«Αν είναι δυνατόν»!

Το είδαμε κι αυτό! Στον κυριακάτικο ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού στο ΟΑΚΑ μια κροτίδα έσκασε στα χέρια μια...
Σάββατο, 27 Μάρτιος 2010 02:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
«Αν είναι δυνατόν»!

Το είδαμε κι αυτό! Στον κυριακάτικο ποδοσφαιρικό αγώνα μεταξύ Παναθηναϊκού και Ολυμπιακού στο ΟΑΚΑ μια κροτίδα έσκασε στα χέρια μια γυναίκας, εργαζόμενης στην ασφάλεια του γηπέδου, με αποτέλεσμα να ακρωτηριαστεί! Η γυναίκα έχασε δύο δάχτυλά της, τα οποία ευτυχώς, ύστερα από επεμβάσεις, βρίσκονται τώρα στη θέση τους και λειτουργούν κανονικά. Και δεν ήταν το μόνο περιστατικό. Σύμφωνα με τα αθλητικά ΜΜΕ την Κυριακή το βράδυ σημειώθηκαν περίπου 45 μικροτραυματισμοί, από τους οποίους οι 24 χρειάστηκαν ιατρική φροντίδα.
Πότε επιτέλους θα μπορούμε να πηγαίνουμε στο γήπεδο χωρίς να φοβόμαστε για την σωματική μας ακεραιότητα; Ανάλογες εικόνες συμβαίνουν σχεδόν κάθε χρόνο στα γήπεδα μας, άλλοτε σοβαρά περιστατικά και άλλοτε λίγο λιγότερο. Το γελοίο της υπόθεσης είναι πως κάποιες φορές ο σωματικός έλεγχος σε θύρες που δεν πηγαίνουν οργανωμένοι οπαδοί είναι τόσο εξονυχιστικός που καταντά αστείος και ενοχλητικός, ενώ βλέπουμε στις θύρες των οργανωμένων να περνάει το οτιδήποτε. Άρα, ή κάποιοι ενσυνείδητα κάνουν τα στραβά μάτια ή κάποιοι έχουν τόσο κοφτερό νου που ξέρουν πως να περάσουν το οτιδήποτε μες στο γήπεδο.
Το ποδόσφαιρο, ένα λαϊκό παιχνίδι, έδινε και δίνει την ευκαιρία στους ανθρώπους να δραπετεύσουν για λίγο από την καθημερινότητα και τα προβλήματά της, να ξεφύγουν, να διασκεδάσουν. Γενικά, ο αθλητισμός είναι ένας ευχάριστος τρόπος διαφυγής. Βέβαια, όταν βρίσκεσαι στο γήπεδο, από την ένταση της στιγμής, τη μάσκα της ανωνυμίας και την παρορμητικότητα της μάζας, θα υπάρξουν στιγμές που θα φωνάξεις, θα βρίσεις, θα εκτονωθείς... Όμως όχι κι έτσι!
Βέβαια, οι ταραξίες ίσως να μην έχουν την συνείδηση ή να μην βρίσκονται σε θέση να διαπιστώσουν τι κάνουν ή τον αντίκτυπο των πράξεών τους. Γι αυτό οι διάφοροι παράγοντες ζητούν συχνά - πυκνά από τους οργανωμένους οπαδούς να απομονώνουν τις μειονότητες των ανεγκέφαλων οπαδών. Εύκολο να το λες, δύσκολα γίνεται όμως πράξη. Ίσως ουσιαστικά να μην ενδιαφέρεται και κανείς αν θα περιθωριοποιηθούν οι ταραξίες.
Έχει ειπωθεί πως το ποδόσφαιρο είναι το πιο σημαντικό δευτερεύον πράγμα στη ζωή. Όταν όμως κινδυνεύει μια ζωή δεν πρέπει να αποκτήσει πρωτεύοντα ρόλο στις ζωές όσων ασχολούνται με αυτό, αλλά και των κρατικών φορέων, η επίλυση των φαινομένων βίας;
Σε αυτό το σημείο πρέπει να παρέμβει η πολιτεία, αλλά και οι διοργανώτριες αρχές των εγχώριων διοργανώσεων. Δεν είδα τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη να έχει τοποθετηθεί για το θέμα, ούτε να έχει μια σοβαρή τοποθέτηση για το θέμα της βίας στα γήπεδα. Ούτε οι πρόεδροι των διοργανωτριών αρχών τοποθετήθηκαν, ενώ δεν δείχνουν διάθεση να συνεργαστούν, χρόνια τώρα, με την πολιτεία ώστε να επιλυθεί το μείζον θέμα της βίας. Αν οι πειθαρχικές επιτροπές στις οποίες παραπέμπονται οι ομάδες μετά τα όποια επεισόδια ήταν αμείλικτες και δεν τιμωρούσαν τις ομάδες με χρηματικά πρόστιμα ή ελάχιστες αγωνιστικές κεκλεισμένων των θυρών δεν θα ανάγκαζαν τους φιλάθλους να σοβαρευτούν; Αν για παράδειγμα για ένα σοβαρό περιστατικό όπως αυτό της Κυριακής, τιμωρούνταν οι ομάδες με αποκλεισμό από εγχώριες ή ευρωπαϊκές διοργανώσεις, οι ίδιοι οι φίλαθλοι δεν θα ήταν υπόδειγμα φιλάθλων, ενώ θα φρόντιζαν κιόλας να αφήσουν στο περιθώριο και όσους βάνδαλους εμπλέκονται σε επεισόδια; Αν για τον καθένα που μπλέκεται σε επεισόδια και συλληφθεί, μαζί με τις όποιες άλλες κυρώσεις που του επιβάλει ο νόμος, του απαγορευτεί η είσοδος στα γήπεδα όλης της χώρας για ένα ικανοποιητικό χρονικό διάστημα δεν θα αναγκαστεί να σοβαρευτεί;  
Μέτρα μπορούν να παρθούν και είναι απλά. Διάθεση και θέληση υπάρχει; Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα...
Θα ήταν, βέβαια, παράλειψη να μην αναφέρω το ενδιαφέρον της ΠΑΕ Παναθηναϊκός, οι άνθρωποι της οποίας μόλις πληροφορήθηκαν το συμβάν με την άτυχη κοπέλα, γνωστοποίησαν αμέσως πως θα είναι δίπλα της σε ό,τι χρειαστεί. Μπράβο στην ΠΑΕ για το ενδιαφέρον και την ευαισθητοποίησή της, αλλά πραγματικά γιατί πρέπει να κινδυνεύσει μια ανθρώπινη ζωή για να πούμε ένα μπράβο, ενώ θα μπορούσαμε να πούμε χίλια μπράβο αν καταφέρναμε να μην γίνονται τέτοια περιστατικά στα γήπεδα;
                                                                                                                                 Νίκος Καρμοίρης