Στα ιερά χώματα των Καλαβρύτων

γράφει ο Γιάννης Μητράκος
Πέμπτη, 27 Μάιος 2010 03:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Στα ιερά χώματα των Καλαβρύτων

Πρωινό Τρίτης, 18 Μάη 2010, αναχωρούμε από το Τρίτο Δημοτικό Σχολείο Σπάρτης, δάσκαλοι και μαθητές, για την ημερήσια εκπαιδευτική εκδρομή των μαθητών της έκτης τάξης στην ιερή γη των μαρτυρικών Καλαβρύτων.
Ανηφορίζουμε στη Σελλασία όταν αντικρίζουμε με ανησυχία ένα κατάμαυρο σύννεφο που σκεπάζει τον ουρανό κατά τη μεριά της Τρίπολης. Αρχίζει να ψιχαλίζει, αλλά τούτο δεν είναι αρκετό για να ανακόψει το κέφι των παιδιών μας, που πρόσμεναν αυτήν την εκδρομή μετρώντας μέρα τη μέρα.
Φτάνουμε στο καταπράσινο Λεβίδι, που βρίσκεται στις παρυφές του ελατοσκέπαστου Μαινάλου. Κάνουμε μια σύντομη στάση στην κεντρική πλατεία όπου δεσπόζει ο ανδριάντας του οπλαρχηγού Αναγνώστη Στριφτόμπολα, ο οποίος έπεσε ηρωικά μαχόμενος κατά των τούρκων στη μάχη του Λεβιδίου. Εδώ γεννήθηκε και ο μεγάλος πολιτικός Αλέξανδρος Παπαναστασίου, πρωτεργάτης της αβασίλευτης δημοκρατίας.
Ακολουθούμε την εθνική οδό Τρίπολης - Πατρών, πιο γνωστή ως 111, απολαμβάνοντας το καταπράσινο τοπίο της ορεινής αρκαδικής γης. Περνάμε τα όρια Αρκαδίας – Αχαΐας και μπαίνουμε στην κωμόπολη της Κλειτορίας (Μαζέικα) στην οποία λειτουργεί από το 1993 το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης. Στη διασταύρωση της Καστριάς το λεωφορείο «κόβει» ταχύτητα για να δείξουμε στα παιδιά το περίφημο «κλήμα του Παυσανία» και στη συνέχεια κατευθυνόμαστε στα «σπήλαια των Λιμνών»που βρίσκονται σε απόσταση 9 χιλιομέτρων από την Κλειτορία.
Το σπήλαιο των Λιμνών έγινε ευρέως γνωστό το 1964, όταν μερικοί τολμηροί κάτοικοι της περιοχής ανέβηκαν με ξύλινες σκάλες στο δεύτερο όροφο του σπηλαίου, από μια αναβαθμίδα ύψους 9 μέτρων. Την εξερεύνησή του ανέλαβε ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύνδεσμος με τον καθηγητή Ι. Μελέντη και η χαρτογράφησή του πραγματοποιήθηκε από την Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρία με την Σπηλαιολόγο Άννα Πετροχείλου. Η τουριστική αξιοποίησή του άρχισε το 1981 από τον ΕΟΤ και συνεχίστηκε από την πρώην κοινότητα Καστριών. Σήμερα την ευθύνη της λειτουργίας του σπηλαίου την έχει ο Δήμος Λευκασίου με έδρα την Κλειτορία.
Η ελληνική μυθολογία λέει πως οι τρεις κόρες του βασιλιά της Τίρυνθας Προίτου, η Λυσίππη, η Ιφινόη και η Ιφιάνασσα καυχήθηκαν πως ήταν ομορφότερες απ’ την Ήρα και περιφρόνησαν τη λατρεία του Διόνυσου. Η ζηλιάρα Ήρα για να τις εκδικηθεί τους σάλεψε τα λογικά και τις έκανε να πιστέψουν πως ήταν δαμάλες. Οι τρεις αλαζονικές κόρες τρέχοντας από βουνό σε βουνό κι από κάμπο σε κάμπο, έφτασαν στην Αργολίδα και μετέδωσαν στις γυναίκες τη μανία της παιδοκτονίας. Κάποτε φτάσανε στο σπήλαιο των Αροανίων (Λιμνών),όπου τις βρήκε ο θρυλικός ιατρός Μελάμποδας που τις θεράπευσε και τις οδήγησε στο γειτονικό χωριό Λουσσοί.
Το σπήλαιο των Λιμνών είναι ξεχωριστό στο είδος του. Ο σταλακτιτικός και σταλαγμιτικός διάκοσμός του δεν είναι πλούσιος, αλλά η σπάνια ομορφιά του οφείλεται στις αλλεπάλληλες κλιμακωτές και μάλιστα σε τρεις ορόφους λίμνες του! Είναι παλιά κοίτη υπόγειου ποταμού από την οποία έχουν εξερευνηθεί τα 1980 μέτρα. Το χειμώνα από το λιώσιμο των χιονιών και τις έντονες βροχοπτώσεις οι λίμνες του σπηλαίου γεμίζουν από κρυστάλλινα διάφανα νερά. Το καλοκαίρι οι περισσότερες από τις λίμνες αποξηραίνονται αποκαλύπτοντας τις πρωτότυπες δαντελωτές λιθωματικές λεκάνες και τα φράγματα που φτάνουν μέχρι και τα τέσσερα μέτρα ύψος!
Το αξιοποιημένο μήκος του σπηλαίου στο οποίο ξεναγούμαστε φτάνει τα πεντακόσια μέτρα. Μπήκαμε από μια τεχνητή σήραγγα η οποία οδηγεί κατευθείαν στο δεύτερο όροφο του σπηλαίου όπου περάσαμε πάνω από τις εντυπωσιακές λίμνες του χάρις στις υπερυψωμένες τεχνητές γεφυρούλες που έχουν κατασκευαστεί. Η ξεναγός μας πληροφορεί ότι, στον πρώτο όροφο του σπηλαίου, βρέθηκαν απολιθωμένα οστά ανθρώπου και διάφορων ζώων, μεταξύ των οποίων και ιπποποτάμου. Σήμερα στο σπήλαιο ζουν πέντε είδη νυχτερίδων, ενώ στις λιμνούλες του δεν έχει βρεθεί το παραμικρό ίχνος ζωής.
Από το σπήλαιο των Λιμνών φεύγουμε ολοταχώς για την Ιερά Μονή της Αγίας Λαύρας, που βρίσκεται χτισμένη στην κορυφή ενός λόφου σε απόσταση έξι χιλιομέτρων από την ιστορική πόλη των Καλαβρύτων. Η αρχική θέση της μονής ήταν στη θέση Παλαιομονάστηρο, όπου διασώζεται μικρός ναός εντός του βράχου και λίγα ερείπια κελιών. Υπολογίζεται ότι η ανοικοδόμηση του παλαιού μοναστηριού άρχισε το έτος 961. Το έτος 1689 η μονή μετεφέρθη σε απόσταση δέκα περίπου λεπτών από την παλαιά. Οικοδομήθηκε νέο κτιριακό συγκρότημα γύρω από τον σωζόμενο ιστορικόν ναό και παρά τις πολλές καταστροφές που υπέστη η μονή από τις επιδρομές και τις λεηλασίες των τουρκαλβανών και την πυρπόλησή της από τον αιμοσταγή Ιμπραήμ Πασά, κατάφερε να παραμείνει καταφύγιο και ορμητήριο των Κλεφτών. Αποκορύφωμα στην ιστορική της πορεία ήταν η 21η Μαρτίου 1821, όταν μετά από τη δοξολογία που τέλεσε ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, ευλογήθηκε το λάβαρο της Επανάστασης και δόθηκε το σύνθημα του αγώνα με την παρουσία δεκάδων οπλαρχηγών, προεστών και πολεμιστών.
Θαυμάζουμε τον ορειχάλκινο ανδριάντα του Παλαιών Πατρών Γερμανού, τον γιγάντιο πλάτανο των εξακοσίων χρόνων στην είσοδο της μονής και αφού προσκυνάμε στο νέο καθολικό περνάμε στην αίθουσα του μουσείου στην οποία φυλάσσεται το χρυσοκέντητο λάβαρο που εικονίζει την κοίμηση της Θεοτόκου και πολυάριθμα κειμήλια από την πολύχρονη ιστορία του μοναστηριού, καθώς και μια πλούσια συλλογή παλαιών βιβλίων και χειρογράφων.
                                                                                                                                   (συνεχίζεται)

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του ΚΥΡ
Το κλίκ της ημέρας
του ΚΥΡ
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα