Εν θερμώ

Γράφει ο Παρατατικός
Πέμπτη, 31 Μάιος 2012 03:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Μπα! Μπερδεμένος θα ξαναπάω στις δεκαεφτά, στο… σχολείο του χωριού.
Και το φακελάκι μου με το μπερδεμένο του περιεχόμενο, θα πέσει στην κάλπη και θα μπερδευτεί με τις άλλες μπερδεμένες ψήφους.
Έτσι που έγινε κι αυτή… Μόνο δημοκρατική δεν είναι. Και μήπως είναι ελληνική… Προς το ευρωπαϊκή και το παγκοσμιοποιημένη… μου φέρνει.
Αφού ψηφίζω για ευρωπαϊκό προσανατολισμό, αφού κι ο Ομπάμα με τους οχτώ μου λένε εμμέσως τι να κάνω κι αφού από το δικό μου το «κουκκί»… κρέμεται η τύχη της Ευρωζώνης και της παγκόσμιας οικονομίας!!...
Πολυδιάστατη και πολυσύνθετη η ψήφος του Ιουνίου. Απρόσωπη, μεταλλαγμένη…
(Έχουμε να φτιάξουμε νεολογισμούς σήμερα…)
Θυμόσαστε, ας πούμε, την ιδεολογική ψήψο; Να την ξεχάσετε. Κάτι λίγοι ρομαντικοί, παρωχημένοι έχουν μείνει. Μόλις φύγουνε κι αυτοί…
Και την κομματική, την πειθαρχημένη επίσης. Κινούμενη άμμος το εκλογικό σώμα. Χάνει συνέχεια έδαφος η ορκισμένη, η δαγκωτή, η φανατική ψήφος. Η συσπειρωμένη που διαλαλούν οι αρχηγοί, η ποδηγετημένη, φωνή βοώντος… είναι πλέον.
Το ίδιο και η προσωποπαγής, η ένδοξος ρουσφετολογική και τοπικιστική. Πάει κι αυτή. Πάνε οι «εσένα ξέρουμε… εσένα εμπιστευόμαστε», πάνε οι ομοχώριοι «δεν αξίζει… αλλά τον ψηφίζουμε», πάνε οι διορισμοί και οι μεταθέσεις, πάνε μαζί τους κι οι κομματάρχες, τα κομματόσκυλα, το βουλευτικό ψέμα, οι αφίσες, οι πλατείες και όλα τα… ωραία παρελκόμενα της παλιομοδίτικης ψήφου.
Με το ζόρι κρατιέται η τουριστική, που αν ζει ακόμη, είναι γιατί πάμε μεν στο χωριό να ψηφίσουμε, κατʼ εμπορίαν και θεωρίαν όμως. Την εκδρομούλα μας δηλαδή κιʼ ό,τι φορτώσουμε στο πορτ-μπαγκάζ.
Και η οικογενειακή πέθανε κι αυτή. Ούτε οικογενειακά συμβούλια τις παραμονές των εκλογών, ούτε «μονοκούκι το σόι για να βγάλουμε τον δικό μας», ούτε… φάβες και τα συναφή. Χειραφετημένη απόλυτα η νεανική πολιτική επιλογή.
Που τη λέμε και ενθουσιώδη ψήφο. Και που είναι η περισσότερο δημαγωγούμενη και ευκόλως παρασυρόμενη, γιατί ο νέος δεν έχει ζήσει… καταστάσεις και κρίνει κυρίως από το παρόν.
Εκείνη που ψιλοδιατηρείται ακόμη από τις σπιτικές, είναι η γεροντική, η υπαγορευόμενη, δεδομένου ότι η γιαγιά δεν ξέρει τι ψηφίζει, αφού της βάζουν τα παιδιά σταυρωμένο το ψηφοδέλτιο στην τσέπη.
Μήπως και η δεξιά και αριστερή παραδοσιακή ψήφος στέκει καλώς… Μισοδεξιά και μισοαριστερή τείνει να γίνει. Πάνω λες σε μια νοητή ευθεία και οι δυο, αρχίζουν από το μέσον της, για να φτάσουν κομμα…τιασμένες στις άκρες κι ακόμη πιο ακραία. Ακροβατική βεβαίως… εκείθεν η ψήφος.
Κοντά της και η γραφική. Των κομματιδίων δηλαδή που τα ψηφίζουνε μόνο οι ίδιοι οι υποψήφιοι και οι… μανάδες τους ίσως! Χαρά στο κουράγιο τους.
Του συρμού είναι η καλλιτεχνική, η αθλητική, η δημοσιογραφική και εν γένει η «επώνυμη». Περιζήτητοι στα ψηφοδέλτια οι δημοφιλείς ψηφοσυλλέκτες.
Και η «παντρεμένη» ψήφος έχει πέραση, αλλά δε βαριέσαι… πολιτικοί γάμοι είναι αυτοί. Όπως παντρεύονται τα κόμματα, έτσι και χωρίζουν.
Ψήφος του μέλλοντος η οικολογική- ακτιβιστική «ψηφίζω για όλο τον κόσμο, για όλο τον πλανήτη» και καλό ακούγεται, μόνο που η οικονομία και οι Τράπεζες δε δουλεύουν με… πλατανόφυλλα.
Εδώ θυμήθηκα και τη συνειδητή και ασυνείδητη ψήφο. Για σκεφθείτε. Αν ψηφίζαμε πράγματι κατά συνείδηση και όχι κατά συνθήκη, έπρεπε όλοι οι πολίτες της γης να ψηφίζουμε τους Οικολόγους, αφού όλοι κοπτόμαστε για την προστασία του περιβάλλοντος και τα γνωστά. Ανάπτυξη όμως και οικολογία δεν μπορούν να συνυπάρξουν.
Τι θα λέγατε τέλος και για μια εν δυνάμει πολυπολιτισμική ψήφο του λαθρομετανάστη, προς τέρψιν βεβαίως του ΛΑ.Ο.Σ. και της Χρυσής Αυγής.
Όσο για την ψήφο του παρόντος ταʼ παμε. Μπερδεμένη και κουρασμένη.
Το Μάιο… «εν θερμώ», αντιδικομματική, αντιμνημονιακή, αγανακτισμένη, χρεωμένη, άνεργη, νεόπτωχη, θυμωμένη ψήφος, οπότε και…ποινική (να τους δώσουμε να καταλάβουν) και εν τέλει… πικραμένη! Με Πικραμένο πρωθυπουργό.
Τον Ιούνιο… «εν ψυχρώ», ευρωπαϊκή και αντιευρωπαϊκή, ευρωζωνική και δραχμολαγνική, επαναδιαπραγματευτική και ακυρωτική (να τα σβήσουμε τα βερεσέδια), πολλά υποσχόμενη και αντιφατική, τρομοκρατημένη αλλά και «δε μασάμε…», «απάνω τους Τσίπρα» αλλά και «το παλιόπαιδο θα μας φάει τις καταθέσεις» και άλλα τέτοια.
Διλημματική, με γεύση δημοψηφίσματος. Σαχλαμάρες!
Μʼ αρέσει η σκεπτόμενη, η υπεύθυνη, η φιλτραρισμένη, η καθαρή ψήφος. Αγχωμένη ίσως, αλλά πάντως όχι «εν λευκώ» και σίγουρα όχι «…εν θερμώ».
Το ψηφοδέλτιο είναι για να δείξουμε την προτίμησή μας σʼ αυτόν που θέλουμε να μας κυβερνήσει κι όχι σʼαυτόν που δε θέλουμε! Και που τον σταυρώσαμε …έτσι για το γαμώτο.
Γιατί απʼ αυτό, δύο τινά …απορρέουν.
Το πρώτο, ότι δε γίνεται κυβέρνηση. Και το άλλο, ότι «κάνουν κι οι μύγες κώλο» κι αρχίζεις να τις φοβάσαι. Κι εκεί που έβλεπες την αλαζονεία στο κέντρο, τη βλέπεις τώρα στις άκρες του συστήματος.
Από την άλλη, δέχεσαι πανταχόθεν το γνωστό καταιγισμό αναλύσεων, απόψεων, δηλώσεων, μηνυμάτων. Και μπερδεύεσαι σφόδρα και δεν ξέρεις τελικά ποιοι σου λένε το σωστό και αρχίζεις νʼ αμφιβάλεις αν ξέρουν και οι ειδικοί, εντός και εκτός Ελλάδας, τι πρέπει να γίνει.
Γιʼ αυτό σας λέω, μπερδεμένος θα ξαναπάω στο σχολείο του χωριού, με την ταυτότητα στο χέρι.
ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Σπανός Γεώργιος