«Περί εσχάτης προδοσίας!»… | Γράφει ο Τ. Ευόρας

Για να στοιχειοθετήσεις την όποια κατηγορία εναντίον του όποιου πολίτη, πρέπει πρώτα απʼ όλα να δημιουργήσεις την ιστορία της υπόθεσης,...
Πέμπτη, 13 Οκτώβριος 2011 03:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Για να στοιχειοθετήσεις την όποια κατηγορία εναντίον του όποιου πολίτη, πρέπει πρώτα απʼ όλα να δημιουργήσεις την ιστορία της υπόθεσης, να φτιάξεις δηλαδή το πιθανό σενάριο. Ακολούθως θα πρέπει να αναλύσεις και να συνδέσεις τις ενδείξεις που συνθέτουν την κατηγορία. Και τέλος, πρέπει να βρεις τις αποδείξεις, για συγκεκριμένες ενέργειες ή παραλείψεις ώστε να βεβαιωθεί η κατηγορία…

Σε χονδρές γραμμές κάπως έτσι κινείται η δικαιοσύνη προκειμένου να καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα, για να εκδώσεις τελικά την απόφασή της…
Εμείς εδώ, δικαιούμεθα να κάνουμε σκέψεις… Να συνθέτουμε τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα, έτσι ακριβώς όπως είδαν το φως της δημοσιότητας, να κάνουμε μια απόπειρα λογικής προσέγγισης, προκειμένου να υφάνουμε το πολιτικό σενάριο, επί του οποίου δημιουργήθηκε η οικονομική κρίση στη χώρα μας, ένεκα της οποίας οδηγηθήκαμε σε κατάσταση χρεοκοπίας και απωλέσαμε μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας…

Μετά από εμάς, μετά από την λογική επεξεργασία των πληροφοριών που δικαιούται να κάνει ο κάθε πολίτης, θα έρθει η αρμόδια αρχή της Πολιτείας, να διαπιστώσει αν το «σενάριο» της κατηγορίας μπορεί να ευσταθεί, αν υπάρχουν συγκεκριμένα στοιχεία που το στηρίζουν, αν υπάρχει η δυνατότητα συγκέντρωσης αποδείξεων, προκειμένου να στοιχειοθετηθεί η απόδοση ευθυνών εκεί που ανήκουν…

Πέραν από νομικές διατυπώσεις, κάπως έτσι λειτουργούν οι εξεταστικές επιτροπές, μέχρι τη στιγμή που θα φθάσουν… στις «κόκκινες γραμμές» με τις οποίες το σύστημα οριοθετεί την εμβέλεια της εξουσιοδότησης που τους παρέχει…

Ας κάνουμε λοιπόν και εμείς ένα περίπατο, κάνοντας τους δικούς μας συλλογισμούς…
Υπάρχουν ευθύνες της κυβέρνησης Γ. Παπανδρέου και ειδικότερα του ίδιου του πρωθυπουργού, στην δημιουργία της οικονομικής κρίσης; Μετέτρεψε το πρόβλημα του υψηλού χρέους που όντως είχε η χώρα, σε κρίση δανεισμού; Και όταν αυτή η κρίση ξέσπασε ήταν «μονόδρομος» η λύση που επελέγη για την αντιμετώπισή της; Και κυρίως: Ήταν τυχαία η αλληλουχία των γεγονότων ή ήταν μεθοδευμένη και καλά προετοιμασμένη; Υπάρχουν στοιχεία και αποδείξεις που να βεβαιώνουν, που να στοιχειοθετούν την κατηγορία της «εσχάτης προδοσίας» δεδομένων των τραγικών αποτελεσμάτων που έχουν για τη χώρα μας, οι χειρισμοί της κυβέρνησης, και ειδικότερα του πρωθυπουργού, όταν μάλιστα το «έγκλημα» αποδειχθεί προμελετημένο;

Εμείς μπορούμε να βάλουμε σε τάξη τις διαθέσιμες πληροφορίες, να αξιολογήσουμε τα στοιχεία που είδαν κατά καιρούς το φως της δημοσιότητας, να πλάσουμε το «σενάριο κατηγορίας» το οποίο θα μπορέσουν κάποιοι να το χαρακτηρίσουν ως «σενάριο συνωμοσιολογίας» εκδηλώνοντας την διάθεση άρνησης στην εμβάθυνση της σκέψης… και κάποιοι άλλοι, να εκδηλώσουν διάθεση εμπλουτισμού με άλλα στοιχεία και αποδείξεις, μέχρι άλλοι αρμόδιοι κατά τον νόμο, να κάνουν τις δικές τους ενέργειες…

Και αυτές τις σκέψεις, δεν δικαιούται απλώς, αλλά υποχρεούται να τις κάνει ο κάθε πολίτης… Γιατί ενώ είναι η στοιχειώδης συμβολή του στην γνώση που αφορά τα κοινά, ώστε να μπορεί να αυτοχαρακτηρισθεί ως «ενεργός πολίτης» που συμβάλλει στην υπεράσπιση του πολιτεύματος, στην διαφύλαξη των δικαιωμάτων, στην «μετά γνώσεως» επιλογή των ικανών και αδιάφθορων που θα τους αναθέσει την διακυβέρνηση της χώρας…

Γιατί οι βάσεις της δημοκρατίας, είναι η Γνώση και η Αλήθεια, στις οποίες μπορεί να στηριχθεί ο πολίτης, για να ασκήσει με υπευθυνότητα το ύψιστο δικαίωμά του της εκλογής… Και άνευ αυτών, διαβρώνεται η συνείδηση των πολιτών, δημιουργούνται οι συνθήκες διαπλοκής, υπονομεύεται το πολιτικό σύστημα και τέλος χάνει ο πολίτης την εμπιστοσύνη του προς αυτό…

Υποχρέωση ως εκ τούτου έχουμε, να «σκαλίζουμε» τα γεγονότα προκειμένου να ανακαλύπτουμε «διαμάντια» ή «ακαθαρσίες» που οι κατά τον νόμο αρμόδιοι και υπεύθυνοι θα κλιθούν να ταξινομήσουν παραδίδοντας στην κρίση των πολιτών τους ικανούς και αγαθούς ή τους επίορκους… Για να γίνει η πολιτική ζωή της χώρας διαυγής και η ιστορία αφτιασίδωτη!...

Υπό αυτό το σκεπτικό, το οποίο έχω υποχρέωση να παρουσιάσω στον αναγνώστη, θα καταθέσω από αύριο τις σκέψεις μου, αφού πρόκειται για ένα τόσο σοβαρό θέμα, το έγκλημα της «εσχάτης προδοσίας» που από επίσημα χείλη ετέθη προς προβληματισμό των ελλήνων, από τα έδρανα της Βουλής και φυσικά διατυπώθηκε στα κανάλια και τις εφημερίδες από ανεξάρτητους ερευνητές…

Γνωρίζουμε όλοι ότι από την Έκθεση της Θεσσαλονίκης το 2008 ο τότε πρωθυπουργός κ Κ. Καραμανλής είχε προειδοποιήσει τον ελληνικό λαό για την επερχόμενη κρίση. Και αμέσως μετά είχε λάβει μέτρα περιορισμού των κρατικών δανείων με παράλληλη εγγύηση των καταθέσεων στις τράπεζες… Τον Δεκέμβριο του 2008, με αιτία τα επεισόδια για την δολοφονία Γρηγορόπουλου, τα κόμματα της αντιπολίτευσης και ειδικότερα ο Γεώργιος Παπανδρέου και Αλ. Αλαβάνος, μίλησαν για «λαϊκή εξέγερση» λόγω της «ανάλγητης» κυβερνητικής πολιτικής… Για την εκατέρωθεν πολιτική, υπάρχουν αποδείξεις… Αποδείξεις από τις τότε εφημερίδες και τα βίντεο των σταθμών τα οποία όμως, αποφεύγουν να συμβουλεύονται και να υπενθυμίζουν σήμερα τα κανάλια για να αναζητήσουν την αλήθεια, σε ότι αφορά τις αιτίες που μας οδήγησαν εδώ…

Θα πρέπει ακόμη να σημειώσουμε, ότι μέχρι τις εκλογές του 2009 η οικονομική κατάσταση στη χώρα μας, δεν ήταν σε τόσο άθλιο σημείο όσο εξελίχθηκε μόνον σε λίγους μήνες μετά, και αρκούσε μία «ήπια προσαρμογή» προκειμένου η χώρα να ανταποκριθεί στις ανάγκες της, χωρίς να ανατραπούν άρδην οι οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες…

Λίγο πριν και λίγο μετά τις εκλογές του 2009, ο κ Γ. Παπανδρέου και το κυβερνητικό επιτελείο του, διαβεβαίωναν τον ελληνικό λαό ότι «λεφτά υπάρχουν» και υπόσχονταν στους πολίτες «βίον ευτυχή και ανθόσπαρτον» γιατί -έλεγαν- ότι η ανικανότητα και η αναλγησία της προηγούμενης κυβέρνησης δημιουργούσε το πρόβλημα… Ότι δεν πρόκειται για τις επιπτώσεις στη χώρα μας από τη διεθνή κρίση αλλά από τους άστοχους εσωτερικούς χειρισμούς, από την εφαρμοζόμενη πολιτική, η ανατροπή της οποίας θα μας οδηγούσε στην «γη της επαγγελίας» που δεν ήταν άλλη από τη… «Δανία του Νότου»!...

Ο Καραμανλής από την πλευρά του, είχε ήδη προειδοποιήσει από την έκθεση της Θεσσαλονίκης και πάλι, παρά την προεκλογική περίοδο και είχε λάβει τα περίφημα 21 μέτρα, μεταξύ των οποίων, ο μηδενικές αυξήσεις μισθών και συντάξεων, προκειμένου να περιορισθεί το έλλειμμα που τότε έτρεχε στο 9,5% και σύμφωνα με τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος θα «έφθανε σε διψήφιο αριθμό» αν δεν λαμβάνονταν μέτρα μέχρι το τέλος του χρόνου!...

Αναλαμβάνοντας την κυβέρνηση ο Παπανδρέου όμως, ακύρωσε την εφαρμογή όλων των μέτρων, συγκράτησης των δαπανών και αύξησης των εσόδων… Πρώτη της ενέργεια μάλιστα, ήταν να δώσει «έκτακτη ενίσχυση» στους συνταξιούχους και να μεταθέσει τα έσοδα από τα τέλη κυκλοφορίας των αυτοκινήτων του Δεκεμβρίου του 2009 στον προϋπολογισμό του 2010… Έτσι σκόπιμα ανεβάζει το έλλειμμα στο 12,5% και φορτώνει ακέραια την ευθύνη στην κυβέρνηση Καραμανλή!... Για όλα φταίνε οι προηγούμενοι!... Για την δραματική στροφή της πολιτικής Παπανδρέου, οι ευθύνες επισωρεύονται όλες στην προηγούμενη κυβέρνηση και επενδύονται με επί μέρους «αποκαλύψεις» των δυσλειτουργιών του κράτους και της σπατάλης αλλά και διασπάθισης του δημοσίου χρήματος, που πράγματι πάντα υπήρχαν, αλλά δεν συνιστούσαν την αιτία κινδύνου χρεοκοπίας της χώρας…

Την ίδια εποχή, λίγο πριν-λίγο μετά τις εκλογές του 2009, ο Παπανδρέου συνειδητά παραπλανά τον ελληνικό λαό με τις υποσχέσεις που προαναφέρω, προκειμένου να αποσπάσει την ψήφο του, ενώ αποκαλύπτεται μετά από πολλούς μήνες, ότι είχε μυστικές συναντήσεις και συζητήσεις με τον επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Ντομινίκ Στρος Καν προκειμένου το Ταμείο να δώσει την «προστασία» του στη χώρα μας!...

Πράγμα αδιανόητο για την εποχή εκείνη, δεδομένης της ήπιας οξύτητας που είχε το πρόβλημα χρέους της ελληνικής οικονομίας και προπαντός, αδιανόητο και απαράδεκτο για τους εταίρους της ΕΕ, που σε καμία περίπτωση δεν ήθελαν την εμπλοκή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στα εσωτερικά της Ευρώπης!...

Θα πρέπει να θυμηθούμε, ότι ενώ επί οκτώ και πλέον μήνες, η κυβέρνηση δεν ελάμβανε μέτρα ανάκαμψης, πότε εκλιπαρούσε την βοήθεια της Ευρώπης με το «σλόγκαν» ότι «δεν θέλουμε χρήματα, αλλά στήριξη…» και πότε εξεβίαζε με το «πιστόλι, (που είχε) στο τραπέζι…»!...

Όλα αυτά -και πολλά άλλα- βέβαια, εντάσσονται σε ένα πλαίσιο πολιτικής, που όσο και λανθασμένη και αν ήταν, μόνο «πολιτικές ευθύνες» μπορούν να καταλογισθούν στον Γ. Παπανδρέου και την παρέα του την οποία διόρισε στα κρίσιμα υπουργεία…

Ήταν όμως μόνον αυτά; Ή υπήρξαν και άλλα σημαντικά τα οποία έφεραν τη χώρα στο χείλος της καταστροφής για να θωρηθεί απαραίτητη η εμπλοκή του ΔΝΤ στην ελληνική αλλά και την ευρωπαϊκή οικονομία με τις γνωστές συνέπειες;

(Συνεχίζεται)
ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του ΚΥΡ
Το κλίκ της ημέρας
του ΚΥΡ
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα