Δεν βάζουν μυαλό ορισμένοι, που εξακολουθούν να θεωρούν πως ο δημόσιος χώρος και -στην προκειμένη περίπτωση- ο φυσικός περιβαλλοντικός πλούτος, αποτελεί «κτήμα» τους. Έτσι, αγανάκτηση και οργή προκαλούν, για μία ακόμα φορά, εικόνες απόρριψης κάθε λογής μπαζών και αποβλήτων, στις όχθες του ποταμού Ευρώτα, στην ευρύτερη περιοχή του Δήμου Σπάρτης. Θλιβερό και αποκαρδιωτικό το επαναλαμβανόμενο φαινόμενο, που καταδεικνύει μια βαθειά έλλειψη σεβασμού προς το περιβάλλον και την κοινή ζωή.

Χαρακτηριστική είναι η αναφορά του Σταύρου Αργυρόπουλου, που δημοσιοποίησε το θέμα, συνοδεύοντας το με το σχετικό φωτογραφικό υλικό: «Κοντά, δίπλα στον ποταμό Ευρώτα αναδείχθηκε πάλι ο εξαιρετικός πολιτισμός μας και η διάθεση για εφαρμογή των αυτονόητων κανόνων για φιλοσοφία μηδενικών αποβλήτων. Όποιος το έκανε και μπορεί να βρεθεί, είναι τουλάχιστον απροσάρμοστος».

Η συμπεριφορά αυτή δεν αποτελεί απλώς παραβατική πράξη, αλλά αποκαλύπτει την έλλειψη συλλογικής συνείδησης και παιδείας. Ο «εξαιρετικός πολιτισμός μας», όπως τον χαρακτηρίζει καυστικά και σαρκαστικά ο Σταύρος Αργυρόπουλος, εάν αποδιδόταν κυριολεκτικά, θα έπρεπε να εκθειάζει πρότυπες συμπεριφορές, αρχές και αξίες. Είναι πλέον πασιφανές, πως χρειάζονται πιο αυστηρές πολιτικές, εκπαίδευση και, πάνω απ’ όλα, συλλογική προσπάθεια, για να κατανοήσουμε ότι το περιβάλλον δεν είναι «ξένο» ή «δικό μας», αλλά κληρονομιά όλων και ευθύνη για τις γενιές που έρχονται. Αλλιώς, κάθε τόσο, μια μικρή ή μεγαλύτερη τοξική «Λερναία Ύδρα» θα ξεπροβάλλει σε ποτάμια, θάλασσες, βουνά, πεδιάδες και όπου άλλου βάλει ο νους…