Κάθε Πράγμα στον καιρό του Δοξολογία για το «Δούκα της Σπάρτης» (Και άλλες εκκλησιαστικές ειδήσεις του πάλαι)

Γράφει ο Μηνάς Αναστασάκης
Δευτέρα, 14 Μάιος 2012 03:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Κάθε πράγμα στον καιρό του. Οι καιροί όμως αλλάζουν, τα επάνω έρχονται αποκάτω αλλά και το αντίθετο γίνεται. Συμβαίνει και τούτο -το πολύ κατανοητό, ότι όταν κάποιος βρίσκεται σε θέση και κατάσταση ισχύος όλοι τον «αγαπούν». τι λέω: τον κολακεύουν και τον προσκυνούν ασυστόλως! Μόλις όμως πάρει την κάτω βόλτα, οι περισσότεροι κάνουν πως δεν τον ξέρουν και του γυρίζουν συνήθως την πλάτη.
Συμβαίνει όμως και το άλλο: όταν ένας φτωχός και άσημος τα καταφέρνει να «ανέλθει» οικονομικά και κοινωνικά, τότε ξεχνά τους παλιούς φίλους και τους γνωστούς του. Ακόμη και συγγενείς!
Ας έλθουμε όμως στο θέμα μας:
Χθες [21 Μαΐου 1877] εορτή του ονόματος του διαδόχου Κωνσταντίνου και Δουκός της Σπάρτης εψάλη εν τω ενταύθα [στη Σπάρτη]  Μητροπολιτικώ ναώ της Ευαγγελιστρίας δοξολογία, κατά την οποίαν παρήσαν άπασαι αι πολιτικαί και στρατιωτικαί αρχαί. Το δε πλήθος κατέκλυσε τον Ιερόν Ναόν και τον προαύλιον Χώρον.
Το εσπέρας εφωταγωγήθησαν τα δημόσια καταστήματα και τα δημοσιότερα μέρη της πόλεώς μας. ο δε δήμαρχος των Σπαρτιατών συνεχάρη τηελγραφικώς τον διάδοχον επί τη εορτή του… (Εν Σπάρτη, 1877)
Το δικό μας σχόλιο: Καλά, οι Δούκες εκείνοι και οι Πρίγκιπες απομακρύνθηκαν ήδη από καιρό (απομακρύνθηκαν, όχι από τα «κουμούνια» αλλά από το Γεώργιο Παπαδόπουλο και τον Κων/νο Καραμανλή, τους στυλοβάτες της Δεξιάς!)… Ναι, καλά μʼ αυτούς. άλλοι όμως «πρίγκιπες» και «ιππότες», οι «γαλαζοαίματοι» δηλαδή των πολιτικών μας τζακιών που μας ανεβαίνουν διαδοχικά στο σβέρκο, πότε θα φύγουν πραγματικά και οριστικά;
Επισήμανση ως παρένθεση. Και όμως, υπάρχει σήμερα, τώρα, στη χώρα μας ένας πασίγνωστος πολιτικός άντρας ο οποίος έχει μια γραμμή καταγωγής από αναγνωρισμένο ιπποτικό οίκο της Ευρώπης! Αν μας δοθεί ευκαιρία θʼ αναφερθούμε με λεπτομέρειες -και φωτογραφίες- … Έτσι, για την Ιστορία των πολιτικών γόνων της Ελλάδος και μόνο.
Η φωνή του λακωνικού λαού: Οι Χριστιανοί να εκλέγουν
τους επισκόπους!...
Η πάνδημος έκφρασις του λαού προς εκλογήν ιδίου επισκόπου είναι αρχαίον προνόμιον, καθιερωθέν παρά των Συνόδων και εκατέρα της Ορθοδόξου ανατολικής Εκκλησίας κατά το οποίον οι πρόκριτοι και πρεσβύτεροι της επισκοπικής περιφερείας εψήφιζον τον επίσκοπον. Το δικαίωμα τούτο επικρατεί σήμερον [το 1884] εις τας υποδούλους Επαρχίας ως και εν Ελλάδι πριν της απελευθερώσεως αυτής. Μετά δε την εθνικήν αποκατάστασιν το φυσικόν τούτο δικαίωμα αφηρέθη υπό της πολιτείας από τον λαόν και ανετέθη εις την Ιεράν Σύνοδον, δια μόνον τον λόγον, ότι εις την νηπιώδη αυτού κατάστασιν και αμάθειαν [ο λαός] δεν ηδύνατο να κάμη κατάλληλον χρήσιν αυτού [του δικαιώματος να εκλέγει τους επισκόπους του]. (Εν Σπάρτη, 1884)
Το δικό μας σχόλιο: δικαιολογία ολʼ αυτά…
Ένας Λάκων Βασιλικός Επίτροπος στην Ιερά Σύνοδο
θέλει να βάλει τάξη στην εκλογή Αρχιεπισκόπου…
Εν τη τελευταία συνεδριάσει της επιτροπής των εκκλησιαστικών, μεταξύ των άλλων συζητηθέντων υπεβλήθη πρότασις υπό του παρά τη Ιερά Συνόδω Βασιλικού Επιτρόπου κ. Πέτρου Μαυρομιχάλη, ειδότως καλώς εκ της μακράς και ευδοκίμου εν τη θέσει ταύτη υπηρεσίας του τας ανάγκας της Εκκλησίας, ίνα αναγραφώσι προσόντα δια τον Μητροπολίτην Αθηνών και Πρόεδρον της Ιεράς Συνόδου, και ορισθή ο τρόπος της εκλογής αυτού. (Εν Σπάρτη, 1884)
Αταξία εκ μέρους των γυναικών
μέσα στο μητροπολιτικό Ναό της Σπάρτης!...
Ο πρώιμος φεμινισμός των σουφραζετών της Ευρώπης χτύπησε και στη Σπάρτη, ακριβώς στον ιερό χώρο της Εκκλησίας. Διαβάζουμε μαζί εν αγανακτήσει τα παρακάτω για τις γιαγιάδες των γονέων μας, χρονιάρες μέρες…:
Και πάντοτε μεν αλλʼ ιδίως κατά την παρούσαν Τεσσαρακοστήν τελείται η μεγαλυτέρα ατοπία, ίνα μη είπωμεν την εμπρέπουσαν λέξιν, εις τον ενταύθα Ιερόν Ναόν, ενώ προσέρχονται τινες αμφοτέρων των φύλων ουχί όπως μετά κατανύξεως ακροάσωνται την θείαν λειτουργίαν, αλλʼ όπως θεάσωνται και θα θεαθώσι. Δεν γινώσκομεν διατί οι αρμόδιοι επιτρέπουσι τα τελούμενα, τα οποία τους μεν διαπράττοντες ταύτα εξευτελίζουσι, τον δε Οίκον του Υψίστου ρυπαίνουσι, και οι εις οίκον αλλοίον μεταποιούσιν. Απορούμεν τι έπαθε το ωραίον φύλον και κατέβη της ορισθείσης διʼ αυτό θέσεως και τοις ανδράσι παρίσταται [πήγαν οι γυναίκες ανάμεσα στους άνδρες!]. Ημείς δε λέγομεν το του Προφήτου. «και εγένετο εν ταις ημέραις εκείναις ο οίκος Κυρίου εις οίκον…» (Εν Σπάρτη, 1876)
Ο ιερομόναχος Κύριλλος των Ιβήρων, ο αστυνόμος Τσιριγώτης
και οι λειμώνες των πορτοκαλολεμονοπεριβόλων…
Την παρελθούσαν Τρίτην εόρτασε το ευρισκόμενον Μονίδριον η «Πορταΐτισσα» εν Αγίω Ιωάννη πανηγυρικώς, και μετʼ άκρας ησυχίας οφειλομένης εις την επίβλεψιν του Αστυνόμου Σπάρτης κ. Δ. Τσιριγώτου. Εις αυτώ μετέβησαν εντεύθεν πολλοί των συμπολιτών μας χάριν της εορτής, οίτινες διασκεδάσαντες εις τους λειμώνας των πορτοκαλολεμονοπεριβόλων επανήλθον το εσπέρας, κομίζοντες τας ευαρεστέρας αναμνήσεις. Την ιεροπραξίαν ετέλεσε ο εκεί διαμένων ιερομόναχος εξ Ιβήρων [του Αγίου Όρους] Κύριλλος Αργυριάδης μετά των ιερέων του Αγίου Ιωάννου… (Εν Σπάρτη, 1884)
Το δικό μας σχόλιο: Όλα καλά και ωραία έγιναν τότε στον Άγιο Ιωάννη, και μάλιστα εν μέσω των «πορτοκαλολεμονοπεριβόλων» του ωραίου χωριού… Όμως το συνηθιζόμενο από ΜΕΡΙΚΟΥΣ μοναχούς να «εγκαταλείπουν» τα Μοναστήρια της μετανοίας των στο Άγιον Όρος και να κατεβαίνουν -κατά καιρούς- χαμηλά στην Πελοπόννησο π.χ. και να εγκαταβιώνουν ή να φιλοξενούνται επί μακρόν σε «Μονίδρια» ή και σε μεγάλα ανθοστόλιστα Μοναστήρια της Χώρας δεν μου αρέσει καθόλου…
… Δεν μου πέφτει βέβαια λόγος, δεν μου πέφτει, και ανακαλώ ταπεινά.
Έρρωσθε, πάντως, εν ευειδία. Ο Χριστός αναστήθηκε. Αυτός είναι το θεμέλιος και η κεφαλή της Εκκλησίας μας.
ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του ΚΥΡ
Το κλίκ της ημέρας
του ΚΥΡ
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Σπανός Γεώργιος