Πανηγυρική η επέτειος χειροτονίας του σεβασμιώτατου κ. Ευσταθίου

Στην Ιερά Μονή Ευαγγελιστρίας Ιέρακος γιόρτασε και φέτος ο σεβασμιώτατος μητροπολίτης μας κ. Ευστάθιος, την επέτειο εις επίσκοπον χειροτονίας του,...
Πέμπτη, 02 Σεπτέμβριος 2010 03:00 | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ
Πανηγυρική η επέτειος χειροτονίας του σεβασμιώτατου κ. Ευσταθίου

Στην Ιερά Μονή Ευαγγελιστρίας Ιέρακος γιόρτασε και φέτος ο σεβασμιώτατος μητροπολίτης μας κ. Ευστάθιος, την επέτειο εις επίσκοπον χειροτονίας του, η οποία συμπίπτει με την εορτή της Καταθέσεως της Τιμίας Ζώνης της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Ο κ. Ευστάθιος, κατά κόσμον Κωνσταντίνος Σπηλιώτης από τη Βαλύρα Μεσσηνίας, χειροτονήθηκε μητροπολίτης της Ιεράς Μητροπόλεως Μονεμβασίας και Σπάρτης στις 31 Αυγούστου του 1980, στον Μητροπολιτικό Ναό Αθηνών. Από τότε πέρασαν τριάντα χρόνια κατά την διάρκεια των οποίων διακόνησε αγόγγυστα και με περισσό ζήλο την Εκκλησία μας, τόσο στην Ιερά Μητρόπολη την οποία κλήθηκε να υπηρετήσει, όσο και από διάφορες υπεύθυνες και σημαντικές θέσεις στην Εκκλησία της Ελλάδος.
Στην πανηγυρική θεία λειτουργία της περασμένης Τρίτης που πραγματοποιήθηκε στην ιερά μονή, σε κλίμα συγκίνησης και συναισθηματικής φόρτισης, ο σεπτός ποιμενάρχης ανέπεμψε για μια ακόμη φορά ικεσίες και ευχαριστίες προς τον πανάγαθο Θεό και την Παναγία, παρουσία του θεοφιλεστάτου επισκόπου Ανδρούσης κ. Θεοκτίστου, πολλών κληρικών, μοναχών και μοναζουσών και πλήθος κόσμου. Παρακάλεσε δε τους παρευρισκόμενους να προσεύχονται για την σωματική και ψυχική υγεία του και την σωτηρία της ψυχής του.
Μάλιστα σε όλους τους ναούς της Ιεράς Μητροπόλεως μας, αναγνώσθηκε εγκύκλιος του σεβασμιώτατου προς τον ιερό κλήρο και τον ευσεβή λαό, στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει:
Πατέρες, αδελφοί και παιδιά μου,
Στις 31 Αυγούστου του διανυομένου χρόνου συμπληρώνω τριάντα χρόνια επισκοπικής ζωής. Δοξάζω γι’ αυτό με όλη την  ύπαρξή μου το Θεό.
Στην καθοριστική για τη ζωή μου ημερομηνία αυτή επέβλεψε ο Αρχηγός της Εκκλησίας μας, όχι στις αρετές και στα προσόντα μου, αλλά στην ολοπρόθυμη διάθεσή μου να τον υπηρετήσω στο πρόσωπο του ιερού κλήρου και του ευσεβούς λαού της ιστορικής Ιεράς Μητροπόλεώς μας και με ανέβασε στην υψηλή καθέδρα του επισκοπικού αξιώματος.
Μου ανέθεσε μια υπεύθυνη Διακονία και μου εμπιστεύτηκε έναν ευαγή ιερό  κλήρο και έναν ευσεβή και φιλογενή λαό, για τον οποίο οπό την πρώτη ημέρα της αρχιερατικής μου ζωής αποφάσισα να δώσω όλες μου τις σωματικές και πνευματικές δυνάμεις και υποσχέθηκα, αν παραστεί η ανάγκη, και τη ζωή μου να θυσιάσω.
Στο διάστημα αυτό, το οποίο είναι πολύ μεγάλο, έστω και αν πέρασε πολύ γρήγορα «ως ημέρα μία», δοκίμασα πολλές πνευματικές χαρές,  χωρίς να αποσιωπώ και τις αρκετές πικρίες, πού άλλωστε και οι δύο είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένες με την κάθε διακονία.
Δοκίμασα ανείπωτη χαρά, όταν, ενώπιων πολλών κληρικών και πλήθους πιστών, χειροθετούσα ή χειροτονούσα νέους ανθρώπους, οι οποίοι είχαν γεννηθεί με την ιερατική κλίση, την οποία και καλλιέργησαν με φροντίδα ανύστακτη, και  αποτελούσαν τους εκλεκτούς του Θεού και της κοινωνίας.
Δοκίμασα συγκίνηση απερίγραπτη, όταν έκειρα μοναχούς και μοναχές πού επάνδρωσαν τα Μοναστήρια της Μητροπόλεώς μας, τα στόλισαν με τις πολλές αρετές τους μαζί και με την πανεπιστημιακή μόρφωσή τους και τα κατέστησαν  πραγματικούς πνευματικούς πνεύμονες και ακτινοβόλους φάρους και υπήνεμα λιμάνια για τους ποντοπόρους και θαλασσοδαρμένους ταξιδιώτες της ζωής αυτής.
Ξεχώρισα και ένα μεγάλο αριθμό ιερέων και ύστερα από αλλεπάλληλα σεμινάρια τους εμπιστεύθηκα τους χριστιανούς μας, οι οποίοι κοντά στο πετραχήλι τους ευρήκαν την ανάπαυση και την ηρεμία τους, δοκίμασαν τη χαρά πού ως  αμοιβή τους προσέφερε ο Σωτήρας μας για την ειλικρινή τους μετάνοια και ευρήκαν κοντά στο διακριτικό εξομολόγο τον ειλικρινή φίλο  και το σωστό πνευματικό καθοδηγητή.
Πανηγύρισα 145 φορές τα εγκαίνια ισάριθμων ιερών Ναών, ενοριακών, παρεκκλησίων και εξωκκλησίων, μαζί με τους αξιέπαινους κτήτορες και συνδρομητές και με ένα πλήθος χριστιανών, οι οποίοι σ’ αυτές τις εκδηλώσεις έτρεχαν χωρίς δισταγμό και με ολόθυμη διάθεση γέμιζαν με την ευλογία του Θεού την καρδιά τους, όπως γέμιζε και ο Ναός με την ευλογία του Πατρός που τον οικοδόμησε, του Υιού που τον στερέωσε και του αγίου Πνεύματος που τον άγιασε με την παρουσία του.
Δοκίμασα τη χαρά του πατέρα πού γεννά και παρακολουθεί με αγωνία και ενδιαφέρον την ανάπτυξη και την πρόοδο του παιδιού του και ύστερα το καμαρώνει γαμβρό ή νύμφη, ανδρόγυνο που δημιουργεί τη δική του οικογένεια και  ευλόγησα 432 γάμους, ενώ στη ίδιο διάστημα των τριάντα ετών αναγέννησα στην κολυμβήθρα του βαπτίσματος  253 παιδιά, αγόρια και κορίτσια.
Συνόδευσα με τις καθιερωμένες τελετές και ευχές της εκκλησίας μας προσφιλή μας πρόσωπα μέχρι την τελευταία τους επίγεια κατοικία και ήταν αυτοί αδιακρίτως πτωχοί άνθρωποι, πολύτεκνοι γονείς, ορφανά παιδιά, σεβαστοί γέροντες, καταξιωμένοι επιστήμονες, αξιωματούχοι και ιδιώτες , ευεργέτες και ευεργετηθέντες, κληρικοί και λαϊκοί, γιατί πάντα είχα εύηχο το αγιογραφικά θεμελιωμένο σύνθημα τού Αποστόλου Παύλου «χαίρειν μετά χαιρόντων  και κλαίειν μετά κλαιόντων».
Σε μία πανστρατιά, που ξέρει η Εκκλησία μας να δημιουργεί, ανέλαβα την πρώτη και μεγάλη ευθύνη της δημιουργίας δεκατριών φιλανθρωπικών ιδρυμάτων, για τα οποία θυσίασα ύπνο, ανάπαυση μισθό, ακόμη και την υγεία μου, προκειμένου οι εμπερίστατοι συνάνθρωποί μας, που δεν είναι ούτε ξένοι, ούτε εχθροί μας αλλά αδελφοί μας, να εύρουν περίθαλψη, στέγη, τροφή, ιατροφαρμακευτική ενίσχυση και προ πάντων στοργή και συμπαράσταση  στην τρικυμιώδη ζωή τους.
Δοξάζω τον πανάγαθο Θεό, γιατί Εκείνος δημιούργησε έναν παλλακωνικό συναγερμό αγάπης και ευαισθητοποίησης στις καρδιές των ανθρώπων, ώστε σ’ αυτά τα ιδρύματα, που αποτελών τα στολίδια της επαρχίας μας, να συναντηθούν  όλοι οι άνθρωποι.

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
του Ηλία Μακρή
Το κλίκ της ημέρας
του Ηλία Μακρή
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα