για να μη γίνω κακός, συνέχιζαν, «Δεν κλέβεις κανένα. Νόμιμα τα παραχωρούν. Ας είχαν τα λεφτά να πληρώσουν το δάνειο οι ιδιοκτήτες τους. Εσένα τι σε νοιάζει; Τη δουλειά σου δεν θέλεις να κάνεις;»
Σ’ αυτό το σημείο ήθελα να τελειώσω το άρθρο μου, γιατί οι πιο πολλοί από εσάς θα σταματήσετε την ανάγνωσή του, και θα πείτε: «Τι ηλίθιος που είναι! Τι ψάχνει να βρει την σήμερον ημέραν! Θέλει να μας δείξει πως είναι ευαίσθητος;».
Αυτά κι άλλα πολλά θα μου σούρετε, και θα είστε σίγουροι πως έχετε δίκιο. Αυτή είναι η παιδεία σας! Έτσι έχετε μάθει να ζείτε και να προκόβετε! Με το να πατάτε επί πτωμάτων, αδιαφορώντας για την τύχη των άλλων. Αν αυτό σας βοηθάει να κοιμάστε ήσυχοι, τότε, καλοί μου άνθρωποι, βουρ στα κατασχεμένα.
Σπίτι 100.000 ευρώ, το παίρνετε με 50.000, κι είστε ολόχαροι. Σπίτι, που για να το αποκτήσουν κάποιοι, ίδρωσαν, μόχθησαν μια ζωή, κι αφού δεν τους έφταναν οι οικονομίες τους, αποφάσισαν να δανειστούν. Όμως, ή έχασαν τη δουλειά τους, σύνηθες φαινόμενο, ή τους έτυχε μια ατυχία, κι αδυνατούν ν’ αποπληρώσουν το δάνειο. Τι πρέπει να κάνουν τότε;
«Να το χάσουν το σπίτι τους», θα πείτε, «να το χάσουν και να το πάρουμε εμείς, που έχουμε λεφτά. Ας ξεσπιτωθούν, ας πάνε όπου θέλουν, και στο κάτω – κάτω ας έκαναν καλό κουμάντο στη ζωή τους. Τι μας νοιάζει εμάς;»
Κι όμως σας νοιάζει! Δεν σκεφτήκατε την περίπτωση, αύριο να βρίσκεστε εσείς στη θέση αυτού του κακομοίρη; Και μη μου πείτε πως εσείς κάνετε καλό κουμάντο, και πως δεν πρόκειται ποτέ να βρεθείτε στη θέση του, γιατί, πολύ απλά, κανένας δεν γνωρίζει με σιγουριά, σε ποια κατάσταση θα βρεθεί την επόμενη μέρα που θα ξημερώσει. Ρόδα είναι και γυρίζει, όπως πολύ σωστά λέει ο λαός.
Θα το πάρετε το κατασχεμένο, αλλά οι τοίχοι του θα σας φωνάζουν πως δεν ανήκει σε σας, αλλά σ’ αυτόν που ίδρωσε για να το αποκτήσει, όμως εσείς θα έχετε τα αυτιά σας βουλωμένα. Πού να βρεθεί ευαισθησία σήμερα! Για σκεφτείτε, τον Σωκράτη, τον λιθοξόο, τι θα έκανε στη θέση σας. Τι θα έκαναν τόσοι δοξασμένοι άνθρωποι, οι πρόγονοί μας! Αυτή την παρακαταθήκη μας άφησαν; Κρίμα!
Αυτά είναι μερικά από τα καλά που προσφέρει ο καπιταλισμός και το ακριβό του παιδί, το τραπεζικό κατεστημένο. Η επικράτηση του ισχυρότερου. Οι τράπεζες, δυστυχώς, καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό τη ζωή μας. Μας τις κάνανε συνεταίρους, χωρίς να μας ρωτήσουν, είτε είμαστε εργαζόμενοι και συνταξιούχοι, αφού αυτές μας προσφέρουν μισθό και σύνταξη, είτε επιχειρηματίες, αφού από τις κάρτες ρουφάνε την προμήθειά τους από το δικό μας ποτήρι, χωρίς να έχουν προσφέρει τίποτα.
Αν συνεχίσω, θα με πείτε κομμουνιστή, ή δεν ξέρω τι άλλο, πείτε μου όμως αν έχω άδικο. Λίγη ανθρωπιά ζητάω κι ευαισθησία. Και να σκεφτούμε πολύ, πριν αποφασίσουμε ν’ αποκτήσουμε κατασχεμένο σπίτι. Αν θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι!

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Η ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΙΔΗΣΗ

Στείλτε μας τα δικά σας νέα, φωτογραφίες, σχόλια, σκέψεις, παρατηρήσεις και δείτε τα δημοσιευμένα στο lakonikos.gr και στην ημερήσια εφημερίδα ΛΑΚΩΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
Διεύθυνση e-mail(*)
Μη έγκυρη διεύθυνση e-mail

Περιγραφή(*)
Συμπληρώστε μια περιγραφή για την είδηση σας

Φωτογραφία

Κωδικός Ασφαλείας(*)
Κωδικός Ασφαλείας
Ο κωδικός ασφαλείας είναι λάθος