Έπρεπε να βροντούν και να αστράφτουν οι άμβωνες για τη Μακεδονία...

Αντί αυτών ακούμε «ιερές μουρμούρες»

Παρασκευή, 19 Ιανουάριος 2018 20:47 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Γράφει μεταξύ άλλων ο Δημήτρης Νατσιός, Δάσκαλος από το Κιλκίς
«Σὲ θέματα τῆς Πίστεως καὶ τῆς Πατρίδας δὲν χωρᾶνε ὑποχωρήσεις. Πρέπει νὰ εἶναι κανεὶς ἀμετακίνητος, σταθερὸς»
Ἃγιος Παϊσιος ὁ Ἁγιορείτης

Μεγαλειῶδες εἶναι τὸ συμβὰν κατὰ τὴν στιγμὴ τῆς ὑποχρεωτικῆς ἀποχώρησης τοῦ Χρυσοστόμου ἀπὸ τὴν Δράμα, (μετέπειτα Σμύρνης) στὶς 30 Αὐγούστου τοῦ 1907. Πομπὴ χιλιάδων λαοῦ προστατευτικὰ -διὰ τὸν φόβο τῶν Τούρκων καὶ τῶν Κομιτατζήδων- συνόδευε τὸν μητροπολίτη μέχρι νὰ ἐπιβιβασθεῖ στὸ τραῖνο. Τότε ὁ δημογέροντας Νίκας ἐν μέσω τῆς συγκινήσεως καὶ γιὰ νὰ ἀνακουφίσει τὸν πόνο ὅλων, φώναξε δυνατά:
«-Δέσποτα, μᾶς παρέλαβες λαγοὺς καὶ μᾶς ἔκανες λιοντάρια. Μεῖνε ἥσυχος θὰ γίνει τὸ θέλημά σου».
Αὐτὸ ἔκαναν οἱ τότε Ἱεράρχες - Ἐθνάρχες τοῦ Μακεδονικοῦ Ἀγώνα. «Ἒπιαναν ἀπὸ τὸ αὐτὶ» τοὺς καθημαγμένουςἝλληνες τῆς Μακεδονίας, σήκωναν ὄρθιους τούς λαγόκαρδους καὶ τοὺς ἔκαναν λιοντάρια. Ἔτσι σώθηκε ἡ Μακεδονία, σώθηκε ἡ Ἑλλάδα κατὰ τὸν ἀειθαλῆ λόγο τοῦ Ἴωνα Δραγούμη.
Σήμερα ἀκολουθοῦν οἱ ταγοὶ τὸ παράδειγμα τοῦ Ἀρμένιου Ἀρχιεπισκόπου. Ἐγκαταλείπουν τὸ ποίμνιο, χειροκροτοῦν ἄθεους, φοβοῦνται τοὺς νεκροθάφτες τῆς πατρίδας πολιτικούς. Ποιοί; ὁ κλῆρος τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας ποὺ ὁ Ζαμπέλιος τὴν ὀνομάζει ἑλληνοσώτειρα. Ἀντὶ νὰ βροντοῦν καὶ νὰ ἀστράφτουν οἱ ἄμβωνες γιὰ τὸ θέμα τοῦ ὀνόματος καὶ τῆς ἐπικείμενης προδοσίας, ἀκοῦμε «ἱερὲς μουρμοῦρες» γιὰ αὐτοσυγκράτηση, χαμηλοὺς τόνους καὶ λοιπὰ ἄνοστα καρυκεύματα τοῦ συμβιβασμοῦ καὶ τῆς εὐθυγράμμισης μὲ τοὺς μειοδότες. (Καὶ ἀναφέρομαι εἰδικὰ στὸν ἀρχιεπίσκοπο καὶ τὸν μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, ποὺ ἀπορρίπτουν τὰ συλλαλητήρια). Εἶναι φοβερὸ αὐτὸ ποὺ συμβαίνει!
Γίνονταν, πρὸ καιροῦ, σεμινάρια γιὰ τὰ βλάσφημα βιβλία - φακέλους τῶν θρησκευτικῶν, οἱ σύμβουλοι καὶ παρασύμβουλοι "ἐπιμορφωτές", - κομισάριοι ἀναμασοῦσαν τὰ φληναφήματα τοῦ ὑπουργείου, σηκωνόμασταν κάποιοι καὶ ἀποστομώναμε τοὺς εἰσηγητὲς καὶ μᾶς ἀντίκρουαν μὲ τὸ ἑξῆς ἐπιχείρημα, τὸ ὁποῖο μᾶς ἔφερνε σὲ πολὺ δύσκολη θέση:
«Τί μιλᾶτε; Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος δὲν ἔβγαλε καμμιὰ ἀνακοίνωση ποὺ νὰ τὰ καταδικάζει καὶ νὰ ζητᾶ ἀπὸ τοὺς γονεῖς τὴν ἐπιστροφή τους».
Καὶ ἔχουν δίκαιο. Ὄχι μόνο δὲν βοηθοῦν, ὁ ἀρχιεπίσκοπος καὶ περὶ αὐτὸν ἐπίσκοποι -εὐτυχῶς 15-20 μητροπολίτες δὲν γονάτισαν- ἀλλὰ μᾶς θέτουν προσκόμματα, μᾶς προξενοῦν ζημιὰ καὶ ἀκυρώνουν ἐν πολλοῖς τὸν ἀγώνα μας γιὰ τὴν προάσπιση τῆς Ὀρθοδοξίας μας. (Καλὰ συμβουλεύουν κάποιοι νὰ ἐπιστρέφονται τὰ βιβλία στὴν Ἱερὰ Σύνοδο...).
Τώρα μὲ τὸ συλλαλητήριο γιὰ τὴν Μακεδονία γίνεται τὸ ἴδιο. Δὲν συμφωνεῖ ὁ ἀρχιεπίσκοπος. Εἰσέπραξε καὶ τὰ συγχαρητήρια τοῦ κ. Γαβρόγλου. (Τί ἔλεγαν οἱ ἀρχαῖοι; «Ἐπαινούμενος γὰρ ὑπὸ τῶν ἐναντίων ἀγωνιῶ μὴ τι κακὸν εἴργασμαι», ὅταν μὲ ἐπαινοῦν οἱ ἐχθροί, ἀγωνιῶ μήπως κάνω κάτι κακό. Καὶ εὐτυχῶς πολλοὶ Ἐπίσκοποι δὲν ὑπακοῦν).
Δυστυχῶς καὶ ὁ Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης κ. Ἄνθιμος πῆρε γραμμὴ καὶ μπῆκε στὴ γραμμὴ διαγράφοντας τὴν μέχρι τώρα γενναία του στάση. (Καὶ γι΄ αὐτὸν ἔχουν κάτι οἱ ἀρχαῖοι: «Πρὸς γὰρ τὸ τελευταῖο ἐκβᾶν, ἕκαστον τῶν πρὶν ὑπαρξάντων κρίνεται», αὐτὸ ποὺ πράττεις στὸ τέλος, καθορίζει καὶ τὰ προηγούμενα. Στὴν ἱστορία θὰ μείνει αὐτὴ ἡ τελευταία του στάση.
Καὶ ὁ Νενέκος καπετάνιος ὀνομαστὸς ἦταν, ὅμως ὑπέκυψε στὰ φλουριὰ τοῦ Ἰμπραήμ, κατάντησε προδότης καὶ τὸν ξέκανε ὁ Κολοκοτρώνης, γιατί οὔτε τὰ χώματα ποὺ πατοῦσε δὲν τὸν ἄντεχαν). Καὶ ἔχουμε τούτη τὴν κρίσιμη ἐποχὴ τὸ ἑξῆς ἀπαράδεκτο φαινόμενο. Ὅλος ὁ λαὸς -πλὴν τῶν ἀπάτριδων καὶ ἐκκλησιομάχων- νὰ βροντοφωνάζει καὶ νὰ ὑπερασπίζεται τὴν ἱστορία μας καὶ ἡ πνευματικὴ ἡγεσία τῆς δύσμοιρης πατρίδος μας νὰ ὑποσκάπτει τὸν ἀγώνα.
Ἐρωτῶ: θὰ ὑπακούσουν οἱ ἁπλοὶ ἱερεῖς. Στὴν μία πλευρὰ τῆς ζυγαριᾶς εἶναι ἡ παράδοση τοῦ ἑλληνορθόδοξου κλήρου -«παράδοση εἶναι ἡ ζωντανὴ φωνὴ τῶν κεκοιμημένων»- καὶ στὴν ἄλλη ἡ... ἄψογος στάση τοῦ ἀρχιεπισκόπου.
Νὰ ὑπενθυμίσω στοὺς ὀρθοδόξους ἱερεῖς μας τὰ λόγια τοῦ Μυριβήλη, εἶναι καθρέφτης: «Καὶ σωστὰ τὸ ΄πανε, πὼς σὲ πολλὲς κρίσιμες ὧρες τὸ ράσο στάθηκε ἡ ἐθνικὴ σημαία τῆς Ἑλλάδας στὰ χρόνια τῆς σκλαβιᾶς... Συμπέρασμα ἀδιάσειστο. Ἂν ὑπάρχουμε σήμερα σὰν ἑλληνικὴ φυλή, εἶναι γιατί κρατηθήκαμε ἀπὸ τὸ ἄμφιο τῆς θρησκείας μας ὅλα αὐτὰ τὰ χρόνια». (ὁμιλία τοῦ 1953, στὸ βιβλίο «Ἑλληνορθόδοξη Παράδοση», σελ. 231).

Στὸ συλλαλητήριο τῆς Θεσσαλονίκης πρέπει νὰ «κυματίζουν» καὶ οἱ δύο σημαῖες. Καὶ ἡ γαλανόλευκη μὲ τὸν σταυρὸ καὶ τὸ ράσο τῆς ἐκκλησίας μας. Ἂν λείψει τὸ δεύτερο θὰ ἀποτελεῖ προδοσία........
... Τότε ἡ Ἐκκλησία καὶ οἱ πνευματικοί της εὐλογοῦσαν τ’ ἅρματα τῶν ἀντρειωμένων...
Τώρα... "φυγὴ ἐν ὄψει κινδύνου", ἀπὸ Ἀθήνα καὶ Θεσσαλονίκη, τὶς μεγαλύτερες καὶ πολυπληθέστερες μητροπόλεις, ὅπου θὰ γίνουν συλλαλητήρια.

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ηλία Μακρή
Το κλίκ της ημέρας
του Ηλία Μακρή
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

lakonikos.gr diakopes

Η ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΙΔΗΣΗ

Στείλτε μας τα δικά σας νέα, φωτογραφίες, σχόλια, σκέψεις, παρατηρήσεις και δείτε τα δημοσιευμένα στο lakonikos.gr και στην ημερήσια εφημερίδα ΛΑΚΩΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
Διεύθυνση e-mail(*)
Μη έγκυρη διεύθυνση e-mail

Περιγραφή(*)
Συμπληρώστε μια περιγραφή για την είδηση σας

Φωτογραφία

Κωδικός Ασφαλείας(*)
Κωδικός Ασφαλείας
Ο κωδικός ασφαλείας είναι λάθος