Πολιτική Επικαιρότητα

«Γνώση - Αμφισβήτηση - Αλλαγή»
Σάββατο, 29 Μάιος 2010 03:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Πολιτική Επικαιρότητα

Η είδηση είναι σαφέστατη: «Βατοπέδιο: πέντε κόμματα και πάλι πέντε πορίσματα» («Ε» 21/5/2010). Δηλαδή, αυτά τα κόμματα, αυτοί οι βουλευτές, αυτό το πολιτικό σύστημα, αυτό το κράτος… δεν πρόκειται ποτέ να συνετισθεί. Ακόμα και τώρα που με τις εγκληματικές τους ευθύνες οδήγησαν το λαό στην απόλυτη εξαθλίωση, ακόμα και τώρα, εξακολουθούν να παίζουν τα ίδια παιχνίδια του χθες, αρνούμενοι ν’ αναλάβουν τις ευθύνες τους απέναντι στα σκάνδαλα που βούλιαξαν την Ελλάδα.
Το γεγονός αυτό (μαζί με άλλα πολλά) δικαιώνει όσους ισχυρίζονται βάσιμα (και είναι πολλοί) ότι η πολιτική και οι πολιτικοί έχουν ξοφλήσει και πως η δημοκρατία που βιώνουμε, μόνο κατ’ όνομα είναι δημοκρατία: «Κανένας φρόνιμος πολίτης δεν αμφισβητεί πια ότι το μεταδικτατορικό ελληνικό κράτος μόνο κατ’ όνομα έχει αξιόπιστη δημοκρατική διάρθρωση… Η πολιτική αναδείχτηκε ως ένα από τα πιο επικερδή και άκοπα επαγγέλματα για γρήγορο, μεγάλο, άνομο και αφορολόγητο πλουτισμό» (Κ. Μπέης, εφ. «Ε», 19/5/2010).
Γίνεται λοιπόν φανερό ότι η λύση των προβλημάτων των εργαζομένων δεν πρόκειται να έρθει αν δεν αλλάξει η παρούσα πολιτική κατάσταση, αν δεν αλλάξει το κράτος. Διότι η σημερινή κρίση που με τέτοια σφοδρότητα πλήττει τις λαϊκές μάζες αποδεικνύει ότι το σημερινό κράτος δεν είναι παρά ένας εκπρόσωπος της καπιταλιστικής κοινωνίας, δηλαδή κράτος ταξικό.
Για να γίνει αυτή η αλλαγή δε φτάνουν οι απεργίες και οι διαδηλώσεις. Η ιστορία φτιάχνεται από ανθρώπους. Κι αν θέλουμε να μην είμαστε απλώς παθητικοί και αδιάφοροι θεατές, αν θέλουμε να συμβάλλουμε στη δημιουργία του νέου μέσα από τα συντρίμμια του παλιού, πρέπει να διαλέξουμε τις θέσεις που θα κρατήσουμε στον αγώνα. Το ζητούμενο είναι να έρθει πραγματικά ο λαός στην πολιτική εξουσία, δηλαδή να φτιάξουμε μια κοινωνία όπου κάθε άνθρωπος θα είναι ελεύθερος να αναπτυχθεί και να ζήσει όσο γίνεται πιο ευτυχισμένα. Αυτή την ευτυχία δεν μπόρεσε, δυστυχώς, να τη χαρίσει κανένας «σωτήρας» και κανένα κόμμα. Άρα οι πολίτες με τις δικές τους προσπάθειες πρέπει να βρουν τις συνθήκες εκείνες που είναι απαραίτητες για να την κατακτήσουν. Χρειάζεται μια διαρκής, συνεπής και ανυποχώρητη προσπάθεια που με τρόπο αδιαπραγμάτευτο θα βάλει πολιτικά αιτήματα που αν υλοποιηθούν θ’ αλλάξουν τις δομές του κράτους και θα διασφαλίσουν τα λαϊκά συμφέροντα, με τελικό στόχο ένα κράτος που θα είναι ο αληθινός εκπρόσωπος του συνόλου της κοινωνίας κι όχι μιας τάξης. Η πάλη αυτή σε συνδικαλιστικό, μαζικό και πολιτικό επίπεδο πρέπει να διεξάγεται αποκλειστικά για την εξύψωση της υλικής θέσης των εργαζομένων, για το βαθμιαίο περιορισμό της εκμετάλλευσης  και τη διεύρυνση του κοινωνικού ελέγχου. Τέτοια αιτήματα που θα μπορούσαν άμεσα να τεθούν και να κατακτηθούν είναι:
