Παράδειγμα προς μίμηση: Πτήση αναγεννήσεως αετού!

Γράφει ο Ανάργυρος Ξεπαπαδάκης
Πέμπτη, 01 Δεκέμβριος 2011 02:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Ο ελληνισμός φίλοι μου ανέκαθεν έμοιαζε με έναν αετό! Ο αετός είναι το μακροβιότερο από τα αγέρωχα πουλιά… Όπως και η Ελλάδα, που ζει εδώ και χιλιάδες χρόνια! Ο αετός ζει λοιπόν 70 χρόνια. Για να φθάσει όμως σε αυτή την ηλικία πρέπει να πάρει μια σκληρή απόφαση!
Στο μέσον της ζωής του, τα νύχια του δεν μπορούν να αρπάξουν τη λεία, για να τραφεί! Το ράμφος του γίνεται πολύ κυρτό! Τα γερασμένα φτερά του δεν τον βοηθούν να πετάξει…
Τότε… έχει δύο επιλογές:
Ή να πεθάνει, ή να περάσει μια επώδυνη διαδικασία αλλαγής, που διαρκεί για μέρες! Η διαδικασία αυτή απαιτεί να πετάξει στη φωλιά του… στην κορυφή του βουνού.
Εκεί… ο αετός χτυπά το ράμφος του μέχρι να το αποκόψει… και μετά θα περιμένει να φυτρώσει καινούργιο ράμφος. Με αυτό στη συνέχεια… θα αποκόψει τα νύχια του… Αφού φυτρώσουν τα καινούργια του νύχια, ο αετός αρχίζει να μαδάει τα γερασμένα του φτερά!
Τέλος μετά από πέντε μήνες ο αετός πραγματοποιεί την περίφημη: πτήση της αναγεννήσεώς του… και ζει. Όλα όμως τα περνάει μόνος του! Επιστρέφει στη φωλιά του, κόβει μόνος του τα πάθη και τα ελαττώματά του!
Έτσι και ο ελληνισμός. Είναι ένας μοναχικός αετός! Ποτέ δεν είχε συμμάχους. Πάντα ήταν μόνος, μα πάντα έδινε τον όρκο: «ου καταισχυνώ τα όπλα τα ιερά, ουδέ εγκαταλείψω τον παραστάτην, ότω αν στοιχήσω, αμυνω δε και υπέρ ιερών, και υπέρ οσίων, και μόνος και μετά πολλών!».
Μα πάντα τοʼ χε η μοίρα των ελλήνων να πολεμούνε λίγοι.
Ο έλληνας φίλοι μου και σήμερα, μόνος θα αναγεννηθεί. Γιατί μέσα του κρύβει ανέκαθεν, έναν πολεμιστή. Άλλοτε έναν Λεωνίδα.. άλλοτε έναν Αλέξανδρο… άλλοτε έναν Κων/νο Παλαιολόγο… άλλοτε έναν Κολοκοτρώνη… άλλοτε μια Ηρώ Κωνσταντοπούλου… άλλοτε έναν Ευαγόρα Παλλικαρίδη… άλλοτε έναν Ηλιάκη… άλλοτε έναν Αριστοτέλη Γκούμα! Και αμέτρητους άλλους.
Σήμερα λοιπόν η Ελλάδα μας ευρίσκεται στην κρίσιμη ηλικία των 40 ετών του αετού…! Δεν διεκδικούμε τίποτα εθνικά, δεν κάνουμε όνειρα, δεν πετάμε ψηλά, η κυβέρνηση μας υποδουλώνει κάθε μέρα όλο και πιο βαθιά, μέσα από τον εσκεμμένο νεοραγιαδισμό που την διακρίνει!
Μα πρέπει και εμείς να αναγεννηθούμε από τις στάχτες μας… όπως ο αετός! Να ξυπνήσει μέσα μας ο πολεμιστής του χθες και του σήμερα… Ο τρόπος; Γυρίστε στη φωλιά σας, στην κορυφή του βουνού. Ταξιδέψτε στις γωνιές της ελληνικής σκέψης… στο γνώθι σαυτόν!
Μπείτε μέσα στο σώμα του Λεωνίδα… του Κολοκοτρώνη… νοιώστε τον πόνο τους μα πάνω απʼ όλα την ανδρεία της ψυχής τους! Μεθύστε με των αθανάτων το κρασί… κάντε ζωή τον θάνατο κιʼ αθάνατοι θα ζήσετε.
Μόνος αγωνίστηκε ο Χριστός… μα… θανάτω θάνατον πατήσας!
Μόνος και ο Λεωνίδας στα στενά των Θερμοπυλών μα έμεινε αθάνατος. Όλοι ήσαν απόλυτοι στις θέσεις τους. Έτσι και εμείς… πρέπει να είμαστε απόλυτοι, αδιαπραγμάτευτοι σε ότι το έθνος μας ορίζει…
Ο Χριστός δεν έλεγε τυχαία πως θα ξεράσει τους χλιαρούς! Ο Κολοκοτρώνης δίκαια πρόσταζε το θρυλικό: «Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους». Και ο Λεωνίδας δεν προειδοποιούσε τυχαία με την ιστορική απειλή του τον βάρβαρο εχθρό: Μολών λαβέ!
Γιʼ αυτό μιλάω σήμερα σε εσάς τους ελεύθερους πολιορκημένους έλληνες… Εσάς που δεν αντέχετε άλλο τη σκλαβιά… που θέλετε ελευθερία… Μόνο ένα σας απομένει:
Βγάλτε τον πολεμιστή που κρύβετε μέσα σας!...
Υ.Γ. Τιμή και δόξα στην ηρωική δασκάλα Χαρά Νικολοπούλου, που έχει υποστεί τόσους διωγμούς για την πίστη της στον Χριστό και την αγάπη της προς την πατρίδα…

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του ΚΥΡ
Το κλίκ της ημέρας
του ΚΥΡ
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα