Πάντα λοιπόν σε τούτο τον τόπο υπήρχαν άνθρωποι της εξουσίας που επηρεάζουν με τις αποφάσεις και τις πράξεις τους τη ζωή των Ελλήνων, υποθήκευσαν το μέλλον τους για πολλές δεκαετίες, έριξαν τον σπόρο για τις επόμενες γενιές.
 Ρίξτε λοιπόν το λίπασμα, ποτίστε το φύτρο της ξενοφοβίας, του μίσους, του διχασμού, της απάτης, όπως κάνατε πάντα, είσαστε καλοί γεωργοί.
 Και μετά όταν περάσουν τα χρόνια θερίστε αυτό που σπείρατε, τη διχόνοια, την φτώχεια, την αναλγησία, την ανεργία, πουλήστε το θέρισμα σε λαούς και κάντε τους πολίτες δεύτερης κατηγορίας, χωρισμένους σε αριστερούς και δεξιούς, σε πλούσιους και φτωχούς.
 Μοιράστε μεταξύ σας τα ξεροκόμματα της ύπαρξής τους, κάντε τους σκυλάνθρωπους, βάλτε τους στο χρηματιστήριο, στα δάνεια, στα μνημόνια, ξεπουλήστε τους ακόμα και την ψυχή, έτσι κι αλλιώς η δική σας είναι πουλημένη αλλού.
 Εθνικοί μειοδότες, Μαυροκορδάτοι και Κωλλέτηδες Μαυρογιαλούροι, άξιοι συνεχιστές του έργου τους, καλοί μαθητές τους, σπουδαγμένοι στα φαναριώτικα τερτίπια της πολιτικής.
 Δημιουργοί μιας κοινωνίας ανθρώπων που νομίζει ότι τον αντιπροσωπεύουν οι βουλευτές στο κοινοβούλιο, ότι έχει Σύνταγμα που τον προστατεύει, ότι έχει νόμους. Δικαστές που του παρέχουν νομιμότητα και δικαιοσύνη, ότι έχει κρατικό μηχανισμό που υπάρχει μόνο για αυτόν, μόνο για την υγεία του, για την μόρφωση και την καλλιέργειά του.
 Το Σύνταγμα άραγε είναι προϊόν της θέλησης του ελληνικού λαού ή μήπως είναι ραμμένο στα μέτρα της εξουσίας;
 Ποιος έφτιαξε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ένα πρόσωπο που δεν είναι αιρετό από τον ελληνικό λαό αλλά είναι τοποθετημένο εκεί χωρίς εξουσία και νόημα σαν ανθοδέσμη.
 Μήπως λέει πουθενά το Σύνταγμα ότι ο ελληνικός λαός πρέπει να υποφέρει, να πεινάει, να είναι άνεργος; Λέει πουθενά ότι πρέπει να πληρώσει τα σπασμένα και τις μίζες του κάθε Μαυρογιαλούρου της πολιτικής; Τι μας κάνει να πιστεύουμε ότι ζούμε σε μια εποχή δημοκρατίας και ελευθερίας;
 Δείτε τους – θαυμάστε τους στην προχθεσινή τηλεμαχία, δείτε τον στείρο ξύλινο πολιτικό λόγο που χρησιμοποιούν λες και είναι δεύτερη φύση τους.
 Ένας πολιτικός λόγος που δεν είναι προνόμιο της μιας ή της άλλης παράταξης, αλλά όλων μαζί.
 Ζούμε σε ένα χρεωκοπημένο πολιτικό σύστημα σε μία αποτυχημένη οικονομική πραγματικότητα του καπιταλισμού, απλώς επιμένουμε να συνεχίζουμε το ίδιο λάθος γιατί δεν μπορεί κανένας πια να μας δείξει τον σωστό δρόμο, ένα διαφορετικό ριζοσπαστικό δρόμο που θα μας βγάλει από τα αδιέξοδα της ζωής μας.
 Δεν έχει απαξιωθεί μόνο το πολιτικό κοινωνικό μοντέλο που ζούμε αλλά είναι απαξιωμένη όλη η ζωή μας και αυτό θα έχει συνέπειες στο μέλλον. Συνέπειες που δεν μπορούμε ακόμα να προβλέψουμε, δεν μπορούμε να τις κατανοήσουμε.
 Ελπίζω ειλικρινά γιατί φοβάμαι πραγματικά, επειδή είμαι πατέρας, τις συνέπειες αυτές να μην τις ζήσουν και τις κατανοήσουν τα παιδιά μας.