Καλπούζος:«Μ' ενδιαφέρει να εισχωρώ στις ζωές ανθρώπων του παρελθόντος»

Αποκλειστική συνέντευξη του συγγραφέα στο “ΛΤ”

Τετάρτη, 25 Μάιος 2016 17:50 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Καλπούζος:«Μ' ενδιαφέρει να εισχωρώ στις ζωές ανθρώπων του παρελθόντος»

Στη Λακωνία θα βρεθεί το διήμερο 27-28 Μαΐου, ο γνωστός συγγραφέας Γιάννης Καλπούζος, καθώς θα παρευρεθεί σε εκδηλώσεις παρουσίασης του νέου μυθιστορήματος του «σέρρα. Η ψυχή του Πόντου».

Συγκεκριμένα, την Παρασκευή 27/5 και ώρα 8.00 μμ το βιβλίο του Γιάννη Καλπούζου θα παρουσιαστεί στο χώρο του βιβλιοπωλείου «Δωρικόν» στη Σπάρτη, ενώ το Σάββατο 28/5 (8.00 μμ) θα γίνουν «αποκαλυπτήρια» του μυθιστορήματος στο Κέντρο Πολιτισμού Αν. Μάνης (παλαιό Παρθεναγωγείο) στο Γύθειο.

Με αφορμή την επίσκεψη του στη Λακωνία και την παρουσίαση του νέου του συγγραφικού έργου, ο Γιάννης Καλπούζος παραχώρησε αποκλειστική συνέντευξη στο “ΛΤ”. Μεταξύ άλλων, αναφέρεται στην ιστορία που «κρύβεται» πίσω από τη «σέρρα», στην  επικοινωνία που έχει αναπτύξει με τους αναγνώστες του, ενώ δεν αποφεύγει να «ανοίξει» και το κεφάλαιο «προσφυγιά».

- Πως και γιατί αποφασίσατε να γράψετε τη Σέρρα;
Αφετηρία υπήρξε το ενδιαφέρον μου για τον ελληνισμό στα απόμακρα γεωγραφικά σημεία, το οποίο ήδη έχει εκδηλωθεί με τα προηγούμενα ιστορικά μυθιστορήματά μου• οθωμανοκρατούμενη Άρτα στο "Ιμαρέτ", Κωνσταντινούπολη και άλλες περιοχές στο "Άγιοι και δαίμονες" από το 1808 μέχρι το 1831, Κύπρος Ενετοκρατία, Οθωμανοκρατία και τα πρώιμα χρόνια της Αγγλοκρατίας στο "Ουρανόπετρα". Με συγκλόνισε και η αγριότητα -είτε αφορούσε μεμονωμένα άτομα, είτε ομάδες, είτε την οργανωμένη βία του κράτους-, το άδικο για τη μη αναγνώριση σε παγκόσμιο επίπεδο της γενοκτονίας, η δύναμη των Ποντίων να σηκώνουν ξανά και ξανά το κεφάλι ύστερα από τους αλλεπάλληλους κατατρεγμούς και το γεγονός ότι όσα συνέβησαν μου παρείχαν την ευκαιρία να μιλήσω για τις διαδρομές που μπορούν να οδηγήσουν τον άνθρωπο στις καλύτερες και στις χειρότερες στιγμές του και συγχρόνως να βυθιστώ στην ψυχογραφία και να στοχαστώ πάνω σ' αυτή.

ΕΞΩΦΥΛΛΟ ΚΟΥΤΙ 1

- Γιατί ασχολείστε με τα ιστορικά μυθιστορήματα; Τι σας ελκύει σε αυτά;
Με ελκύει η περπατησιά της ιστορίας που καταγράφουν οι απλοί άνθρωποι, οι συνήθειες και οι νοοτροπίες που κληροδοτούν μέσα από την προφορική εκπαίδευση από γενεά σε γενεά, αλλά και τα διδάγματα που μπορεί να προσφέρει η αναδρομή σε αλλοτινούς καιρούς. Με ελκύει ιδιαίτερα η μελέτη της ανθρώπινης συμπεριφοράς, η οποία ελάχιστα διαφοροποιείται ανά τους αιώνες. Μ' ενδιαφέρει να εισχωρώ στις ζωές των ανθρώπων του παρελθόντος και να μην ανιχνεύω μονάχα τη σκόνη της Ιστορίας, γιατί είμαι πεπεισμένος ότι εμπεριέχουν το σήμερα και το αύριο, διδάσκουν, παραδειγματίζουν και μας προσφέρουν τη δυνατότητα να δούμε πιο αισιόδοξα και με αυτοπεποίθηση το μέλλον.

- Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι να επικοινωνήσει ένας αναγνώστης με το κείμενο ενός συγγραφέα, να κρατήσει το ενδιαφέρον του μέχρι τέλους;
Η ανάγνωση έχει δυο πλευρές, το κείμενο του συγγραφέα και τον αναγνώστη. Ο στόχος είναι η συνοδοιπορία. Όμως κάθε αναγνώστης δεν παύει να αποτελεί μια ξεχωριστή οντότητα και να διαθέτει τις δικές του προσλαμβάνουσες. Σε κάθε περίπτωση από τη  εποχή του Ομήρου ο μύθος είναι αυτός που έλκει τον άνθρωπο. Κατά συνέπεια κρατά το ενδιαφέρον μια δυνατή μυθοπλασία και μέσω αυτής πασχίζει ο συγγραφέας να μιλήσει για τα θέματα που τον απασχολούν, ευελπιστώντας στην πνευματική συνεύρεση με τον αναγνώστη.

- Πως αισθάνεστε κάθε φορά που ολοκληρώνεται ένα βιβλίο;
Με κατακλύζουν ποικίλα και αντικρουόμενα συναισθήματα. Επειδή δουλεύω πάρα πολύ τα βιβλία μου, λέξη τη λέξη, φτάνω σε σημείο να με καταβάλλει πνευματικά και σωματικά η κοπιώδης προσπάθεια. Να εξαντλούμαι στο τέλος της συγγραφής. Οπότε μοιραία νιώθω να λυτρώνομαι. Συγχρόνως, νιώθω ότι αποκόβομαι από δικούς μου ανθρώπους, να μου λείπουν οι ήρωές μου, και θλίβομαι. Να αποκόβομαι και από μια ολόκληρη εποχή, όπου ζούσα επί δύο τρία χρόνια σαν σε παράπλευρη πραγματικότητα. Να χάνεται ένας ολόκληρος κόσμος, να περνά στη σφαίρα της μνήμης. Το συναίσθημα της απώλειας είναι έντονο και μαζί εκείνο της νοσταλγίας.

- Οι Έλληνες είναι ένας λαός που έχει γνωρίσει την προσφυγιά. Θεωρείτε ότι ως λαός έχουμε κοντή μνήμη;
Διαπιστώνω συνεχώς ότι δε γνωρίζουμε παρά μονάχα τη σκόνη της Ιστορίας. Με τρόπο ενίοτε αφελή και μονοδιάστατο. Η πλειονότητα γνωρίζει την Ιστορία που διδαχτήκαμε στο δημοτικό σχολείο. Ελάχιστοι εισχωρούν στα βαθιά της πηγάδια και πασχίζουν να ερευνήσουν και να κατανοήσουν τις αλήθειες τής εκάστοτε αντιμαχόμενης πλευράς. Πόσω μάλλον να εισέλθουν στα της ψυχής των ανθρώπων του παρελθόντος, οι οποίοι, τηρουμένων των αναλογιών, δε διαφέρουν ως προς τη θυμική τους έκφραση από τους σύγχρονους. Κατά συνέπεια πάσχουμε από αδιαφορία για την ιστορική γνώση. Βεβαίως, αν συμφωνήσουμε ότι κάθε λαός πρέπει να έχει συνέχεια, τότε συντάσσομαι με την άποψη ότι έχουμε κοντή μνήμη. Μας διασώζουν μονάχα τα αντανακλαστικά που προέρχονται μέσω της παραδοσιακής εκπαίδευσης• των προφορικών διηγήσεων και του μπολιάσματος συμπεριφορών και νοοτροπιών από γενεά σε γενεά.

- Αν και ηπειρώτης ο ίδιος, αισθάνεστε μετά την ενασχόλησή σας με την ιστορία άλλων τόπων και την ιστορική σας έρευνα για την τεκμηρίωση του εκάστοτε βιβλίου πως έχετε αποκτήσει και νέες ρίζες και πως γίνεστε με ένα τρόπο φορέας της ιστορίας του τόπου αυτού;
Έτσι ακριβώς είναι. Δένομαι με άλυτους δεσμούς με κάθε τόπο, την εποχή και τους ανθρώπους της κι αισθάνομαι κατά κάποιο τρόπο πρεσβευτής τους. Νιώθω Ηπειρώτης, Κύπριος, Κωνσταντινουπολίτης, Πόντιος κι εν τέλει διαμορφώνομαι ως πολίτης του κόσμου. Γιατί μέσα από όλα τα βιβλία μου, όπως και στο "σέρρα", αναδείχνεται κι ένας δρόμος προς την αυτογνωσία και τη γνώση του κόσμου. Δρόμος ο οποίος καλεί πρώτους απ' όλους εμένα να τον ακολουθήσω.

- Με ποιον ήρωα των βιβλίων σας βρίσκετε πως έχετε περισσότερα κοινά στοιχεία ως προσωπικότητες;
Ίσως ίχνη να υπάρχουν σε πολλούς. Σ' εκείνον τον οποίο πασχίζω να μοιάσω είναι ο παππούς Ισμαήλ του Ιμαρέτ. Να αγγίξω τη στωικότητα με την οποία προσλάμβανε τα της ζωής, καθώς και τον βαθύ του στοχασμό. Προς το παρόν δεν τα καταφέρνω όσο θα ήθελα, αν και θαρρώ ότι έχω κάνει βήματα προς αυτή την κατεύθυνση.

- Θεωρείτε πως η επαφή μας με κάποια αναγνώσματα είναι ικανή να αλλάξει τον τρόπο σκέψης και τη θεώρηση της ζωής μας; Ποια λογοτεχνικά έργα ελλήνων ή ξένων συγγραφέων υπήρξαν σημαντικά για εσάς;
Στο "σέρρα" υπάρχει ένα απόφθεγμα που απηχεί επί αυτού στις απόψεις μου: Μια φράση ενός βιβλίου, μια εμπειρία και πόσο μάλλον ένας άνθρωπος ενδέχεται να επηρεάσουν τη ζωή κάποιου και να της αλλάξουν ρότα.

Πλήθος είναι τα βιβλία που υπήρξαν σημαντικά στην πορεία της ζωής μου. Ενδεικτικά αναφέρω ορισμένα: Το Θείο Τραγί, του Σκαρίμπα. Τα ψηλά βουνά, του Ζαχαρία Παπαντωνίου. Η Αμοργός, του Νίκου Γκάτσου. Ο κοτζάμπασης του καστρόπυργου, του Καραγάτση. Το γυμνό ψωμί, του Σουκρί. Τα σταφύλια της οργής, του Στάινμπεκ. Τα εκατό χρόνια μοναξιάς, του Μαρκές κλπ κλπ.

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
Του Ανδρέα Πετρουλάκη

Πρόσφατα Νέα

(adsbygoogle = window.adsbygoogle || []).push({});

Η ΔΙΚΗ ΣΑΣ ΕΙΔΗΣΗ

Στείλτε μας τα δικά σας νέα, φωτογραφίες, σχόλια, σκέψεις, παρατηρήσεις και δείτε τα δημοσιευμένα στο lakonikos.gr και στην ημερήσια εφημερίδα ΛΑΚΩΝΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ
Διεύθυνση e-mail(*)
Μη έγκυρη διεύθυνση e-mail

Περιγραφή(*)
Συμπληρώστε μια περιγραφή για την είδηση σας

Φωτογραφία

Κωδικός Ασφαλείας(*)
Κωδικός Ασφαλείας
Ο κωδικός ασφαλείας είναι λάθος