Ουκ ολίγες αντιδράσεις έχει προκαλέσει η επιλογή του γνωστού δημοσιογράφου και συγγραφέα, Δημήτρη Καμπουράκη, να εκφωνήσει τον πανηγυρικό λόγο, κατά τον αυριανό εορτασμό της επετείου της 17ης Μαρτίου 1821 στην Αρεόπολη. Ο λόγος είναι το βιβλίο «Μια σταγόνα Ιστορία: Αγγελικές και σατανικές μορφές στο τιμόνι των ανθρώπινων πληθυσμών», που είχε εκδώσει ο Δ. Καμπουράκης το 2003 και στο οποίο ο ίδιος περιγράφει με άκρως απαξιωτικούς -και σε κάποιες περιπτώσεις υβριστικούς- χαρακτηρισμούς, τη μορφή και τη δράση του Π. Μαυρομιχάλη και των Μανιατών οπλαρχηγών. Από το «παραλήρημα» του Καμπουράκη δεν ξεφεύγει ούτε η Αρχαία Σπάρτη, κατά της οποίας εξαπολύει μύδρους και εμετικές εκφράσεις.
Ακολουθούν μερικά χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το αμφιλεγόμενο βιβλίο:
«“παραδόπιστοι” Μανιάτες» (σελ.395)
«Ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης από το διπλανό Λιμένι, που είχε τον πύργο του, απαίτησε λύτρα για να επιτρέψει την εκφόρτωση» (σελ. 396-7)
«Στις 17 του Μάρτη καταλαμβάνεται η Καλαμάτα από τον Πετρόμπεη» (σελ. 397)
«Σαν μπήκαν οι δικοί μας στην Τριπολιτσά, έσφαξαν οχτώ χιλιάδες γυναικόπαιδα. Όχι πολεμιστές ή άνδρες, αλλά γυναίκες και παιδιά. Τη διαταγή για τη γενική σφαγή έδωσαν ο Κολοκοτρώνης και η Μπουμπουλίνα παρακαλώ. Σφάξανε κι όλους τους Εβραίους. Το πλιάτσικο πήγε σύννεφο. Ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης έστειλε από την Τριπολιτσά στο σπίτι του στη Μάνη δύο καμήλες και είκοσι μουλάρια φορτωμένα με χρυσά και ασημένια λάφυρα. Σκότωσαν με την ψυχή τους, βίασαν Τουρκάλες μέχρι που βαρέθηκαν» (σελ. 397-400)
«Ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης παίρνει τους Μανιάτες του και αποσύρεται στη Μάνη χολωμένος, επειδή ο Κολοκοτρώνης έχει ονομαστεί αρχιστράτηγος» (σελ. 404)
«Τρεις ήταν οι μεγάλες στρατιωτικές προσωπικότητες της Επανάστασης. Ο Κολοκοτρώνης στο Μοριά, ο Ανδρούτσος στην Ανατολική Ρούμελη και ο Καραϊσκάκης στη Δυτική Ρούμελη» (σελ. 407)
«Η δημοκρατική Αθήνα άφησε μυριάδες μαρτυρίες του περικαλλούς πολιτισμού της, ενώ η στρατοκρατορική κοινωνία της Σπάρτης δεν άφησε σχεδόν τίποτα. Η γνώση μας περιορίζεται στον Καιάδα, που πετούσαν τα ανάπηρα παιδιά» (σελ. 56,57)
«“Μέλανας ζωμός”, ένα φρικτό ζουμί από ξίδι, αίμα και μικρά κομμάτια κρέας….διαβόητη ήταν επίσης η συνήθεια των Σπαρτιατών πριν τη μάχη να τρώνε ο καθένας κάμποσα κρεμμύδια και να πίνουν λίγο κρασί. Το έκαναν βέβαια για να ανεβάζουν την πίεση και την αδρεναλίνη τους, η μπόχα όμως που έβγαινε από τις σιδηρόφρακτες φάλαγγες τους θα πρέπει να ήταν φοβερή γιατί ήταν ξακουστή. Κάτι σαν αστικό λεωφορείο της Αθήνας το καλοκαίρι» (σελ. 231)
«Η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν ένα υπόδειγμα πολυεθνικού κράτους» (σελ. 363-365)…
Όλα τα παραπάνω γράφει ο Δ. Καμπουράκης στο βιβλίο του, το οποίο είχε κάνει «ράλι» πωλήσεων την εποχή της κυκλοφορίας του. Αυτός ο άνθρωπος, λοιπόν, θα είναι ομιλητής αύριο στην Αρεόπολη, αναφερόμενος σε μία ιστορία, που ουσιαστικά, τη θεωρεί περιθωριακή και τη στέλνει «στο πυρ το εξώτερον»... Όλοι αναρωτιούνται με ποια κριτήρια προκρίθηκε η συγκεκριμένη επιλογή. Τα συμπεράσματα δικά σας…
ΥΓ. Σχετικό «αφιέρωμα» στον Δ. Καμπουράκη δημοσίευσε προ ημερών και η εφημερίδα «Δημοκρατία».
