«ΦΩΝΗ ΛΑΟΥ, ΟΡΓΗ ΘΕΟΥ»

Γράφει ο Γιάννης Μητράκος
Τετάρτη, 16 Μάιος 2012 03:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Το αποτέλεσμα των εκλογών της έκτης Μάη, ήταν κάτι παραπάνω από αναμενόμενο! Δεν υπήρχε άνθρωπος που να μην είχε αντιληφθεί ότι, όλη αυτή η συσσωρευμένη οργή του ελληνικού λαού, που προερχόταν τόσο από την εθνική ταπείνωση και τον εξευτελισμό μας από τους δανειστές-τοκογλύφους μας, όσο κι από τα δεινοπαθήματα της μνημονιακής κυβερνητικής διετίας του ΠΑΣΟΚ και της Συγκυβέρνησης, κάποτε θα ξέσπαγε με εκρηκτικό τρόπο. Ήταν θα λέγαμε «ψηλαφητό» αποτέλεσμα και μόνον όσοι  συνέχιζαν να φορούν τις κομματικές παρωπίδες τους πίστευαν πως θα τα κατάφερναν γιʼ άλλη μια φορά και θα επιβίωναν  με τρόπαιο την εξουσία, βασιζόμενοι και στο ληστρικό εκλογικό νόμο, που μηχανεύτηκαν ο πασόκος Κώστας Σκανδαλίδης και ο νεοδημοκράτης Προκόπης Παυλόπουλος, προκειμένου να επιβιώνει εσαεί η γαλαζοπράσινη Λερναία Ύδρα.
Αλλά, «ιδού επέστη ο καιρός της κρίσεως» και ήρθαν κυριολεκτικά «τα πάνω-κάτω», το βράδυ των εκλογών! Το δικομματικό τέρας, που καταβρόχθισε την πατρίδα μας και την κατάντησε περίγελο των εθνών, χτυπήθηκε κατάστηθα και θα αφανιζόταν από τον εκλογικό χάρτη, αν δεν υπήρχαν οι ηλικιωμένοι ψηφοφόροι, που έπεσαν και πάλι εύκολα θύματα της κινδυνολογίας του και το στήριξαν! Κανείς, όμως, δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός πως το εκλογικό τοπίο, μετά την Κυριακή,  άλλαξε εκ θεμελίων και δρομολογήθηκαν πολιτικές διαδικασίες, οι οποίες ανοίγουν το δρόμο σε μια νέα εποχή για το λαό και τον τόπο μας!
Η ψήφος της έκτης του Μάη δεν ήταν απλά και μόνο «ψήφος οργής και τιμωρίας», όπως θέλουν να την παρουσιάσουν τα φερέφωνα του δικομματισμού. Ήταν μια ώριμη και σοφά αποφασισμένη ψήφος που σκόπευε να στείλει πολλαπλά μηνύματα σε όσους συνέβαλαν στη χρεοκοπία του ελληνικού κράτους, παραδίνοντας δέσμιο και ταπεινωμένο τον λαό μας στους δανειστές του. Και οφείλουν όλοι αυτοί να σεβαστούν τη θέληση του για μια ζωή αξιοπρεπή, ανεξάρτητη, ελεύθερη και δημιουργική, χωρίς τα βαρίδια των τοκογλυφικών δανείων, που μας χορήγησαν οι ξένοι «φίλοι» για να μας καταστήσουν υποχείριά τους!
Το νεοφιλελεύθερο ΠΑΣΟΚ της υπακοής και της υποταγής στα κελεύσματα των ισχυρών της Νέας Τάξης, ήπιε το πικρό ποτήρι των εκλογικών αποτελεσμάτων μέχρι την τελευταία γουλιά και αποτελεί πλέον παρελθόν για την πολιτική ζωή της Ελλάδας. Τα μεγαλόσχημα στελέχη του, που διαχειρίστηκαν την κυβερνητική εξουσία με αλαζονική έπαρση και είναι υπεύθυνα για τον τραγικό μας κατήφορο, βρέθηκαν εκτός κοινοβουλίου, στιγματισμένα από την λαϊκή αποδοκιμασία και πήραν τη θέση που τους αρμόζει «στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας», κατά τη ρήση του πάλαι ποτέ αρχηγού τους.
Η Νέα Δημοκρατία του Αντώνη Σαμαρά, που πολιτεύτηκε μέσα από τις αιφνίδιες κι εντυπωσιακές μεταστροφές του Προέδρου της, ο οποίος από σφόδρα αντιμνημονιακός έγινε υπογραφέας του 2ου μνημονίου, υποβάλλοντας τα σέβη του στην κυρία Μέρκελ και διαγράφοντας όσους δεν αντιλήφθηκαν εγκαίρως τη στροφή 180ο μοιρών της γαλάζιας ηγεσίας κι επέμεναν να καταγγέλλουν την ξένη οικονομική κατοχή της πατρίδας μας μέσω του επαχθούς μνημονιακού συμφώνου με τους τροϊκανούς. Γιʼ αυτό και ο λαός θεώρησε τη Ν.Δ. και τον προεδρό της εξίσου υπεύθυνους με τους πράσινους συγκυβερνήτες τους στην Κυβέρνηση Παπαδήμου, ακυρώνοντας στην πράξη όλους τους εκλογικούς της στόχους και δη αυτόν της αυτοδυναμίας!
Το ΛΑΟΣ του κ. Καρατζαφέρη έκανε το μέγα λάθος να υποκύψει στην εμφανή επιθυμία του αρχηγού του να πάρει μέρος στην κυβερνητική εξουσία και γιατί όχι, αν οι συνθήκες το επέτρεπαν, να διεκδικήσει τον πρωθυπουργικό θώκο. Αναγκαστικά, λοιπόν, με τη συμμετοχή στην κυβέρνηση Παπαδήμου εγκαταλείφθηκε η αντιμνημονιακή ρητορική για χάρη των ηγετικών φιλοδοξιών  κι έτσι ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων του κόμματος αυτού μετακόμισε εκλογικά προς άλλους πολιτικούς χώρους, αφήνοντας το ΛΑΟΣ εκτός Βουλής! Και τώρα, άντε να τους μαζέψεις...
Το ΚΚΕ, δέσμιο των δογματικών επιλογών του αυτοπεριχαρακώθηκε, προβάλλοντας ως πολιτική πρόταση το σύνθημα να βγει  «μια αποδυναμωμένη συντηρητική κυβέρνηση κι ένα ισχυρό ΚΚΕ για να την τρομοκρατεί», απογοητεύοντας τους ψηφοφόρους του, που δεν είναι μέλη του κόμματος κι επιθυμούν απʼ αυτό να διαδραματίσει έναν άλλο ρόλο στο χώρο της Αριστεράς εγκαταλείποντας τις αγκυλώσεις και τις ιδεοληψίες του παρελθόντος, ώστε να προκύψουν οφέλη για τον εργαζόμενο λαό «τώρα» κι όχι στο «επέκεινα»! Γιʼ αυτό και  το ποσοστό του δεν σημείωσε την άνοδο που προσδοκούσε προεκλογικά η ηγετική του ομάδα κι έμεινε καθηλωμένο, παρά τις πολύ ευνοϊκές συνθήκες που επικρατούν στη δοκιμαζόμενη  ελληνική κοινωνία.
Η Δημοκρατική Αριστερά του Φώτη Κουβέλη, η οποία για ένα διάστημα έζησε τη μέθη της ιλιγγιώδους δημοσκοπικής ανόδου, προσγειώθηκε στην ωμή πραγματικότητα κι αθόρυβα εγκατέλειψε την κρυφή της ελπίδα να γίνει «χαλίφης στη θέση του χαλίφη» τουτέστιν ένα καλό ΠΑΣΟΚ στη θέση του κακού ΠΑΣΟΚ! Και ναι μεν η Αριστερά πρέπει να γίνει - για το καλό του τόπου και του λαού μας - όσο το δυνατόν συντομότερα «κυβερνώσα», όπως διακηρύσσει σε όλους τους τόνους η ηγεσία της Δημοκρατικής Αριστεράς, αλλά αυτό θα πρέπει να γίνει με τέτοιον τρόπο ώστε να μη χάσει την ψυχή της, γιατί «εάν το άλας μωρανθεί, εν τίνι αλισθήσεται»;   
Οι κερδισμένοι αυτής της εκλογικής μάχης ήταν αναμφισβήτητα ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, που κατάφεραν να συγκεντρώσουν τις προτιμήσεις του μεγαλύτερου μέρους του εκλογικού σώματος, εκφράζοντας το αντιμνημονιακό μέτωπο από δύο συνιστώσες: μία κεντροαριστερή και μία κεντροδεξιά! Και οι δύο πολιτικοί σχηματισμοί έχουν όλες τις προϋποθέσεις για να επιταχύνουν τις εξελίξεις στην αποτυχημένη και φθαρμένη μεταπολιτευτική πολιτική σκηνή της χώρας  μας, δημιουργώντας ένα νέο πολιτικό τοπίο το οποίο θα συμβάλλει στην απαγκίστρωση της Ελλάδας από τα γερμανόφερτα μνημόνια και θα την βάλει σε μια τροχιά ανάπτυξης, δημιουργίας και προόδου!
Όσον αφορά τις ψήφους που έλαβαν τα μικρότερα κόμματα, διόλου ευκαταφρόνητες, και μάλιστα το υψηλό ποσοστό αποχής, είναι σαφές πως με τον πολυκερματισμό αυτό ο λαός μας εξέφρασε τη θέλησή του να πάψουν να υφίστανται πλέον οι μονοκομματικές κυβερνήσεις που μας οδήγησαν στην καταστροφή και να δημιουργηθούν συμμαχικοί συνασπισμοί εξουσίας, οι οποίοι θα στηρίζονται σε προγραμματικές συμφωνίες και πλαίσια αρχών. Δυστυχώς, ο εκλογικός ληστρικός νόμος Σκανδαλίδη-Παυλόπουλου, αφενός μεν αλλοίωσε τη λαϊκή βούληση πριμοδοτώντας το δήθεν πρώτο κόμμα της Ν.Δ. με πενήντα έδρες, που δεν της ανήκουν, κι αφετέρου έβαλε ανυπέρβλητα αριθμητικά εμπόδια για το σχηματισμό μιας συμμαχικής αντιμνημονιακής κυβέρνησης!                   
Είναι πρόκληση, λοιπόν,  για το λαϊκό αίσθημα, το δήθεν συγκινητικό μετεκλογικό ενδιαφέρον των κυρίων Σαμαρά-Βενιζέλου για το σχηματισμό «κυβέρνησης εθνικής ενότητας ή σωτηρίας», όταν βαρύνονται και οι δύο με τις υπογραφές των επαχθών μνημονίων και όταν είναι ολοφάνερο πως πίσω από τη ρητορική τους για «την παραμονή - πάση θυσία - στην ευρωζώνη και στο ευρώ», κρύβεται η επιθυμία τους για πλήρη συμμόρφωση της χώρας μας στις απαιτήσεις της τρόικα! Θα ήταν πολιτικά ανόητος, κατά τη γνώμη πολλών, όποιος αντιμνημονιακός θα έπεφτε θύμα των τρομοκρατικών, εκφοβιστικών, εσωτερικών κι εξωτερικών πιέσεων, για το σχηματισμό μιας κυβέρνησης, που θα συνέχιζε το έργο της κυβέρνησης Παπαδήμου «για να μη μείνει ο τόπος μας ακυβέρνητος»!
Αλήθεια, τόσον καιρό, είτε με κυβέρνηση Γιωργάκη Παπανδρέου, είτε με κυβέρνηση Λουκά Παπαδήμου, δεν είχαμε ακυβερνησία; Τότε γιατί το κράτος μας έχει πατώσει και δεν μπορεί με τίποτα να πάρει μπροστά; Ή μήπως υπονοούν ως «κυβέρνηση» την ύπαρξη ενός μηχανισμού που θα πετσοκόβει το εισόδημα του ελληνικού λαού και θα υποθηκεύει το μέλλον των επόμενων γενεών των Ελλήνων, προκειμένου να παίρνουν τα τοκογλυφικά τους επιτόκια οι αδίσταχτοι δανειστές μας;
Και τέλος, σχετικά με την όντως εντυπωσιακή άνοδο της ναζιστικής ακροδεξιάς, ας θυμηθούμε τη λαϊκή παροιμία που λέει πως «στην αναμπουμπούλα, χαίρεται ο λύκος»! Αν το δημοκρατικό μας πολίτευμα λειτουργήσει, επιτέλους, σωστα και υπεύθυνα, κι αν τα δημοκρατικά αντιμνημονιακά κόμματα εργαστούν για την εξάλειψη των πολιτικών και κοινωνικών φαινομένων, που ευνοούν την εμφάνιση τέτοιων ακραίων εκφάνσεων στην πολιτική σκακιέρα, τότε πολύ σύντομα οι οπαδοί του Αδόλφου θα ξαναγυρίσουν στο πραγματικό τους μέγεθος, που ήταν μέχρι πρότινος το 0,75% του εκλογικού σώματος!
                                                                                                 
ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Σπανός Γεώργιος