Υποκλίνομαι με σεβασμό στον άγνωστο Έλληνα της Αυστραλίας

Παρασκευή, 30 Αύγουστος 2019 20:30 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Με δάκρυα στα μάτια του είπε: «Τα χρώματα της Ελλάδας να βλέπω και δεν αποζητώ τίποτα άλλο απ’ τον Θεό. Αυτό ζητώ κι’ αυτό πάντοτε με «κράταγε» στη ζωή και μού έδινε ελπίδα και δύναμη απ’ την πρώτη κιόλας μέρα πού ήρθα απ’ το χωριό μου στην Αυστραλία για να δουλέψω. Ό,τι κι’ αν έκανα παλικάρι μου σε τούτη την ξένη γη, δεν είναι τίποτα μπροστά στην συγκίνηση και την υπερηφάνεια που γεμίζει η ψυχή μου όταν συναντώ τα γαλανόλευκα χρώματα της Ελλάδας μας!»
Το ανέφερε σε πρόσφατη συνέντευξή του στην Εφημερίδα «Καθημερινή της Κυριακής» ένας σημαντικός (σε παγκόσμιο επίπεδο) ως ερευνητής των αεροπορικών δυστυχημάτων και της ασφάλειας των πτήσεων, ο Κύριος Ακριβός Τσολάκης. Για – περίπου – είκοσι χρόνια ήταν πιλότος στην Ολυμπιακή Αεροπορία, με προορισμούς κυρίως σε πόλεις του εξωτερικού και στην μακρινή Αυστραλία.
Η συνάντηση - γνωριμία με τον ηλικιωμένο Έλληνα ομογενή σ’ ένα από τα αεροπορικά ταξίδια του στην Μελβούρνη έγινε στη διαδρομή από το αεροσκάφος μέχρι την πύλη εισόδου. Δεν έμαθε το όνομα του (αγνώστου) Έλληνα. Έμαθε όμως πόσο σημαντική και πολύτιμη είναι η αγάπη για την Ελλάδα μας των ξενιτεμένων συμπατριωτών μας.
Το γεγονός του μετανάστη Έλληνα (σε οποιαδήποτε χώρα της γης) που πάλλεται η ψυχή και η καρδιά του με την οπτική «επαφή» με τα γαλανόλευκα χρώματα, έχει τεράστια σημασία και συμβολισμό για τους εν Ελλάδι κατοικούντες πολίτες.
Ειλικρινά αδιαφορώ πλήρως αν ο Ευπατρίδης (άγνωστος) συμπατριώτης της Αυστραλίας είναι Αριστερός ή Δεξιός ή Κεντρώος ή Σοσιαλιστής ή ό,τι άλλο θέλει να πιστεύει και να συμμετέχει Πολιτικά ή Κομματικά. Κρατώ επτασφράγιστα τα λόγια του στον κ. Ακριβό Τσολάκη. Είναι λόγια που δεν ακούγονται (και δεν εκφράζονται) εύκολα – δυνατά και δημόσια, λες και τρομάζουμε ή φοβόμαστε να διατρανώσουμε την ειλικρινή πίστη , τον απέραντο σεβασμό και την δομημένη υπερηφάνειαγια την χώρα που «μας κράτησε» στα χέρια της και μας έχτισε πολίτες της κοινωνίας.
Παρακολουθώ διάφορες και ποικίλες Συζητήσεις – Απόψεις – Θεωρίες και ατεκμηρίωτα λογύδρια ότι όποιος(α) πιστεύει – αγαπάει – στηρίζει και αγωνίζεται για ό,τι καλό, δημιουργικόγια την πατρίδα του (της) είναι εθνικιστής – ακραίος – αντιπροοδευτικός – αντιανθρωπιστής και γενικά βλαβερόςγια την κοινωνία της Ελλάδας. Καλά πράττουν οι «φιλοσοφημένοι εγκέφαλοι» και πιστεύουν αυτά που η -εκτός κεφαλής- διανόησή τους λειτουργεί στην αυτή γραμμή με τους Σκοταδισμούς της Παγκοσμιότητας.
Σέβομαι την Ελλάδα. Με γέννησε• με μεγάλωσε• με τίμησε με την ιστορία και τον πολιτισμό της• με γαλούχησε με αρχές και αξίες• και με δίδαξε . Μου πρόσφερε φως, ελευθερία και δημοκρατία. Με σπούδασε και μου «επέτρεψε» να έχω όνειρα, φιλοδοξίες και ελπίδα και μου «χάρισε» την δομή να είμαι και να λειτουργώ ως πολίτης. Και «με φώτισε» να γνωρίζω ότι τούτη η γη που κατοικώ είναι «στρωμένη» με έργα -πάσης μορφής- που αποτελούν την αφετηρία για την διαχρονική εξέλιξη της ανθροπώτητας.
Εκλεκτέ (και άγνωστε) Έλληνα της Αυστραλίας. Σ’ Ευχαριστώ για την αγάπη και την πίστη σου στην Ελλάδα μας.

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα