Όταν η διχόνοια η δολερή κατέστρεφε την ΕλλάδαΠρόταση Μεγάλου Αφορισμού Με μαύρα κεριά από πίσσα στις Εκκλησιές!

Γράφει ο Μηνάς Αναστασάκης
Δευτέρα, 11 Ιούνιος 2012 03:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Όταν η διχόνοια η δολερή κατέστρεφε την ΕλλάδαΠρόταση Μεγάλου Αφορισμού Με μαύρα κεριά από πίσσα στις Εκκλησιές!
Μία Κυριακή του έτους 1863, τρόμος και φόβος κατέλαβε το εκκλησίασμα των ιερών ναών της Λακωνίας και της Ελλάδος ολόκληρης - της όποιας τότε Ελλάδος.
Τι συνέβαινε και προέκυψε στους χριστιανούς  αυτός ο αποτροπιασμός και ο φόβος;
Έπεσε από το δημόσιο βήμα η ακόλουθη πρόταση. Μέσα στους ιερούς ναούς, ως περιστασιακή αναβίωση ενός παλιού δυτικότροπου εθίμου να διαβαζόταν ο Μεγάλος Αφορισμός και να αναφθούν κεριά, όχι από κερί μελισσών κατά το πατροπαράδοτο έθος της Ορθόδοξης Εκκλησίας αλλά κεριά μαύρα, κατάμαυρα από πίσσα κεριά! Να τʼ ανάψουν πιστοί και παπάδες όταν θα διαβαζόταν ο Μεγάλος Αφορισμός!
Οργή ξέσπασε ταυτοχρόνως κατά των ενόχων εναντίον των οποίων θα διαβαζόταν επισημότατα αυτός ο Αφορισμός, αλλά και τρόμος για τα λόγια του ίδιου του Αφορισμού και για τα μαύρα-ιδίως- από πίσσα κεριά που θα άναβαν. Σκηνικό όλʼ αυτά πολύ πικρό για τη γλυκύτητα της Εκκλησίας μας την οποία συνήθως γνωρίζει ο κόσμος ανέκαθεν.
Αλλά εναντίον ποίων ανθρώπων και για ποίους λόγους θα διαβαζόταν ο φοβερός Αφορισμός και μάλιστα με μαύρα κεριά, που θα άναβαν οι οργισμένοι πιστοί;
Το πράγμα έχει ως ακολούθως. Αμέσως μετά την έξωση του βασιλιά Όθωνα το 1862, οι λεγόμενοι Οθωνισταί άρχισαν τις ταραχές στην Ελλάδα. Άρχισαν να καταστρέφουν τα δημόσια κτήματα κόβοντες δέντρα ήμερα σαν τον Ιμπραήμ για νʼ αρπάξουν τη γη ως δημόσια και ακαλλιέργητη. Τοʼ ριξαν δηλαδή «στο λεβέντικο», μη πειθαρχούντες στην υπάρχουσα επαναστατική Κυβέρνηση.
Η παλατιανή έτσι καμαρίλα, δια του ασύντακτου και ιδιοτελούς όχλου έπαιρνε την εκδίκησή της για την αποπομπή των αφεντικών της, Αμαλίας και Όθωνα.
Εκκλήσεις επί εκκλήσεων ακολούθησαν, να ηρεμήσει ο τόπος, με πενιχρά ως επί το πλείστον αποτελέσματα, ώσπου η Κυβέρνηση έκανε τη μεγάλη έκκληση προς τον τότε Στρατό αλλά και προς τους παπάδες! Προς τους ιερείς να διαβάσουν το Μεγάλο Αφορισμό κατά των αμετανόητων ταραξιών, των Οθωνιστών δηλαδή, αλλά και κατά της πλέμπας του επαναστατικού όχλου της ευκαιρίας και της στιγμής, που άρπαξε και κατέστρεφε.
Ιδού ολίγα σχετικά, εκ των πολλών θλιβερών γεγονότων της εποχής εκείνης (1862-1863).
Συγκινητική έκκληση στους Σπαρτιάτες…
… Αναλογισθείτε τον γενικόν κίνδυνον της Πατρίδος και τον μερικόν κίνδυνον εκάστου ατόμου. Σας προσκαλούμε εν ονόματι της Πατρίδος εις την εκκλησίαν ή εις αμφιθέατρον της αρχαίας Σπάρτης. Σεις εύποροι και φιλήσυχοι κάτοικοι της επαρχίας, οίτινες εκ της αταξίας έχετε πολύ να χάσετε, η φωνή της πατρίδος, η φωνή του Θεού, το ατομικόν σας συμφέρον σας διατάσσει να συμβιβάσητε τους αρχηγούς σας. Δεν είναι καιρός εκδικήσεως, αλλά συμβιβασμού.
Οι αντιφερόμενοι δεν είναι ο μεν από την Καλκούταν, ο δε από την Καλιφορνίαν. είναι πατριώται, κάτοικοι μιας πόλεως, μιας χώρας, της αυτής θρησκείας, της αυτής καταγωγής, υπήρξαν συμμαθηταί, συμπεθερεύουν, συνεκκλησιάζονται. δόξα τω Θεώ η Σπάρτη δεν έχει ειμή μίαν μόνον εκκλησίαν. εθυσιάσατε επί τράκοντα έτη επί της βασιλείας του Όθωνος τω Βάαλ [στο δαίμονα] των μικρών παθών, καύσατε και μίαν φοράν εις τα παρούσας δεινάς περιστάσεις της πατρίδος ολίγον λιβάνι και εις τον Θεόν της Αγάπης… (Εν Σπάρτη, 1862)
Δραστικότερη έκκληση: προς το Στρατό και τους παπάδες…
- Στρατέ της Ελλάδος! Έως χθες είσθε υπηρέται απλοί των ορέξεων Βασιλέως απίστου εις τον όρκον του όστις ενέσπειρεν εν μέσω υμών την διαίρεσιν και την αλληλομαχίαν. καταπατήσατε τον προς αυτόν όρκον σας [και τον εκθρονίσατε], διότι ο όρκος ήτο αμοιβαίος διότι αυτός πρώτος [ο Όθων] τον κατεπάτησε. Επράξατε το καθήκον σας. η πατρίς χρεωστεί να σας ευγνωμονεί αλλά τώρα είσθε στρατιώται της Πατρίδος. ωρκίσθητε εις την Κυβέρνησιν. Δεν είσθε στρατιώται μισθωταί αλλʼ ελεύθεροι πολίται Έλληνες, τέκνα ελευθέρων πολιτών οικοκυραίων. τιμήσατε τα ξίφη και τας λόγχας σας εις τας παρούσας δεινάς περιστάσεις της πατρίδος, αλλά προπάντων πειθαρχείτε. επειδή ψυχή του Στρατού είναι η πειθαρχία…
- Ιερείς ορθόδοξοι! Ο Όθων ήτο Καθολικός και επεβουλεύετο την θρησκείαν μας, εζήτει και σας να σας εξευτελίση. Βοηθήσατε και σεις την Κυβέρνηση. Πρώτον δε να ψάλλετε Αφορισμόν με κηρία πίσσινα [από μαύρη πίσσα] κατά των βανδάλων οι οποίοι κατατρέφοντες τα εθνικά κτήματα και διαρπάζουσι την εθνικήν περιουσίαν. Επειδή αφού οικία δεν δύναται να υπάρξη χωρίς περιουσίαν, πολύ μάλλον Κυβέρνησις έθνους χωρίς περιουσίαν και εθνικά κτήματα… (Εν Σπάρτη, 1862)
Διαβάζεται ο Αφορισμός…
Οι άρπαγες όμως των δημοσίων κτημάτων προχώρησαν και προς το χειρότερο: άνοιξαν, παραβίασαν ακόμη και τις κρατικές οπλοθήκες! Ο Αφορισμός επιτέλους διαβάζεται:
Κατά την Κυριακήν των Βαΐων ανεγνώσθη ο αφορισμός εν ταις εκκλησίαις κατά των διαρπασάντων τας εθνικάς αποθήκας και προτροπή προς τους αγοραστάς των κλοπιμαίων, ίνα επιστρέψωσι τα κλαπέντα και προς τους ιδότας ίνα μαρτυρήσωσιν. Ο λαός εγόγγυζεν ότι ενώ οι μικροί κλέπται αφορίζονται, οι μεγάλοι κλέπται ευλογούνται! Αλλʼ ας έχωσιν υπομονήν. τους μικρούς κλέπτας του εθνικού πλούτου αφορίζει η Σύνοδος, τους μεγάλους κλέπτας έχει αφωρισμένους ο Θεός και δεν βλέπουν προκοπήν. Πάσα αμαρτία περιέχει και άνευ αφορισμού την τιμωρίαν της… (Εν Σπάρτη, 1863)
Το δικό μας πικρό σχόλιο: πράγματι, οι «μικροί κλέφτες» κυνηγιούνται από τους πάντες. Οι μεγαλοκλέφτες όμως, οι επιτήδειοι άρπαγες του δημόσιου πλούτου και άλλοι αμφιλεγόμενοι άνθρωποι ως προς τις Σκοτεινές Οργανώσεις στις οποίους ανήκουν, αυτοί, όχι μόνον μένουν ακαταδίωκτοι, αλλά πολλάκις ΚΑΙ επιβραβεύονται… Ακόμη και από μερικούς κατά καιρούς Πατριάρχες μας! Θλιβερό, μα αληθινό.

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του Ανδρέα Πετρουλάκη
Το κλίκ της ημέρας
του Ανδρέα Πετρουλάκη
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Σπανός Γεώργιος