- Η καθιέρωση της απλής και ανόθευτης απλής αναλογικής ως πάγιου εκλογικού συστήματος.
- Η δραστική μείωση του αριθμού των βουλευτών και η κατάργηση των προνομίων τους.
- Η αλλαγή του Συντάγματος για ένα έντιμο, δημοκρατικό και αξιόπιστο κράτος, στην υπηρεσία του λαού.
- Η κατάργηση του κομματικού συνδικαλισμού.
- Η παραίτηση των κυβερνήσεων που νομοθετούν αντίθετα με τις προεκλογικές τους δεσμεύσεις.
- Η δημιουργία νέων κομμάτων αρχών, ελεγχόμενων άμεσα από τη βάση τους.
- Η προστασία του δημόσιου πλούτου.
- Η τιμωρία όσων ευθύνονται για την τραγική μοίρα του ελληνικού λαού κλπ, κλπ.
«Μπορείς να χάσεις την αυταπάτη σου για όλα και για όλους, όχι όμως και για κάτι που το επιβεβαιώνεις με την ηθική σου συνείδηση».
Αυτό σημαίνει ότι για ν’ αλλάξει το σύστημα χρειάζεται ένας άλλος τύπος πολίτη που θα δεχτεί να στρατευθεί με πίστη και όραμα σ’ ένα τέτοιον αγώνα. Τον τύπο αυτό του πολίτη δεν μπορεί να τον διαμορφώσει η πολιτική εκείνη ηγεσία, που διαφέντεψε διαχρονικά τις τύχες του λαού και αποδείχτηκε ποιοτικά κατώτερη των περιστάσεων, ούτε και οι πνευματικοί ηγήτορες που στάθηκαν ανίκανοι να υψωθούν στο νόημα μιας σύγχρονης, αναγεννημένης και ζωντανής Ελλάδας και να κατανοήσουν τον κόσμο και την κοινωνία. Ο απλός, ενεργός πολίτης, αυτός που αρνείται να υποταχθεί θα γίνει ο καταλύτης των εξελίξεων. Για να μπορέσεις να αλλάξεις κάτι πρέπει πρώτα να το γνωρίσεις καλά ώστε να το αμφισβητήσεις. Αυτή ακριβώς είναι και η κατεύθυνση: Γνώση – Αμφισβήτηση – Αλλαγή. Είναι ώρα να τάξουμε τον εαυτό μας στην υπηρεσία μιας γενικότερης ηθικής πολιτικής τάξης. Να υποτάξουμε το ατομικό στο γενικό. Να υπηρετήσουμε μια ιδέα πιστά και απόλυτα. Αυτή η γενική και εξουθενωτική κρίση που βιώνουμε μπορεί να γίνει αφετηρία για κάτι νέο υπέρ του λαού και των εργαζομένων.
«Ο μόνος τρόπος για να ζήσει
και να πεθάνει κανείς σαν άνθρωπος
είναι να ζήσει και να πεθάνει
για ένα ιδανικό»
(Δημ. Γληνός)
                                                                                                             Βαγγέλης Μητράκος
 

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του ΚΥΡ
Το κλίκ της ημέρας
του ΚΥΡ
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα