Ένα έκτακτο μάθημα γλώσσας

Δευτέρα, 18 Μάρτιος 2019 19:44 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Θυμάστε σίγουρα εκείνον τον αλήστου μνήμης πρωθυπουργόν που πήρε το «δαχτυλίδι» από τον μεγάλον ελληνομαθή Σημίτη και έλεγε «λεφτά υπάρχουν». Ότι «όπου πήγε το Δ.Ν.Τ. έφερε συμφορά» και μετά μας κόλλησε ο ίδιος τη συμφορά από Καστελλόριζο μεριά. Αυτόν που έλεγε, τι δεν έλεγε - ξεχνιούνται τέτοια - ‘ότι «το Β’ εξάμηνο του 2011 βγαίνουμε στις αγορές» ότι «κυβερνά διεφθαρμένη χώρα» ότι με τους Παμπούκηδες, τους Πεταλωτήδες και τις Ξενογιαννακοπούλαινες και τ’ άλλα παιδιά θα γιόμιζαν τον Αμβρακικό επενδύσεις και λεφτά από τα εμιράτα. Αυτόν που βροντοφώναζε στη Βουλή ότι «μετά από κάθε εκλογική αναμέτρηση γινόταν πλιάτσικο» δηλαδή τούτοι δεν έρχονταν να κυβερνήσουν αλλά να πλιατσικολογήσουν και να λεηλατήσουν. Και πράξεις ομολογημένες, αλλά για τους ίδιους πέρα βρέχει, καθότι ασυλίες και παραγραφές και Νόμοι περί «ανευθυνότητος υπουργών». Κι αν αυτά τα ξεχάσατε - τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; - σας έχει μείνει σίγουρα εκείνο το αξιοθρήνητο «μηδέν εις το πηλήκιον» που έλεγε ο απίθανος αυτός που έγινε πρωθυπουργός διότι έτυχε απλώς να είναι αχθοφόρος του ονόματος Παπανδρέου. Αυτόν που μετά από οχτώ (8) χρόνια, ακόμα δεν έχει συνειδητοποιήσει ο άνθρωπος τι έκανε…
Πολιτική ήταν η κουβέντα και τέτοια λέγαμε διασκεδάζοντας περισσότερο όλοι μας, όταν τηλεοπτικώς έπεσε η σβουριχτή από τον σημερινόν πρωθυπουργόν που καλούσε να ενταχθούν στη δική του παράταξη στελέχη και οπαδοί άλλων κομμάτων με τη φράση: Είναι τούτο «απεύθυνση πλατιού καλέσματος». Μετά δε την πρώτη αναγούλα από τον ίλιγγο, αφού συνήλθαμε, η συζήτηση για τη γλώσσα άναψε. Ήταν στη συντροφιά κι εκείνος ο αλαφροῒσκιωτος που έχει πάθος με δαύτην και με κάτι τέτοια παίρνει αμέσως φωτιά που είπε: Τούτο το ξεφτέρι έχει ειπεί κι άλλα πιο φοβερά από την «απεύθυνση πλατιού καλέσματος». Και συνέχισε: θυμάμαι την επίσκεψή του στην Κοζάνη πριν λίγους μήνες όταν χαρακτήρισε τη Μακεδονία ως «ενεργοβόρο περιοχή», ενώ την ίδια σχεδόν περίοδο εγκαινιάζοντας τη σύραγγα των Τεμπών είπε τη φράση: «’ήρθε η ώρα να θρέψουμε τους καρπούς». Αφήστε πια το μπέρδεμα της Λέσβου με τη Μυτιλήνη, που παλεύει ακόμα να τα ξεχωρίσει.
-Γιατί που είναι το λάθος στο «να θρέψουμε τους καρπούς»(;) είπε Συριζάς της παρέας έκπληκτος. Για να συμπληρώσει αμέσως όταν κατάλαβε ότι ξέφυγε από τη «διαλεκτική» του κόμματος: «κι εγώ έτσι το ξέρω»
-Μπράβο σου λοιπόν κι εσένα του απάντησε ο αλαφροῒσκιωτος, που αδιόρθωτος επιμένει πάντα ελληνικά.
Αλαφροῒσκιωτε, καλέ, για πες απόψε τι ‘δες. (Δ.Σολωμός)
Και:
Λένε πως ο φουστανελάς πληγές είχε σαράντα
γι’ αυτό κιαλαφροῒσκιωτοι είμαστε λίγοι πάντα (Κ. Μύρης)
και συνέχισε: το να κάνεις εσύ τέτοιο λάθος δεν είναι κακό. Να το κάνει όμως ο πρωθυπουργός είναι πολύ μεγάλο κακό. Και συμπλήρωσε: Aν εσύ, έλεγε ο Αριστοτέλης στον μαθητή του τον Αλέξανδρο, χτυπήσεις άλλη νότα αντί άλλης δεν είναι κακό. Αν όμως αυτό το κάνει ο μουσικός είναι πολύ μεγάλο κακό.
»Έτσι κι εδώ. Για σένα δεν τρέχει τίποτα κι επιτέλους δεν σ’ ακούει κανείς. Για τον πρωθυπουργό όμως που πρέπει να είναι πρότυπο και τον ακούει όλη η Ελλάδα είναι. Αλλά ήταν τέτοια η πρεμούρα του πρωθυπουργού να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία ώστε δεν κύτταξε το θρέφω αν είναι δρέπω. Και τους καρπούς τους θρέφει το δέντρο, η γη, ο ήλιος, ο αέρας με την περιποίηση και την αγάπη του γεωργού. Εμείς τους καρπούς τους δρέπουμε δηλαδή τους κόβουμε, τους συλλέγουμε, τους θερίζουμε και τους απολαμβάνουμε. Και κάποτε τους πετάμε στις χωματερές όπως οι πολιτικοί την Ελλάδα.
»Και καλά το δρέπω δεν το ξέρει. Το δρεπάνι που κόβει και συλλέγει το σιτάρι, αυτό που το κόμμα του το έχει σύμβολό του μαζί με το σφυρί δεν το ξέρει; Και ύστερα σαν να ονειροπολούσε αφήνοντας το βλέμμα του να πλανηθεί συνέχισε:
»Σύμβολο. Δυνατή λέξη. Ζωγραφίζει η μεγαλοπρέπειά της και η ιστορία της. Ήταν το όστρακο, το κεραμιδάκι που σπάγανε οι φίλοι στην αρχαιότητα όταν αποχωριζόσαντε και δεν ήξεραν αν και πότε θα ξαναϊδωθούν και παίρνανε καθένας από ένα ώστε μετά από χρόνια, αγνώριστοι γέροντες, να ενώσουν τα κομματάκια (συμ - βάλλειν) και ν’ αναγνωριστούν. Κι αν τύχαινε να μην ξαναϊδωθούν γιατί πέθαιναν στην ξενιτειά, το σύμβολο παρέδιδε καθένας στο παιδί του για ν’ αναγνωριστούν εκείνα. Αυτά έλεγε κι ήταν σα να έτρεχε στα λόγια του και η ελληνική ιστορία.
»Όσο για το «ενεργοβόρος» περιοχή η Μακεδονία, που επίσης είπε ευρισκόμενος στην Κοζάνη, είναι γιατί το μπέρδεψε με το ενεργογόνος. Διότι η περιοχή εκεί είναι ενεργογόνος και όχι ενεργοβόρος. Η βορά είναι η τροφή, κυρίως των θηρίων. Λέμε άλλωστε σαρκοβόρα θηρία. Και τα σαρκοφάγα ζώα είναι σαρκοβόρα. Και βορός είναι ο αδηφάγος, ο καταβροχθίζων. Η Μακεδονία όμως και δη η Κοζάνη δεν τρώει ενέργεια (ενεργοβόρος) αλλά παράγει, γεννάει ενέργεια. Είναι συνεπώς ενεργογόνος.
Αυτά έλεγε κι ήταν σα να έτρεχε στα λόγια του η ίδια η σοφία της γλώσσας. Πόση ένταση, αλήθεια έχουν όλ’ αυτά!
Όμως ο άλλος «επιστήμονας» της συντροφιάς, πλην σέχτα του κερατά που κάνει πως ενδιαφέρεται για τη γλώσσα, αλλά κατά βάθος δεν δίνει δεκάρα, γιατί δεν τον αφήνει ο φανατισμός - ο τύραννος του ανθρώπου που λέει ο σοφός - έπιασε κι αυτός στο στόμα του τον Αριστοτέλη. [Σαν το σύντροφο Λαφαζάνη που παλαιότερα έλεγε πως αν ακούγαμε τον Αριστοτέλη που λέει ότι «η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού» θα ζούσαμε ακόμα στις σπηλιές. Αυτό κατάλαβε ο άνθρωπος απ’ τον Αριστοτέλη. Και γι’ αυτό οι υπουργοί της παιδείας θεωρούν την αριστεία ρετσινιά και τ’ αρχαία ελληνικά συμφορά, που για να την πολεμήσουν καταργούν Επιτάφιους του Περικλή και Αντιγόνες, γιατί ‘ναι «σκότωμα χρόνου» τ’ αρχαία ελληνικά ενώ αυτοί έχουν άλλες δουλειές σοβαρότερες, όπως πώς θα βγάλουν τη χώρα από την κρίση και θα φέρουν επενδύσεις που θα τρίβουμε τα μάτια μας και μαζί με την Ανάσταση (πέρυσι) έρχονταν και η Ανάπτυξη με την έκρηξη των επενδύσεων που έλεγε η Κουντουρά. (Τί λένε κατά καιρούς οι απίθανοι αυτοί τύποι που λέγονται πολιτικοί!)]
Έπιασε λοιπόν κι ο «επιστήμονας» της παρέας στο στόμα του τον Αριστοτέλη το δάσκαλο του Αλέξανδρου κι όλης της ανθρωπότητος λέγοντας:
-Tώρα, εδώ που τα λέμε, ο Αριστοτέλης δεν είναι και άξιος λόγου συγγραφέας. Εμένα δεν μ’ αρέσει (Αλήθεια, νάχει ακούσει τίποτ’ άλλο πέρα απ’ το όνομα;)
Ύστερα - έβαλε και την κορώνα - υπηρετούσε και στην αυλή του βασιλιά Φίλιππου της Μακεδονίας, είπε. (Η σέχτα του κερατά που σου έλεγα). Για να κλείσει τη φράση του:
»Aυτά τώρα αν είναι θρέφω ή πως το είπατε; δρέπω, τί τα θέλουμε; Εγώ τον πρωθυπουργό τον κατάλαβα. Ο απλός κόσμος καταλαβαίνει. Ύστερα στο λαό τί χρειάζονται; Λέει δρέπω ο λαός; Οι οικοδόμοι με τους οποίους συνεργάζομαι;
-Λέει, πως δεν λέει του απαντάει στο καπάκι με σιγουριά ο νεραϊδοπαρμένος αλαφροΐσκιωτος. Κι αν δεν λέει δρέπω λέει όπως σου είπα δρεπάνι, που το είχατε σύμβολο και τώρα τ’ αρνηθήκατε. Όσο για τους οικοδόμους που νταραβερίζεσαι, χτες ήταν που τους άκουσα να λένε ότι επειδή το δοκάρι στην οικοδομή είναι πολύ μακρύ, τα σίδερα θα τα βάλουν ματιστά.
Κι εδώ ήταν πια που η κουβέντα λαμπάδιασε. Γιατί ο «επιστήμονας» (μηχανικός) την ήξερε τη λέξη, μα ίσαμ’ εκεί. Κι ο άλλος με συνείδηση του απλού και του ωραίου και του φυσιολογικού, την έκανε σ’ αυτόν και σ’ όλους μας λιανά.
-Και το μάτισμα, είπε, είναι το να μακραίνει κάποιος ένα αντικείμενο. Σκοινί, ξύλο, σίδερο, προσθέτωντας κομμάτι από το ίδιο υλικό. Και το ρήμα είναι ματίζω. Ολόκληρο το ρήμα από τα αρχαία χρόνια ήταν αμματίζω με δύο μ. και αμμάτιση επίσης με δύο μ. Αυτό τώρα, με σίγηση του αρχικού φωνήεντος έδωκε τις λέξεις μάτιση και το επίρρημα ματιστά. Δηλαδή κολλητά που λέμε σήμερα. Και όλα ξεκινούν από το άπτω, αφή. Ακουμπάω δηλαδή στο άλλο. Κι από το άπτω έχουμε το άμμα επίσης με δύο μ. (Τα ρήματα που έχουν χαρακτήρα π,β,φ, ή πτ ή φτ - το προ της κατάληξης γράμμα είναι ο χαρακτήρας - στο παράγωγο το μ διπλασιάζεται. Όπως γράφω - γράμμα, βάφω - βάμμα - βαμμένος, κόπτω - κομμένος - κόμμα, άπτω - άμμα κ.τ.λ.) Και είναι αυτό το άμμα με δύο μ το δέσιμο , ο κόμπος, η ένωση, η θηλιά, ο κρίκος της αλυσίδας, έλεγε και ήταν σα να θεμελίωνε τη γλώσσα της εποχής μας στην ιστορία της αρχαίας μάννας της με τα δικά της υλικά δίχως τίποτα να πετά. Και η πηγή ζωντανή πάντα να κυλά.
-Και τί το θέλω εγώ το άμμα με δύο μ; το παιδί στο σχολείο κι ο σιδεράς στο γιαπί τί το χρειάζεται;
-Μα, αυτό είναι που δεν κατάλαβες ακόμα απάντησε ο ερωτευμένος της γλώσσας. Κι αυτό προσπαθώ να εξηγήσω. Ότι άλλο το άμα μ’ ένα μ κι άλλο με δύο.
-Μα, πρέπει να την απλουστεύουμε τη γλώσσα ξανάπε ο άλλος.
-Ναι. Απλουστεύεται μονάχη και με δική της δυναμική, όπως είπα με το παράδειγμα που έφερα. Να: Το αμματίζω, από το ρήμα άπτω κι αυτό, που είναι η ψυχή στο σώμα το ρήμα, αυτό δηλαδή που κάτι κάνει, κάτι παθαίνει, κάτι θέλει - ενεργεί πάσχει ή βρίσκεται σε μια κατάσταση λέγανε οι παλιοί διδάσκαλοι - έγινε ματίζω και μάτιση και ματιστά. Ακουμπιτά δηλ. που είναι το ίδιο. Και τα ξέρει και τα λέει αυτά ο οικοδόμος, ο σουβατζής. Που ενώνει τον παλιό σουβά με τον προσθετό (νέο) χωρίς να φαίνεται. Η γλώσσα είναι ζωντανή, έχει τη δική της δυναμική και δεν χρειάζεται δικές μας παρεμβάσεις άσχετες κατά τις ιδιοτροπίες του καθενός μας. Εμείς πρέπει μόνο να τη νοιώσουμε μόνο βαθειά μέσα μας.
Όμως ο άλλος επέμενε πως η ελληνική πρέπει να διδάσκεται στο ελάχιστο και πρέπει ακόμα πιο πολύ να απλοποιηθεί (Να κουτσουρευτεί ήθελε να πει).
-Μα φίλε μου, τον αποστόμωσε οριστικά ο αλαφροῒσκιωτος της συντροφιάς, πόσο άλλο να απλοποιηθεί; Εδώ ο καθένας κάνει ό,τι του γουστάρει, τη διαστρέφει και το παίζει επιστήμονας και προοδευτικός. Μέχρι ο πρωθυπουργός λέει «απεύθυνση πλατιού καλέσματος» και δεν ντρέπεται. Γιατί την ελληνική την θέλετε ανάπηρη και παραποιημένη και κομμένη από ένα σημείο και πέρα και τη μαρξιστική - λενινιστική θεωρία ανόθευτη; Γιατί με την ίδια λογική δεν κόβετε και τη θεωρία σας;
Στο ερώτημα ο άλλος δεν είχε τι να ειπεί. Βλέπετε η διαλεκτική που είχε διδαχτεί και το διαγνωστικό καθήκον των ινστρουχτόρων δασκάλων του δεν έφτασε στο σημείο να υποψιαστεί πως μπορεί κάποτε και τέτοια ερώτηση να του υποβληθεί.
Κι εγώ δεσμεύτηκα να μεταφέρω αυτούσιο το στιγμιότυπο.

Σημ. Η λέξη έκτακτο (εκ+τάξη) στον τίτλο να διαβαστεί με τη διπλή έννοια. Και αναπάντεχο, απρόσμενο, απροσδόκητο, και εξαιρετικό. Έτσι το είδα.

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Η ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΙΔΗΣΗ

Στείλτε μας τα δικά σας νέα, φωτογραφίες, σχόλια, σκέψεις, παρατηρήσεις και δείτε τα δημοσιευμένα στο lakonikos.gr και στην ημερήσια εφημερίδα ΛΑΚΩΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
Διεύθυνση e-mail(*)
Μη έγκυρη διεύθυνση e-mail

Περιγραφή(*)
Συμπληρώστε μια περιγραφή για την είδηση σας

Φωτογραφία

Κωδικός Ασφαλείας(*)
Κωδικός Ασφαλείας
Ο κωδικός ασφαλείας είναι λάθος