Τα κείμενα του Βασίλη Κοντογιαννόπουλου, πρώην υπουργού, είναι σπουδαίες χειρουργικές επεμβάσεις που εξηγούν, περιγράφουν, προτείνουν. Στο τέλος ξεγυμνώνουν σχεδόν τους πάντες. Το τελευταίο κείμενο το ξεκινά ως εξής: «Δανείζομαι τη φράση του Κρίστοφερ Κλαρκ από το μνημειώδες έργο του “Οι Υπνοβάτες”, με την οποία κρίνει τους ηγέτες του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου για να περιγράψω την εικόνα της σημερινής πολιτικής ηγεσίας της χώρας μας: […] Παρατηρούσαν τα πάντα χωρίς να βλέπουν τίποτα. Στερεμένοι από οράματα και τυφλοί μπροστά στην πραγματικότητα».
Στη συνέχεια, ο Β. Κοντογιαννόπουλος περιγράφει με σαφήνεια και πλήθος στοιχείων την πολιτική πραγματικότητα στη χώρα. Μιλά για ένα πολιτικό σύστημα σε διαδικασία αποσύνθεσης.
Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, ανάμεσά τους και οι υπουργοί της ριζοσπαστικής Αριστεράς που κυβέρνησε την περίοδο 2015-2019, μετά από αλλεπάλληλες διασπάσεις, υποβάλλονται στο μαρτύριο αυτοεξευτελισμού από τον πρώην και νυν ηγέτη τους, σε αγαστή συνεργασία. «Μας πετάτε στα σκυλιά» είναι η κραυγή απόγνωσης πρώην υπουργού.
Η κυβερνητική πλειοψηφία που αποτελεί σήμερα τη μόνη πολιτική σταθερά βάλλεται από δύο πρώην πρωθυπουργούς που ανέδειξε από τους κόλπους της. Μοναδικό κίνητρο η προσωπική εμπάθεια κατά του διαδόχου τους. Εμφανίζονται ως τιμητές της πολιτικής του, η οποία στους σημαντικότερους τομείς (Εθνική Ασφάλεια και Άμυνα, Εθνική Οικονομία, Διεθνής θέση της χώρας) κρίνεται επιτυχημένη κι εγκωμιάζεται από τους Ευρωπαίους εταίρους μας.
Η Ελλάδα από μαύρο πρόβατο αναφέρεται ως υπόδειγμα, ιδίως στην οικονομική πολιτική και την ψηφιακή μετάβαση. Αντίθετα, οι ίδιοι βαρύνονται, ο ένας με το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για την οικονομική χρεοκοπία και τον διεθνή διασυρμό της χώρας με τα «greek statistics». