«Πολυνομοσχέδιο για την Παιδεία: Αλήθειες και ψέματα»

Κατατέθηκε στη Βουλή προς ψήφιση το πολυδιαφημιζόμενο ως «νομοσχέδιο σκούπα» για την Παιδεία, νομοσχέδιο της κ. υπουργού Παιδείας ΔΒΜΘ, το...
Παρασκευή, 16 Απρίλιος 2010 03:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
«Πολυνομοσχέδιο για την Παιδεία: Αλήθειες και ψέματα»

Κατατέθηκε στη Βουλή προς ψήφιση το πολυδιαφημιζόμενο ως «νομοσχέδιο σκούπα» για την Παιδεία, νομοσχέδιο της κ. υπουργού Παιδείας ΔΒΜΘ, το οποίο δεν αποτελεί ένα ενιαίο σύνολο με συνεκτική δομή και οραματική κατεύθυνση, αλλά μια συρραφή παλαιών και νέων συντηρητικών επιλογών και απόψεων του κυβερνώντος κόμματος κι όχι μόνο. Μ’ ένα μπαράζ δηλώσεων, δημοσιεύσεων κι αξιοποίησης των μέσων μαζικής επικοινωνίας, επιχειρείται να παρουσιαστεί το εν λόγω νομοσχέδιο ως σωτήριο για την πολύπαθη παιδεία μας, ενώ είναι «ηλίου φαεινότερον», με την πρώτη ανάγνωσή του, πως πρόκειται για μια προσπάθεια οριστικής προσαρμογής της δημόσιας εκπαίδευσης στις επιταγές της λεγόμενης «ελεύθερης αγοράς» και των εκφραστών της.
Η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας ΔΒΜΘ, μέσα στην αγωνία της να πείσει την κοινή γνώμη πως με το νομοσχέδιο αυτό γίνεται μια «νέα εκπαιδευτική επανάσταση» αναγκάζεται να παρουσιάσει τα πράγματα «κατά το δοκούν», ώστε να μην υπάρξουν αντιδράσεις μείζονος σημασίας σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο που τα πνεύματα είναι οξυμμένα στην ελληνική κοινωνία, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης.
Έτσι επιχειρεί να παρουσιάσει το σκανδαλώδες ζήτημα της απόσπασης περίπου τριάντα χιλιάδων εκπαιδευτικών, όλων των βαθμίδων, σε μη εκπαιδευτικές θέσεις (γραφεία βουλευτών, κόμματα, γραφεία εκπαίδευσης, υπουργείο παιδείας, βουλή, μητροπόλεις κλπ) ως πρόβλημα που δημιουργήθηκε από τους ίδιους τους εκπαιδευτικούς, ενώ είναι γνωστό σε όλους πως αυτές οι αποσπάσεις γίνονται με αποκλειστική ευθύνη της εκάστοτε κυβέρνησης και της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου παιδείας, για να εξυπηρετηθούν οι κομματικά ημέτεροι και να απολαύσουν τα αγαθά της εξουσίας! Το υγιές και μάχιμο συνδικαλιστικό κίνημα ουδέποτε συναίνεσε σ’ αυτήν την αντιδημοκρατική, ευνοιοκρατική τακτική των δύο μεγάλων κομμάτων εξουσίας. Και γι’ αυτό προκαλεί την πολιτική ηγεσία του υπουργείου παιδείας απαιτώντας να ανακληθούν αμέσως όλες οι αποσπάσεις των εκπαιδευτικών σε μη εκπαιδευτικές θέσεις και να επανέλθουν στο φυσικό τους χώρο, την τάξη.
Σ’ ένα άλλο σημείο του πολυνομοσχεδίου πανηγυρίζεται η δήθεν κατάργηση του θεσμού του ωρομίσθιου εκπαιδευτικού, που αποτελεί τη σύγχρονη μορφή εργασιακής σκλαβιάς στο χώρο της παιδείας, αν και ο ωρομίσθιος αντικαθίσταται με το θεσμό του αναπληρωτή μειωμένου ωραρίου! Κάθε εχέφρων άνθρωπος διαβάζοντας την περιγραφή του «νέου» θεσμού καταλήγει αβίαστα στη λαϊκή ρήση «άλλαξε ο Μανωλιός και φόρεσε τα ρούχα του αλλιώς»! Είναι ευνόητο ότι αυτό το απαράδεκτο εργασιακό καθεστώς, είτε με τη μορφή του ωρομίσθιου είτε με τη μορφή του αναπληρωτή μειωμένου ωραρίου, θα συνεχιστεί για πολλά χρόνια με όλα τα συνεπακόλουθα προβλήματα λειτουργίας των σχολείων, αλλά και με όλες τις συνθήκες εκμετάλλευσης των νέων ανθρώπων που θα δουλεύουν κυριολεκτικά «για ένα κομμάτι ψωμί»!
Κι επειδή το ελληνικό κράτος ποτέ του δεν ανέλαβε τις ευθύνες του για την κατάσταση που επικρατεί σε όλες τις βαθμίδες της δημόσιας εκπαίδευσης, η οποία βρίσκεται στη ζωή χάρις στο φιλότιμο, στο πείσμα, στο μεράκι και την αίσθηση χρέους που έχει ο έλληνας εκπαιδευτικός, κάποιοι προσπαθούν να του φορτώσουν την αποτυχία της ελληνικής παιδείας και να τον παρουσιάσουν ως «αποδοπομπιαίο τράγο». Τώρα μάλιστα που η ελληνική κοινωνία ψάχνει να βρει αιτία και αφορμή για να ξεσπάσει κάπου την οργή της, ορισμένοι θεωρούν ως πιο κατάλληλο και ευάλωτο στόχο τους εκπαιδευτικούς, που «παραμένουν χωρίς αξιολόγηση και γι’ αυτό είναι χαμηλού επιπέδου» την ώρα που η παιδεία μας χρειάζεται τους «καλύτερους επιστήμονες» κ.ο.κ. Έτσι με μια σειρά ρυθμίσεων που αφορούν το διορισμό νέων εκπαιδευτικών και τη λεγόμενη «αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας», οι ιθύνοντες του υπουργείου παιδείας «ρίχνουν την μπάλα» έξω από το γήπεδο της δημοσιονομικής κρίσης, βάζουν σε λειτουργία τον κοινωνικό αυτοματισμό και οδηγούν τις κοινωνικές ομάδες σε αλληλοσύγκρουση, λησμονώντας ποιος είναι πραγματικά υπεύθυνος για την έλλειψη νέων και σύγχρονων διδακτηρίων, για την απουσία υλικοτεχνικής υποδομής, για τον ελλιπή εξοπλισμό των σχολικών μονάδων, για τα απαράδεκτα σχολικά βιβλία και αναλυτικά προγράμματα, για τα φοιτητικά συγγράμματα, για τις καθυστερήσεις και τις ελλείψεις στους διορισμούς, για την ανύπαρκτη επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, για την τραγική υποβάθμιση του λυκείου, για την αύξηση της ιδιωτικής φροντιστηριακής παιδείας, για την ελλιπή χρηματοδότηση της παιδείας, για το αναξιοπρεπές μισθολογικό καθεστώς των εκπαιδευτικών κ.ά.
«Ήμουνα νιος και γέρασα»! Οι κυβερνήσεις των δύο μεγάλων κομμάτων έρχονται και παρέρχονται στην εξουσία, οι υπουργοί παιδείας εναλλάσσονται και καθένας τους επιχειρεί μιαν ακόμα «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση», η οποία οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια την παιδεία μας σε πιο δυσμενή θέση από πριν. Δεν είναι απορίας άξιον, λοιπόν, πώς οι «εκλεκτοί» μας πολιτικοί κατάφεραν να χρεοκοπήσουν το ελληνικό κράτος, αφού πάνω-κάτω το ίδιο παιχνίδι εντυπώσεων παίζεται σε όλα τα επίπεδα (οικονομία, υγεία, κοινωνική πρόνοια, εργασία κλπ) και κανείς τους δεν νοιάζεται για το μέλλον αυτού του τόπου και του λαού. Η κυβέρνηση έχει την απαιτούμενη πλειοψηφία και το πολυνομοσχέδιο για την παιδεία θα περάσει «αβρόχοις ποσίν». Αν δείτε βελτίωση στη δημόσια εκπαίδευση…τηλεγραφήστε μου!
Γιάννης Μητράκος

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του ΚΥΡ
Το κλίκ της ημέρας
του ΚΥΡ
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα