Ένα ιστορικό έγγραφο από την Επανάσταση

Τετάρτη, 24 Μάρτιος 2021 14:36 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Αγαπητέ αναγνώστη δημοσιεύω πάρα κάτω ένα γραπτό ντοκουμέντο από την εθνεγερσία του ’21 που συντάχθηκε το Γενάρη του 1824 στο Ναύπλιο. Αυτούσιο έχει ως εξής:

Την ζωήν οι τέσσαρές μας.

«α: Ορκιζόμεθα ενώπιον της Αγίας Τριάδος και του Τιμίου και ζωοποιού Σταυρού να αποθάνωμε δια την Πίστιν και Πατρίδα.
β: Ορκιζόμεθα να υπερασπιζόμεθα αφιλοπροσώπως τα δίκαια των καλών Πατριωτών και γενικώς όλης της Πατρίδος, και να κατατρέχωμεν μέχρι θανάτου τους κακούς Πατριώτας, τους σκανδαλοποιούς και εναντίους της Πατρίδος μας.
γ: Ορκιζόμεθα να φυλάττωμεν εμπιστοσύνην, ειλικρίνειαν και αγάπην εις το μεταξύ μας εις όλην μας την ζωήν, και να ζώμεν ως αδελφοί.
δ: Ορκιζόμεθα να αγωνισθώμεν όσον δυνάμεθα να ενώσωμεν και αγαπήσωμεν τους καλούς Πατριώτας, φροντίζοντας όλοι δια τα συμφέροντα της Πατρίδος μας.
ε: Ορκιζόμεθα ενώπιον του παντοδυνάμου Θεού να μη πιστεύσωμε ποτέ τους φιλοκατηγόρους, αλλά μάλιστα όσον αυτοί από φθόνον και κακίαν τους μας διαβάλλουν και μας συκοφαντούν, τόσον ημείς να τους κατατρέχωμεν και να στερεώνωμεν την φιλίαν μας.
στ: Ορκιζόμεθα να βάλλη εις κίνδυνον και την ιδίαν του ζωήν ο ένας αν η χρεία το καλέση, δια την δόξαν, τιμήν, υπόληψιν και δια τα συμφέροντα του άλλου, και κατά το Ιερόν Ευαγγέλιον καθώς φροντίζει ο καθ’ ένας δια τον εαυτόν του και δια τα συμφέροντα και δια την υπόληψίν του, και αυτά παρομοίως να φροντίζη και δια τον φίλον του, και κανένας άλλος να μην έχη τόσην αγάπην και εμπιστοσύνην εις ημάς όσην πρέπει να έχωμεν ημείς οι ίδιοι αναμεταξύ μας.

Αυτούς τους όρκους ορκιζόμεθα θεληματικώς ενώπιον της αδιαιρέτου Τριάδος και του Τιμίου και ζωοποιού Σταυρού να τους φυλάττωμε αναμεταξύ μας, εις όλην μας την ζωήν χωρίς κανένα κακόν σκοπόν. και όποιος εξ ημών τους παραβή να κληρονομήση την αιώνιον κόλασιν και να κρίνεται με τον παραβάτην Ιούδαν.

Ακόμη ορκιζόμεθα επάνω εις τα άρματά μας να φυλάττωμε τους ιδίους όρκους. και όστις τους παραβή παρακαλούμε τον Θεό οι εχθροί να τον θυσιάσουν ατίμως με τα ιδικά του άρματα και να γίνη όνειδος εις τον κόσμον.

  Την 9 Ιανουαρίου 1824
    εν Ναυπλίω  οι αχώριστοι αδελφοί
           Ιωάννης Θ. Κολοκοτρώνης, Διμίτρις Τζόκρις
               Γεώργιος Αγαλόπουλος, Κοσταντίς Κοκόνης»

 

 

Η Επανάσταση του 1821 δεν είναι παρά η τελευταία μεγάλη φάση της ακατάπαυστης και ακατάβλητης αντιστάσεως του Ελληνικού λαού, ενός ανελέητου πολέμου, που αρχίζει από τα πρώτα κιόλας χρόνια της σκλαβιάς. Οι παντοειδείς αυθαιρεσίες μιας άδικης και τυραννικής εξουσίας με τις απαγορεύσεις, τις βαριές φορολογίες και αγγαρείες, τις καταδιώξεις, κακοποιήσεις, φυλακίσεις και εκτελέσεις, η προσβολή των αυστηρών αντιλήψεων ηθικής των ραγιάδων με την αρπαγή και το κλείσιμο των παιδιών τους στα χαρέμια ή με άλλες ακολασίες και οι άλλες δευτερεύουσες αιτίες καταπίεζαν στον υπέρτατο βαθμό τα ένστικτα της αυτοσυντηρησίας και της ελεύθερης εκφράσεως, καθώς και το αίσθημα της τιμής. Όλα αυτά τα δεινά δημιουργούσαν μια αφόρητη κατάσταση τρομοκρατίας γέμιζαν με αγωνία τη ζωή των Ελλήνων, τους απέλπιζαν και τους έσπρωχναν προς την εξέγερση. Ορθά λοιπόν καθόριζε ένας μπέης της Άρτας τον χαρακτήρα της ανταρσίας των ραγιάδων από τα μέσα κιόλας του 1821 και προέβλεπε την επιτυχία της: «Αδικήσαμε τον ραγιά, έλεγε, και από πλούτη και από τιμή και τον αφανίσαμε και μαύρισαν τα μάτια του… Και η αρχή είναι τούτη, οπού θα χαθή το βασίλειόν μας». Τα δεινοπαθήματα λοιπόν των Ελλήνων επί Τουρκοκρατίας ήταν το βασικό αίτιο, που προκαλούσε τις εξεγέρσεις τους και η απελπισία το κύριο ψυχολογικό ελάτι που τους έσπρωχνε στον πόθο για την ελευθερία.

Το πιο πάνω κείμενο που επέχει τη θέση συμβολαίου μεταξύ των τεσσάρων συμβαλλομένων αποπνέει έντονο πατριωτισμό και ένθεο πάθος για Αγώνα και Ελευθερία. Αποτελεί μια μεγάλη στιγμή για εκείνους τους αγνούς και ανυστερόβουλους πατριώτες που οραματίζονται μια ελεύθερη πατρίδα χωρίς τους απαίσιους τυράννους Οθωμανούς.

Σήμερα, φίλε αναγνώστη, διακόσια χρόνια μετά την Επανάσταση του ’21 όλοι μας πρέπει να είμαστε ευλαβικά προσηλωμένοι στο φωτοδότη φάρο που φέγγει στα τέσσερα πέρατα της Οικουμένης, που δεν είναι άλλος από τον Ιερό αγώνα της Εθνικής μας Παλιγγενεσίας.

Οφείλουμε το είναι μας και την ελευθερία μας στους αγνούς αγωνιστές του ’21, οι οποίοι κάτω από τις πλέον αντίξοες συνθήκες κατόρθωσαν να μας παραδώσουν μια πατρίδα ελεύθερη και ανεξάρτητη.

Κλείνοντας ως επίλογο παραθέτω το μικρό ποίημα που ενσαρκώνει τα ιδανικά των αγωνιστών του 1821:
«Για του Χριστού την πίστιν
την αγίαν για της πατρίδος
την ελευθερίαν
γι’ αυτά τα δύο πολεμώ
γι’ αυτά να ζήσω επιθυμώ
κι’ αν δεν τα αποκτήσω
τι μ’ ωφελεί να ζήσω;»

Πάνος κ. Μηνακάκης
ΦιλόΛΟΓΟΣ

Υ.Γ. Θέλω εκ βαθέων να ευχαριστήσω τον εξ αγχιστείας εξάδελφό μου Κώστα Λαδά, ο οποίος είχε την καλωσύνη να μου παραχωρήσει από το αρχείο του το ντοκουμέντο αυτό του 1824.

Έκθεση εικόνων

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ηλία Μακρή
Το κλίκ της ημέρας
του Ηλία Μακρή
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Linardi Anastasia