Οι υπεράνω...

γράφει ο? Παρατατικός
Παρασκευή, 17 Δεκέμβριος 2010 02:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Αλήθεια, τους έχουν «ψάξει» καθόλου οι δικοί μας, αυτούς τους... αδιάφθορους του Διεθνούς Νομισματικού; Γιατί από την Κυριακή που διάβασα στον Τύπο εκείνα τα «επαινετικά» για το μεγάλο αφεντικό του Ταμείου, τον κ. Στρος Καν, άρχισα να κάνω σκέψεις.

Να, λέω, είναι σίγουρα «εν τάξει» οι άνθρωποι, ή επειδή είναι ντυμένοι με τον μανδύα του ειδήμονα, του ανακριτή, του εντεταλμένου, του αδέκαστου, του επιθεωρητή, ψαρώνουμε οι έρμοι οι Έλληνες... της ανάγκης.

Εδώ καιγόμαστε, θα μου πείτε, το ηθικό μέρος της υπόθεσης θα κοιτάμε; Την ακεραιότητα των «αλόγων» της τρόϊκας;... ( τρόϊκα = ρωσικό έλκηθρο με τρία άλογα). Η εθνική περηφάνια μας μάρανε τώρα...

Κι αν έστησε, δηλαδή, τους βουλευτές μας, που τον περίμεναν στη Βουλή, 40 λεπτά μετά την καθορισμένη ώρα, ο ΄Ολι Ρεν και αστειεύτηκε περιφρονητικά «χάνω τις προπονήσεις μου στο ποδόσφαιρο επειδή ασχολούμαι με τους Έλληνες»,... τι πειράζει.

Κι αν χρέωνε ο Μπομπ Τράα το ΔΝΤ εννιά χιλιάρικα το μήνα για ενοίκιο του σπιτιού του, φάτσα Ακρόπολη «σπάταλοι Έλληνες..... κατά τ’ άλλα»,... έγινε τίποτα;

Κι αν ο.... μέγας -κι αυτός- Επιθεωρητής του Ταμείου για την Ελλάδα, κ. Πολ Τόμσεν, που ήρθε να μας νοικοκυρέψει και που έχει απλά τελειώσει κάποιο οικονομικό πανεπιστήμιο της Αμερικής και που μιλάει μόνο αγγλικά, (προσόντα ε;), όταν τον ρώτησαν Έλληνες, του διχίλιαρου, με πολλά πτυχία και πολλές γλώσσες, πόσα παίρνει το μήνα, απάντησε με ένα χαμόγελο,.... Αυτό σημαίνει κάτι;

Κι αν, τέλος, ο τρανός του «Διευθυντηρίου» -μήπως του ’δωσα κι αξία δεν ξέρω -ο Γενικός Διευθυντής του, τέλος πάντων, μίστερ Στρος Καν, μας ειρωνεύτηκε όλους, λαό και εξουσία (ε, ρε πολιτικοί, πού μας καταντήσατε!) σχολιάζοντας τις ενέργειες των κομμάτων και δηλώνοντας, ότι ήρθε «να μας... γιατρέψει μ’ ένα δυσάρεστο φάρμακο»,... σιγά την προσβολή.

Άλλωστε έρχεται δεύτερος. Ο πρώτος που μας είπε κάποτε, πως ήθελε να γιατρέψει την Ελλάδα (ο ασθενής... στο γύψο, θυμάστε;) ήταν ο συνταγματάρχης Γεώργιος Παπαδόπουλος, ο μεγάλος της δικτατορίας. Τα μεγάλα πνεύματα συναντώνται. Μόνο που στην επταετία παραδόξως η χώρα δεν έπασχε από οικονομική ασθένεια....

Αυτός λοιπόν ο εντιμότατος κύριος «υπεράνω», που ήρθε (μάλλον, που εμείς τον φέραμε, σ’ αυτό έχει δίκιο) να διορθώσει τα δημοσιοοικονομικά μας, αυτός, λέει, έχει διοριστεί με πολιτικό μέσον στη θέση του διευθυντή του ΔΝΤ. Ο Σαρκοζί τον έβαλε, για να τον ξαποστείλει στην Ουάσιγκτον, επειδή τον θεωρούσε επικίνδυνο αντίπαλο στις επόμενες εκλογές της Γαλλίας.

Αυτός ο κύριος, που προέρχεται από την παριζιάνικη ελίτ, με λατρεία στην ντόλτσε βίτα (πώς είναι λοιπόν έτσι φτιαγμένη η ζωή, να πρέπει πάντα εκείνοι, που δεν ξέρουν από φτώχεια, να λύνουν τα προβλήματα των φτωχών), αυτός ο ερωτύλος, όπως λένε, κύριος Καν έχει αλεπάλληλες συζυγικές απιστίες στο ενεργητικό του, οι οποίες μάλιστα έχουν βγει στη φόρα.

Τι μας νοιάζει τώρα η προσωπική του ζωή... Άμα κάνει καλά τη δουλειά του ο άνθρωπος......

Ποια δουλειά... από τις δύο; Μην μπερδευτούμε κιόλας! Γιατί μοιάζουνε βλέπεις αυτές οι δουλειές λόγω της... δύσκολης θέσης που βρισκόμαστε…

Πάντως για τη δουλειά του αρχηγού, δεν θα του ’βγαζα και το καπέλο, επειδή βάλθηκε να μας «σώσει» κόβοντας τους μισθούς μας. Και η γιαγιά μου ως Διευθυντής του ΔΝΤ αυτό θα το κατάφερνε!

 Όσο για το «χόμπυ» του με τις κυρίες, αν δεν λειτουργεί παρενοχλητικά (γιατί μια απ’ αυτές -λέει- του ’ριξε κλωτσιά για να τον αποφύγει), δεν θα του πάρουμε και το κεφάλι. Σ’ αυτές όμως τις υψηλές θέσεις, αυτοί που παίρνουν αποφάσεις για τις τύχες μας, καλό είναι να ξέρουμε, με τι... κεφάλι σκέφτονται!

Είναι θέμα σοβαρότητας και αξιοπιστίας. Το όποιο βίτσιο τους δεν είναι και ο καλύτερος σύμβουλος. Ο πολιτικός δεν είναι καλλιτέχνης. Τον θέλουμε «εν τάξει» και στην προσωπική του ζωή, γιατί αυτή αντανακλά και στη δημόσια, την πολιτική του δραστηριότητα, από την οποία εξαρτώνται πολλές φορές και οι δικές μας ισορροπίες.

Όπως επίσης καλό είναι να ξέρουμε και πόσο τους πληρώνουμε όλους αυτούς τους «υπεράνω» ειδικούς των μηχανισμών στήριξης. Ο προκείμενος, για παράδειγμα, παίρνει από το ΔΝΤ ετήσιες αποδοχές 530.000 δολάρια αφορολόγητα και θα πάρει μειωμένη ή ολόκληρη σύνταξη ανάλογα με τα χρόνια που θα παραμείνει διευθυντής του.

Και δεν τελειώσαμε. Η «Υπηρεσία» τού καλύπτει προσωπικά «μικροέξοδα», ξενοδοχεία, φαγητό, μετακινήσεις και... «άλλες λογικές δαπάνες για ψυχαγωγία, που σχετίζονται με... δουλειές του Ταμείου». Είμαι άραγε φιλύποπτος, που το μυαλό μου πάει σε λιμουζίνες, σουίτες, σαμπάνιες και άλλες τέτοιες... λιτότητες της καθημερινής ζωής εκείνου, που έχει αναλάβει να περιορίσει τις σπατάλες του Ελληνικού Δημοσίου;

Και είμαι φιλύποπτος επίσης, που λογαριάζω, ότι μέσα στις «λογικές δαπάνες για ψυχαγωγία» του ερωτιάρη μίστερ ΔΝΤ συγκαταλέγονται και οι συναντήσεις... συνεργασίας του με κάποιες πρόθυμες ή..... απρόθυμες κυρίες; Γιατί αν δεν είμαι, θα πρέπει, νομίζω, να του μάθουμε την παροιμία που ταιριάζει στην περίπτωσή του, αντιβωμολοχικά παραλλαγμένη: Άλλος γ....λεντ...άει κι άλλος πληρώνει!

Με όλα αυτά σας έπεισα, πιστεύω, για την... αγάπη που τρέφω στους Ευρωπαίους κηδεμόνες μας. Έβγαλα το άχτι μου σήμερα. Τι τα θέλεις όμως. Αφού όλοι το ξέρουμε, πως κι η Κομισιόν δεν κατάφερε να χαράξει μια κοινή πολιτική για την αντιμετώπιση της κρίσης κι οι «δικοί μας» τα είχαν κάνει θάλασσα χρόνια τώρα....
Καλά ξεμπερδέματα, λοιπόν.
                                                                                                                  «Παρατατικός»