«Αριθμός λογαριασμού? για την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους!»

Παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες να φιγουράρει στην οθόνη της τηλεόρασης ένα πρωτότυπο και… ανεπανάληπτο σποτ, στο οποίο μας ζητούν η...
Σάββατο, 10 Απρίλιος 2010 03:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
«Αριθμός λογαριασμού? για την αποπληρωμή του δημόσιου χρέους!»

Παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες να φιγουράρει στην οθόνη της τηλεόρασης ένα πρωτότυπο και… ανεπανάληπτο σποτ, στο οποίο μας ζητούν η προεδρία της Δημοκρατίας, η Βουλή των Ελλήνων και η Τράπεζα της Ελλάδος, να δώσουμε τον οβολόν μας για να εξοφληθεί το δημόσιο χρέος της χώρας μας!
Φίλε αναγνώστη, αυτό το σποτ πραγματικά μου θυμίζει ένα παλιό κινηματογραφικό έργο, στο οποίο ο αείμνηστος Μίμης Φωτόπουλος υποδυόμενος τον τυφλό ζητιάνο, έλεγε στους περαστικούς «Ελεήστε τυφλοί… τον ανοιχτομάτη!».
Εδώ που φθάσαμε και αυτό ήτο αναμενόμενο, το ίδιο το κράτος μέσω των κορυφαίων θεσμών του μάς καλεί  να ενισχύσουμε αυτή την… φιλότιμη προσπάθεια.
Διερωτάται όμως ο καθένας μας, πώς το ίδιο το κράτος έχει το θράσος να βγάζει «δίσκο επαιτείας» προς τους πολίτες, όταν αυτό είναι το κυρίως υπαίτιο αυτού του φαλιρίσματος; Πώς έχει την υποκρισία να ζητά τούτο, όταν το ίδιο διόγκωνε το δημόσιο χρέος με δάνεια αντιπαραγωγικά, που είχαν σκοπό τη σπατάλη και μόνο αυτή, στην οποία συμμετείχαν οι εγκάθετοι κάθε κυβέρνησης; Ξέρετε βέβαια τι συμβαίνει σε ένα νοικοκυριό, όταν τα δανεικά που οφείλει προσπαθεί να τα ξεπληρώσει με άλλα δανεικά; Δημιουργείται ένας ατελείωτος φαύλος κύκλος. Το κράτος που μας δίδαξε την αρπαχτή, τη ρεμούλα και τη λαμογιά, έρχεται σήμερα σαν πελιδνός επαίτης να μας ζητήσει την οικονομική μας ενίσχυση.
Άραγε σκέπτονται οι κρατούντες ότι αυτός ο λαός πληρώνει πάντα τα σπασμένα, είτε σε πολεμική περίοδο, είτε σε ειρηνική; Τώρα μάλιστα που πάρθηκαν τα πιο αιματηρά οικονομικά μέτρα, που όλους μας μάς «ζεμάτισαν», τώρα που κόβεται ο 14ος μισθός, τώρα που αυξάνονται κατακόρυφα τα καύσιμα, τώρα που αυξάνεται ο ΦΠΑ και συμπαρασύρει τις τιμές όλων των προϊόντων προς τα πάνω, τώρα συμβαίνει λες και δεν τρέχει τίποτε, να μας ζητούν ανερυθρίαστα να βάλουμε το χέρι στην τσέπη για να βοηθήσουμε, αφού πρώτα το κράτος μάς «έβαλε το δικό του χέρι» και μάς πήρε ό,τι ήθελε από το υστέρημά μας.
Όταν κάποτε ο αείμνηστος μεγάλος πολιτικός Κωνσταντίνος Καραμανλής είπε τη φράση «Εγώ σάς έβαλα στην ΕΟΚ και σεις μάθετε… να κολυμπάτε», εμάς μάς έμαθαν όχι μόνο να «κολυμπάμε», αλλά έπραξαν ό,τι ήταν δυνατόν να μας «μεταλαμπαδεύσουν» τη νοοτροπία
«του ελάσσονος κόπου και των μεγάλων απολαβών»? μάς διαπότισαν με ένα πνεύμα άκρατου λαϊκισμού και ανευθυνότητας, το οποίο επέφερε το ξεχαρβάλωμα του Δημοσίου και την αλλοτρίωση του πολίτη.
Ο «μάγκας» και ο «λεβέντης» ήταν αυτός που δούλευε λίγο και απολάμβανε πολλά, αφού από πρωθυπουργικά χείλη ειπώθηκε το ιστορικά εξωφρενικό «Είπαμε να πάρει ένα δωράκι όχι όμως και πεντακόσια εκατομμύρια!», φράση που αφορούσε τον τότε διοικητή της ΔΕΗ.
Όταν μαθαίνουμε «εν σωτηρίω έτει 2010», ότι το ελληνικό κράτος δεν ξέρει ακριβώς πόσους υπαλλήλους έχει, μένουμε ενεοί και κατάπληκτοι? άραγε έχουμε χρεία άλλων μαρτυριών ότι είναι «ένα ξέφραγο αμπέλι»;
Όταν το ίδιο το κράτος με την τακτική του δεν είχε ποτέ τη βούληση να υποστηρίξει δυνατά την ελληνική οικογένεια, έτσι σήμερα φθάσαμε να είμαστε χώρα γερόντων, αφού βλέπουμε το μαθητικό δυναμικό των σχολείων μας χρόνο με το χρόνο να φθίνει ανεπανόρθωτα.
Όταν απαθές και άπραγο παρακολουθεί τη νεολαία μας να βρίσκεται σε έσχατη απελπισία μέσα στην ανεργία.
Όταν πτυχία και μεταπτυχιακά διπλώματα το ίδιο τα έχει υποβαθμίσει και τα κατήντησε χαρτιά χωρίς αντίκρυσμα, σαν τα πληθωριστικά χαρτονομίσματα της Κατοχής, δεν διαισθάνεται ότι το πιο ζωντανό κομμάτι της κοινωνίας μας, ήδη έχει γυρισμένη την πλάτη στους ταγούς μας, τους οποίους τους βλέπει αδιάφορα και απαξιωτικά.
Τι άλλο να γράψω, φίλε αναγνώστη, σε αυτό το σημείωμα, αφού γνωρίζω ότι λίγο - πολύ και εσύ έχει τις ίδιες οδυνηρές σκέψεις με εμένα;
Ας κάνουμε την ευχή, οι ηγέτες μας άγιες ημέρες που διαβαίνουμε, να αφυπνισθούν από τον «νήδυμο ύπνο» τους κι ας ανασκουμπωθούν, γιατί η αγάπη και η υποστήριξη προς την πατρίδα δεν είναι «τα λόγια τα κούφια τα μεγάλα», αλλά είναι καθημερινός αγώνας, έμπρακτη προσφορά και πάνω απ’ όλα βιωματική εγρήγορση, για να επανέλθουμε στο δρόμο της αξιοπρέπειας και της προόδου? ας παύσουμε να είμαστε αντικείμενο χλεύης από τους ευρωπαίους εταίρους μας, γιατί τον τελευταίο καιρό αρκετά κακεντρεχή σχόλια ακούσθηκαν εις βάρος μας από τα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης.
                                                                                                                           Πάνος Μηνακάκης
 

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του ΚΥΡ
Το κλίκ της ημέρας
του ΚΥΡ
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα