«O Καλλικράτης και η Ελλάδα των 610...»

Αθήνα, Σεπτέμβριος 2010. Η κυβέρνηση ανακοινώνει την πρόθεσή της ώστε στην επόμενη αναθεωρητική βουλή να συζητηθεί η προοπτική διπλασιασμού του...
Πέμπτη, 09 Σεπτέμβριος 2010 03:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
«O Καλλικράτης και η Ελλάδα των 610...»

Αθήνα, Σεπτέμβριος 2010. Η κυβέρνηση ανακοινώνει την πρόθεσή της ώστε στην επόμενη αναθεωρητική βουλή να συζητηθεί η προοπτική διπλασιασμού του αριθμού των βο(υ)λευτών. Μια τέτοια είδηση θα μπορούσε να ακουστεί με ανοχή, εάν, και μόνο εάν, αποτελούσε σενάριο επιθεώρησης σε κάποια θεατρική παράσταση της χώρας. Σε κάθε άλλη περίπτωση ένα τέτοιο νέο θα αποτελούσε εύλογο λόγο για να ξεχειλίσει το «ποτήρι» του έκδηλου πλέον κοινωνικού θυμού, με μεγάλη την πιθανότητα για απρόβλεπτες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας.
Τελικά λέτε να υπάρχει η στοιχειώδης πολιτική ευθιξία ώστε κάτι τέτοιο να μην αποτελεί βραχυπρόθεσμο κυβερνητικό στόχο ή μήπως έχει ήδη αποφασιστεί με ημερομηνία εφαρμογής την 1η Ιανουαρίου 2011, και ακόμα χειρότερα με την ακούσια επικύρωση – «νομιμοποίηση» από την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας;
Τρεις μήνες πριν, στο όνομα της ανασυγκρότησης του κράτους, που τόσο πολύ έχει διαφημιστεί ως ένα από τα μεγάλα κυβερνητικά έργα, ψηφίστηκε στην βουλή των Ελλήνων το νομοσχέδιο «Νέα Αρχιτεκτονική της Αυτοδιοίκησης και της Αποκεντρωμένης Διοίκησης – Πρόγραμμα Καλλικράτης». Ασφαλώς πρόκειται για ένα νόμο ο οποίος αλλάζει τον διοικητικό και πολιτικό χάρτη της χώρας. Αυτό που μένει να αποδειχτεί είναι εάν αποτελεί ένα βήμα προς όφελος της κοινωνίας, που με τόσο πάθος υποστηρίζεται από τους εμπνευστές της ιδέας, ή τελικά για μια ακόμη φορά, οι τελικοί κερδισμένοι θα είναι είναι οι αναποτελεσματικοί επαγγελματίες πολιτικοί.
Ας δούμε όμως πιο συγκεκριμένα τι προβλέπει ο «Καλλικράτης». Οι έως τώρα 1034 δήμοι συνενώνονται σε 333!!! Το σύνολο των συνενώσεων αφορά δήμους της περιφέρειας με ελάχιστες εξαιρέσεις στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας (Κεντρική Αθήνα: 2 συνενώσεις 4 δήμων, Νότια Αθήνα: 2 συνενώσεις 4 δήμων, Δυτική Αθήνα: 1 συνένωση 2 δήμων, Βόρεια Αθήνα: 5 συνενώσεις 13 δήμων) και της Θεσσαλονίκης (Πόλη Θεσσαλονίκης: 13 συνενώσεις 45 δήμων), όπου συνολικά συνενώνονται 68 δήμοι (και κοινότητες) για να προκύψουν 23 νέοι. Το βάρος λοιπόν των συνενώσεων αφορά την περιφέρεια όπου οι 966 υπάρχοντες δήμοι συρρικνώνονται σε 310 (εδώ εντάσσεται και η περιοχή της Ανατολικής Αττικής όπου προβλέπονται 9 συνενώσεις 45 δήμων και κοινοτήτων καθώς και ο νομός Θεσσαλονίκης όπου προβλέπονται 14 συνενώσεις 45 δήμων και κοινοτήτων). Με εξαίρεση την νησιωτική χώρα, όπου προβλέπεται κάθε νησί και δήμος, με ταυτόχρονη την εφαρμογή του e-ΚΕΠ για την αναβαθμισμένη εξυπηρέτηση των πολιτών..., οι νέοι ηπειρωτικοί υπερ-δήμοι απλώνονται στα «σύνορα» των πρώην επαρχιών, θέτοντας πλέον απαραίτητη προϋπόθεση την ευρεία αναγνωρισιμότητα των νέων υποψηφίων δημάρχων σε αντίστοιχη κλίμακα με αυτή των νυν βουλευτών, δηλαδή περίπου σε επίπεδο νομού. Ας δούμε όμως ένα συγκεκριμένο παράδειγμα.
Ο νομός Λακωνίας έως σήμερα αποτελείται από 21 δήμους και 2 κοινότητες, η μία εκ των οποίων είναι νησί. Μετά τον «Καλλικράτη» η «νέα» Λακωνία θα διαθέτει 5 δήμους, 4 από την συνένωση των 21 υπαρχόντων και της 1 κοινότητας και έναν ο οποίος θα προέλθει από την αναγνώριση σε δήμο της κοινότητας της Ελαφονήσου (εγγεγραμμένοι κάτοικοι 745, μόνιμοι κάτοικοι ~500, και δεν θα είναι ασφαλώς ο μοναδικός δήμος–νησί τέτοιας πληθυσμιακής έκτασης...). Εύλογα λοιπόν προκύπτει η ερώτηση: Αφού οι 21 δήμοι γίνονται 4, γιατί και αυτοί οι 4 να μην γίνουν 1; Θα είναι ακόμα πιο «λειτουργικός» αυτός ο 1 δήμος από ότι οι 4. Οι αποζημιώσεις των αιρετών θα είναι ακόμα λιγότερες. Και μάλιστα υπάρχει ήδη αυτή η δομή, είναι ο νυν νομός, ας αναπροσδιοριστούν οι αρμοδιότητές του και ας καταργηθούν όλοι οι υπάρχοντες δήμοι, θα εξοικονομηθούν ακόμη περισσότερα χρήματα και θα έρθουμε ακόμη πιο κοντά στο νέο μοντέλο της διοικητικά αυτόνομης περιφέρειας.
Φαίνεται όμως να μην είναι αυτή η λογική του νομοθέτη, και ίσως η συζήτηση πρέπει να επικεντρωθεί στην μεγάλη ιδέα της δημιουργίας 4–5 επιπλέον «αρχόντων» ανά νομό, των νέων δημάρχων. Αυτός είναι περίπου και ο αριθμός των βασικών πικραμένων κομματικών στελεχών, ανά νομό, που δεν δικαιώνονται με βάση τον ισχύον διοικητικό χάρτη. Ας δούμε όμως εν τάχει ποιο προφίλ δημάρχου ευνοείται σε αυτή την κλίμακα δήμων. Οι υποψήφιοι λοιπόν δήμαρχοι θα «πρέπει» να διαθέτουν μια εμπειρία σε διοικητική θέση αλλά κυρίως θα πρέπει να είναι αναγνωρίσιμοι στην διευρυμένη πλέον δημοτική περιφέρεια. Και επειδή η ψυχολογία του ψηφοφόρου στηρίζεται στην μετεκλογική ικανοποίηση του «νικητή», κυρίως όμως επειδή ο ψηφοφόρος ψηφίζει αυτόν που γνωρίζει προσωπικά, και ταυτόχρονα πιστεύει ότι έχει την δυναμική να κερδίσει, το πλεονέκτημα νίκης δεν μπορεί πλέον να ανήκει αλλού παρά μόνο στους πρώην βουλευτές, τους αποτυχημένους πολιτευτές και γενικότερα σε όσους «Γκρούεζους» «δούλεψαν» και «αγωνίστηκαν» για το... κόμμα. Οι άνθρωποι «μικρότερης εμβέλειας», στα πληθυσμιακά όρια των σημερινών δήμων, όσες δυνατότητες και αν διαθέτουν, όσο καλά και εάν γνωρίζουν τις περιοχές τους, με τις δυνατότητές τους και τα προβλήματά τους, υστερούν στα ποσοστά πρόθεσης ψήφου, κυρίως από τις πληθυσμιακές ομάδες των πολιτών των έως τώρα όμορων δήμων, μια αρνητική δυναμική η οποία έως τις εκλογές θα έχει κυριαρχήσει ακόμα και μέσα στα όρια των νυν δήμων τους.
Αποτέλεσμα αυτής της τόσο «προοδευτικής» δράσης, «Καλλικράτη» την είπαν, θα είναι η ανάδειξη σε θέσεις εξουσίας, με υπερ-αυξημένες μάλιστα αρμοδιότητες, όλων εκείνων των ανθρώπων οι οποίοι τόσα χρόνια εξαπατούν τις κοινωνίες και καρπώνονται πολλαπλώς τους κόπους τους. Ακόμα και αυτοί οι οποίοι χαρακτηρίστηκαν ως αποτυχημένοι μέσα στα ίδια τα κόμματα (κυρίως στα δύο κόμματα εξουσίας), αλλά που με περίσσεια δυνάμεων έχουν διαφημιστεί για τις «δυνατότητές» τους, θα αναδυθούν από τον πάτο της πολιτικής ζωής και θα στεφθούν ως οι νέοι «σωτήρες» της κοινωνίας. Άλλο ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη από τους γνωστούς «χρισμένους» γυρολόγους θα ξεριζώσει ακόμα και τον τελευταίο ουσιαστικό λόγο που είχε απομείνει στον πολίτη, στο δικαίωμά του να καθορίσει την δική του «τύχη». Μάλλον, κατά την ελληνική, δικομματική κυρίως κουλτούρα, έναντι όλων προέχει να ανταμειφθούν και να τιμηθούν για τις «υπερ-αξίες» τους αυτοί οι «επίλεκτοι» και αδικημένοι «σωσίες».
300 λοιπόν οι κοινοβουλευτικοί μας βο(υ)λευτές και άλλοι ~310 που ιδρύει ο «Καλλικράτης» 610 και,... «σε καλή μεριά» που λέει και ο λαός μας. Άραγε μετά από άλλα 36 χρόνια ποιο θα είναι το τότε ΔΝΤ που θα κληθεί να μας «σώσει»;
Ασφαλώς και θα υπάρξουν εξαιρέσεις, ευχόμαστε να είναι οι το δυνατόν περισσότερες. Ή μήπως, ευτυχώς, ήρθε η ώρα η ελληνική κοινωνία να ψηφίσει, και να ακυρώσει τα σχέδια των εμπνευστών της ιδέας, με τέτοιο τρόπο ώστε να αποδείξει ότι οι σημερινοί πολιτικοί δεν αποτελούν «καθρέπτη» της κοινωνίας όπως προς κάθε κατεύθυνση διακηρύσσεται, κυρίως από στόματος των ιδίων;
Υ.Γ: Η οικονομική αποζημίωση των νέων υπερ-δημάρχων έχει προσδιοριστεί πόση θα είναι; Νομίζω ναι... Για να ξέρει ο λαός πόσα θα είναι τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν ή, εν τέλει, πόσο επιπλέον θα κληθεί να πληρώσει για αυτή την τόσο «δίκαιη» ανακατανομή της εξουσίας.
                                                                                                           Ευάγγελος Φάββας
                                                                                                         Ειδικός Επιστήμονας
                                                                                                    Ινστιτούτου Φυσικοχημείας
                                                                                                         ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος»

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του ΚΥΡ
Το κλίκ της ημέρας
του ΚΥΡ
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα