«Έλλειμμα Δημοκρατίας»

γράφει ο Γιάννης Μητράκος
Παρασκευή, 14 Μάιος 2010 03:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Η οξύτατη κρίση στην οποία έχει βυθιστεί η χώρα μας, τους τελευταίους μήνες, δεν είναι μόνο οικονομική, όπως προσπαθούν κάποιοι να μας πείσουν, αλλά μια κρίση σύνθετη που έχει πολιτική, κοινωνική, πολιτιστική, ηθική και πνευματική υφή. Αυτό άλλωστε παραδέχθηκε με τη δήλωσή του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην πρόσφατη σύνοδο των τριών πολιτικών αρχηγών.
Τα πράγματα φαίνονταν πού θα καταλήξουν εδώ και δέκα χρόνια τουλάχιστον. Και δεν ήταν λίγοι αυτοί που έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου, διαπιστώνοντας τις συχνές και σοβαρές στρεβλώσεις ή εκτροπές του πολιτικού μας συστήματος, που οδηγούσαν σε όλο και πιο μεγάλα σκάνδαλα του δημόσιου βίου. Γι’ αυτό και προέλεγαν το τέλος της μεταπολίτευσης!
Οι μόνοι που εθελοτυφλούσαν και προσποιούνταν πως δεν συμβαίνει τίποτα ήταν οι πολιτικοί των δύο κομμάτων εξουσίας, που εναλλάσσονταν από το 1974 μέχρι σήμερα στην κυβέρνηση. Κι αν μιλούσαν κάποτε για την «ανάγκη εκσυγχρονισμού» ή για την «επανίδρυση του κράτους» ήταν «ηλίου φαεινότερο» πως ότι έλεγαν δεν το εννοούσαν! Δημαγωγούσαν ασύστολα για να υφαρπάξουν στις εκλογές την ψήφο του ευκολόπιστου ελληνικού λαού και μετά …πού σε είδα, πού σε ξέρω!
Πέρασαν έτσι τα μεταπολιτευτικά χρόνια και πολλοί ήταν αυτοί που πίστευαν πως η άλλοτε «ψωροκώσταινα» Ελλάδα είχε μπει στο δρόμο της ανάπτυξης και της προόδου. Υπήρχε άλλωστε, γύρω μας, η καλλιεργούμενη εντύπωση του πλούτου και της ευμάρειας, η οποία ξεγέλασε ακόμα και τους βαλκάνιους γείτονές μας, που έσπευσαν στον ελληνικό παράδεισο, μετά την καθεστωτική αλλαγή τους, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη.
Εν τω μεταξύ, οι πολιτικοί μας ηγέτες, παρέδιδαν ο ένας στον άλλο ένα ολοένα και πιο μεγάλο οικονομικό έλλειμμα και χρέος, αποσιωπώντας από τον ελληνικό λαό τις πραγματικές του διαστάσεις και τις οδυνηρές συνέπειες, που θα επακολουθούσαν μετά τη συνεχιζόμενη αλόγιστη διόγκωσή του. Μέχρι που φτάσαμε στο σημείο μηδέν!
Ξαφνικά ο βασιλιάς αποδείχθηκε γυμνός! Γίγαντας με πήλινα πόδια! Και οι υπεύθυνοι αυτού του μοναδικού, μεταπολεμικού, οικονομικού εκτροχιασμού της χώρας μας, ενδύθηκαν το μανδύα του σωτήρα κι άρχισαν τις εξαγγελίες των αυστηρών μέτρων λιτότητας, ρίχνοντας δυσανάλογα μεγάλο βάρος του λεγόμενου «σταθεροποιητικού προγράμματος» στις πλάτες των εργαζομένων, των μικρομεσαίων και των λαϊκών στρωμάτων.
Η δημοσιονομική κρίση με τις ακραίες μορφές εκδήλωσής της, που οδήγησε την πατρίδα μας στα χέρια του διευθυντηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ, λειτούργησε καταλυτικά και αφαίρεσε από τα πολιτικά κόμματα εξουσίας και τους ηγέτες τους όλα τα προσχήματα. Ξαφνικά αποκαλύφθηκε, ενώπιον όλων, η κρυφή αλήθεια που μαρτυρά ότι, στη σύγχρονη Ελλάδα, υπάρχει κι ένα άλλο έλλειμμα που δεν είναι οικονομικής μορφής και δεν χρειάζεται την επέμβαση ξένων για να λυθεί. Είναι το έλλειμμα δημοκρατίας το οποίο καλείται πρώτιστα να συνειδητοποιήσει και να αντιμετωπίσει ο ελληνικός λαός στο σύνολό του και βεβαίως τα υπάρχοντα πολιτικά κόμματα και οι συνδικαλιστικές εκφάνσεις τους που δεν είναι καθόλου αθώες για τα χάλια μας.
Ας μας επιτραπεί να καταγράψουμε μερικά μόνο από τα υπάρχοντα στοιχεία, που αποδεικνύουν το δημοκρατικό έλλειμμά μας κι απαιτούν την άμεση κάλυψή του:
1. Γίνεται λόγος για τις μεγάλες ευθύνες πρώην πρωθυπουργών και υπουργών οικονομικών για τη σημερινή μας κατάσταση και κανείς τους δεν τολμά να εμφανιστεί και να υπερασπιστεί τον εαυτό του δημόσια. Έχουν κυριολεκτικά εξαφανιστεί από προσώπου γης κι αυτό λέει πολλά για την ενοχή τους.
2. Τα δύο μεγάλα κόμματα, που είναι κυρίως υπεύθυνα για την τραγική εξέλιξη της οικονομίας μας κι όχι μόνο, ούτε καν συγνώμη δεν ζήτησαν από τον ελληνικό λαό. Αντιθέτως εμφανίζονται ως «Οσίες Μαρίες», αλληλοκατηγορούνται και επιχειρηματολογούν για το πώς θα σωθούμε!
3. Το χειρότερο, το αρχηγικό μοντέλο, που εξέθρεψε και συντήρησε για χρόνια τους κάθε λογής ημετέρους αυλοκόλακες και παρατρεχάμενους, οι οποίοι εκμεταλλεύτηκαν την προνομιακή τους σχέση με την κομματική εξουσία για να ανελιχθούν σε θέσεις και να υφαρπάξουν τον ιδρώτα του ελληνικού λαού…ζει και βασιλεύει!
4. Οι «έχοντες και κατέχοντες» εξακολουθούν να παραμένουν στο απυρόβλητο των κυβερνητικών αποφάσεων και κατά συνέπεια να συνεισφέρουν μηδαμινά στην αντιμετώπιση της κρίσης.
5 Η εφαρμογή των σταθεροποιητικών μέτρων αντί να αρχίσει από την κορυφή της ελληνικής κοινωνίας και μάλιστα από τα κυβερνητικά στελέχη και τους βουλευτές, για να καταλήξει στη βάση, έγινε με τον αντίστροφο τρόπο, επηρεάζοντας ελάχιστα τις άρχουσες τάξεις! Τέτοια δημοκρατικότητα και τέτοια κοινωνική δικαιοσύνη διακρίνουν την κυβερνητική πολιτική!
6. Παρά τις κυβερνητικές μεγαλόστομες μετεκλογικές διακηρύξεις, οι έννοιες ισονομία, αξιοκρατία, αντικειμενικότητα παραμένουν άγνωστες και η στελέχωση του κρατικού μηχανισμού γίνεται και πάλι κατά την πεπατημένη λογική της κομματικής ευνοιοκρατίας.
Δεν είναι παράξενο, λοιπόν, που έχουν αρχίσει δειλά-δειλά να διατυπώνονται κάποιες ριζοσπαστικές απόψεις για την εξάλειψη του δημοκρατικού ελλείμματος και την ολοσχερή αντιμετώπιση των προβλημάτων του ελληνικού κράτους, όπως αυτή για την αυτοδιάλυση των υπαρχόντων κομμάτων και το σχηματισμό κυβέρνησης εθνικής ενότητας ή για την παραίτηση των κομματικών συνδικαλιστικών ηγεσιών, την κατάργηση των κομματικών συνδικαλιστικών παρατάξεων και την εκ βάθρων αναδιάρθρωση του συνδικαλιστικού κινήματος. Κάποιοι πάνε πιο πέρα και ζητούν την αντικατάσταση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας με τη συμμετοχική δημοκρατία!
Είναι πρόωρο να πει κανείς τι θα γίνει και ποιες θα είναι οι εξελίξεις στο πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο. Ένα είναι βέβαιο. Ο δρόμος που άνοιξε με την κρίση δεν πρόκειται να γίνει αδιέξοδος. Αν οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου μας δεν βρουν το θάρρος να προχωρήσουν, στο προσεχές μέλλον, σε τολμηρές αποφάσεις και αλλαγές, τότε θα παρασυρθούν από τη δυναμική που έχει αρχίσει να δημιουργείται στην ελληνική κοινωνία, απαιτώντας … «όχι άλλα ψέματα»!

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του ΚΥΡ
Το κλίκ της ημέρας
του ΚΥΡ
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα