Πένθος έχει σκεπάσει τον Δήμο Ευρώτα, μετά το άγγελμα του θανάτου της προέδρου της Τοπικής Κοινότητας Λαγίου, Ευαγγελίας Καλλιαντά. Η εκλιπούσα έφυγε από τη ζωή το περασμένο Σάββατο (14/6), σε ηλικία 65 ετών, έπειτα από γενναία μάχη με την επάρατη νόσο. Η Ευ. Καλλιαντά νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα, ωστόσο μέχρι το τέλος παρέμεινε ενεργή, παρούσα στα ζητήματα της κοινότητας, δίνοντας όχι μόνο την προσωπική της μάχη με την ασθένεια, αλλά και την αυτοδιοικητική της μάχη για τον τόπο που αγαπούσε βαθιά. Η απώλειά της αποτελεί μεγάλο πλήγμα, όχι μόνο για την οικογένεια και τους οικείους της, αλλά και για την τοπική κοινωνία που υπηρέτησε με αυταπάρνηση, ήθος και συνέπεια. Η παρουσία της ήταν πάντα ουσιαστική, διακριτική αλλά και δυναμική, ακούγοντας τις ανάγκες των πολιτών και δίνοντας λύσεις, χωρίς διακρίσεις και πολιτικές σκοπιμότητες.
Είχε αναλάβει τα καθήκοντά της ως πρόεδρος της Κοινότητας Λαγίου την 1η Ιανουαρίου 2024. Μέσα σε μόλις ενάμιση χρόνο κατάφερε να αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα, φέρνοντας στην επιφάνεια μείζονα ζητήματα για την καθημερινότητα και την ανάπτυξη των περιοχών Λαγίου και του παραλιακού οικισμού Βαλτακίου. Με έντονη διεκδικητικότητα και καθαρό λόγο, αγωνίστηκε για τη νέα χάραξη του δρόμου που θα συνέδεε το Λάγιο με το παραλιακό μέτωπο. Παράλληλα, διεκδίκησε τη μεταβολή του πολεοδομικού καθεστώτος του Βαλτακίου, ζητώντας την αλλαγή από Ζώνη Α σε Ζώνη Β του ΚΑΣ, με στόχο την αναπτυξιακή ανάσα για τον οικισμό.
Η Ευαγγελία Καλλιαντά αφήνει πίσω της τον σύζυγό της, Ταξιάρχη, και τις δύο της κόρες, οι οποίες στάθηκαν στο πλευρό της μέχρι την τελευταία στιγμή.
Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί την Τρίτη 17 Ιουνίου από τον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου στην Ελευσίνα Αττικής και ώρα 1 μμ.
Βέρδος: «Παράδειγμα ευγένειας και μαχητικότητας»
Με επίσημη ανακοίνωση, ο δήμαρχος Ευρώτα, Δήμος Βέρδος, εξέφρασε την οδύνη του για την απώλεια δηλώνοντας: «Με βαθιά θλίψη πληροφορηθήκαμε την απώλεια της προέδρου της Τοπικής Κοινότητας Λαγίου, κυρίας Ευαγγελίας Καλλιαντά, μιας γυναίκας που υπηρέτησε με αφοσίωση, ήθος και συνέπεια την τοπική αυτοδιοίκηση και την κοινωνία του Λαγίου.
Η εκλιπούσα διετέλεσε πρόεδρος της Κοινότητας από την 1η Ιανουαρίου 2024 έως τις 14 Ιουνίου 2025, προσφέροντας με αυταπάρνηση τις δυνάμεις της για το κοινό καλό, ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές της προσωπικής της μάχης.
Η Ευαγγελία Καλλιαντά υπήρξε παράδειγμα ευγένειας και μαχητικότητας, δίνοντας μέχρι τέλους με αξιοπρέπεια τον δικό της αγώνα. Το έργο και η στάση ζωής της θα παραμείνουν ζωντανά στη μνήμη και την καρδιά όλων όσοι τη γνώρισαν.
Εκφράζουμε τα ειλικρινή μας συλλυπητήρια στην οικογένειά της, στους οικείους και σε όλη την κοινότητα του Λαγίου. Καλό ταξίδι, πρόεδρε».
Παναγιωτακάκος: «Σε μόλις 1,5 χρόνο κατάφερε
ό,τι κάποιοι δεν τολμούν σε μια ολόκληρη ζωή»
Συγκινητικό ήταν και το μήνυμα του Ηλία Παναγιωτακάκου, ο οποίος, αντί επικήδειου, έγραψε μεταξύ άλλων: «Το Λάγιο και το Βαλτάκι σκύβουν το κεφάλι τους και αποχαιρετούν με πόνο και σεβασμό την πρόεδρό τους. την Ευαγγελία Καλλιαντά. Μια γυναίκα που στα 65 της χρόνια πρόλαβε να αφήσει βαθιά χαραγμένο το αποτύπωμά της στη ζωή αυτού του τόπου. Σε μόλις ενάμιση χρόνο θητείας, κατάφερε ό,τι κάποιοι άλλοι δεν τολμούν σε μια ολόκληρη ζωή. Έφερε την κοινότητα του Λάγιου και του παραλιακού οικισμού Βαλτακίου στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου —στο επίκεντρο των αποφάσεων για το μέλλον τους.
Αγωνίστηκε με πείσμα, καθαρή και ίσως «ενοχλητική» φωνή για τη νέα χάραξη του δρόμου από το Λάγιο προς το παραλιακό μέτωπο —γιατί ήξερε καλά πως η σύνδεση αυτή είναι κρίσιμη για την ανάπτυξη, την ασφάλεια και την καθημερινότητα των ανθρώπων.
Πάλεψε με αποφασιστικότητα και για τη μεταβολή του καθεστώτος του Βαλτακίου από ζώνη Α του ΚΑΣ σε ζώνη Β, γνωρίζοντας πως αυτό μπορεί να δώσει ανάσα και προοπτική στο μέλλον του οικισμού.
Η Ευαγγελία δεν σταμάτησε ποτέ να σκέφτεται τον τόπο της και τους ανθρώπους του. Δεν υπήρχε πρόβλημα που να μην το έκανε δικό της, ούτε φωνή που να μην την άκουσε. Η παρουσία της ήταν πάντα διακριτική αλλά ουσιαστική. Πίσω της, στήριγμα σταθερό, ο αγαπημένος της σύζυγος Ταξιάρχης, και στο πλευρό της οι δύο της κόρες, το καμάρι της, το στήριγμά της, η ελπίδα της για το αύριο.
Το Λάγιο και το Βαλτάκι χάνουν έναν άνθρωπο που έδειξε πως ακόμα και ο πιο μικρός τόπος μπορεί να έχει φωνή, αρκεί να βρεθεί κάποιος που να τολμά να τη σηκώσει ψηλά…».
