Ο δικαστής κι ο κλέφτης

Γράφει ο Παρατατικός
Παρασκευή, 08 Ιούνιος 2012 03:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Μήπως αφήνει η πολιτική επικαιρότητα να κουβεντιάσουμε και τίποτʼ άλλο… Μπαφιάσαμε με τα προεκλογικά και τις…ευρωσκοπήσεις. Τα ίδια και τα ίδια.
Γι αυτό λέω να ξεκινήσουμε σήμερα… ανεπικαίρως.
Στις 18 Μαϊου ένας δικαστής στη Θεσσαλονίκη δέρνει βάναυσα το εφτάχρονο παιδί του μπρος στα μάτια τής μητέρας, επίσης δικαστικής λειτουργού.
Συλλαμβάνεται, οδηγείται στον Εισαγγελέα και τα λοιπά…
Σας προλαβαίνω. Δεν είναι το θέμα μου η οικογενειακή βία. Ίσως μια άλλη φορά… Αλλού θέλω να εστιάσω, με αφορμή το περιστατικό. Στην ιδιότητα τού θύτη. Πρωτοδίκης!
Αυτός που δικάζει την κακοποίηση ανηλίκου, την εγκατάλειψη, ακόμη και την απλή έλλειψη στοργής, αυτός που αφαιρεί την επιμέλεια των παιδιών από τους… άλλους, τους κακούς, τους ανάξιους γονείς που κάθονται πολλές φορές στο εδώλιο απέναντί του… ποινικώς κατηγορούμενοι, κοινωνικώς κατάπτυστοι, τηλεοπτικώς… κτήνη, κλινικώς ψυχανώμαλοι και γενικώς απαράδεκτοι ως γεννήτορες και ως άνθρωποι!!
Φαντάζεστε τον… αξιότιμο πρωτοδίκη να οδηγείται από τους αστυνομικούς στην Εισαγγελία ; Από δικαστής… κατηγορούμενος! Τι να είπαν άραγε κάποιοι Θεσσαλονικείς, που είχαν τυχόν καταδικαστεί κάποτε από την αφεντιά του;
Το Βασιλιά Ληρ, μου θύμισε, του Σαίξπηρ.
Θρονιασμένος (σε μια σκηνή του έργου) μεγαλόπρεπα στην έδρα του ο «εντιμότατος» δικαστής μέσα στην αίγλη της επιβλητικής του φορεσιάς, απόμακρος και σοβαροφανής, δικάζει έναν κοινό κλεφτοκοτά που στέκεται απέναντί του ζαρωμένος, μʼένα ακροατήριο γύρω του έτοιμο να τον φτύσει.
Και λέει ο «τρελός» βασιλιάς με μια παράτολμη σαιξπηρική σοφία:
Κοίτα πως βρίζει ο δικαστής
το φουκαρά τον κλέφτη.
Άλλαχτους θέση κι αν μπορείς
πες μου ποιος είνʼ ο δικαστής
και ποιος είναι ο κλέφτης.
Το «κλέφτης» να το κάνουμε «φταίχτης» στην περίπτωση τού πρωτοδίκη. Ο οποίος προφανώς δεν πρέπει να χαίρει και… άκρας υγείας. Άβυσσος γαρ η ψυχή…
Μας δίνει όμως την ευκαιρία να σκεφτούμε πόσο η θέση «κάνει» τον άνθρωπο! Πόσο ντύνει τον υψηλά ιστάμενο με το μανδύα του κύρους, της αίγλης, της δύναμης, πόσο τον κάνει ισχυρό και αξιοσέβαστο, πόσο τον κάνει… υπεράνω. Όσο βέβαια την κατέχει.
Γιατί έτσι και χάσει το θώκο, έτσι και εκπέσει κάποια στιγμή, όλʼ αυτά κλονίζονται, χάνονται δια μιας και απογυμνωμένος από τη δεδομένη αποδοχή του αξιότιμου, του… μεγάλου, κατεβαίνει κάτω… χαμηλά και μπαίνει στο ρόλο του παραβατικού, του «κλεφταράκου», όπως πολύ εύστοχα προβάλλεται στη θεατρική αντιδιαστολή του Άγγλου δραματουργού.
Θυμόσαστε το «παραδικαστικό κύκλωμα» με την Μπουρμπούλια και τον Καλούση; Θυμόσαστε πόσο ελεεινούς βλέπαμε τους δυο δικαστές στην τηλεόραση, μόλις… άλλαξαν θέση; Μόλις βρέθηκαν από την «απρόσιτη» έδρα τους, στο εδώλιο της παρανομίας;
Κι ας προχωρήσουμε σε άλλους… βίους παράλληλους! Ή περίπου…
Βλέπε ηγούμενο Εφραίμ, βλέπε υπουργό Τσοχατζόπουλο.
Ο πρώτος, να σέρνει ένα διάστημα πίσω του τη μισή Ρωσία και αίφνης να σύρεται στον ταπεινωτικό Κορυδαλλό.
Ο δεύτερος, από εξοχότατος και «παρουσιάστε όπλα» και υποκλίσεις και χειροκρότημα και άλλα πολλά, …στο κελί των «επισήμων»!
Απʼ τα ψηλά στα χαμηλά. Τώρα…προανακριτική διαδικασία, τώρα προφυλακιστέος, τώρα τηλεοπτική διαπόμπευση από τους δημοσιογράφους που κάποτε τον είχαν υψηλό καλεσμένο στις εκπομπές, τώρα κράξιμο από τους… ευγενείς συγκρατούμενους στην αυλή των φυλακών, όπου… όλοι ίδιοι!
Θλίβομαι. Ένα… τόσο τοις εκατό κόσμος να τον ψηφίζει, να τον εμπιστεύεται. Να φτιάχνει νόμους του κράτους και το εθνικό συμφέρον να κρέμεται από τις υπογραφές του.
Θλίβομαι και φοβάμαι. Αυτό που φοβόσαστε και σεις. Πόσοι άλλοι Τσοχατζόπουλοι υπάρχουν!
Κι ο ηγούμενος κι ο υπουργός ήταν για όλους μας «αυτό» που έλεγε η «θέση» τους. Η θέση ισχύος! Μέχρι κάποια στιγμή, κανείς δεν μιλούσε για την ποιότητά τους. Ήταν δεδομένη, λόγω θέσης. Πώς να ξεχωρίσεις δα τον «κλέφτη» που είναι...ντυμένος «δικαστής»; Εδώ είναι ο μέγας κίνδυνος. Κι έρχονται και εκλογές και πρέπει να διαλέξουμε…
ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του ΚΥΡ
Το κλίκ της ημέρας
του ΚΥΡ
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Σπανός Γεώργιος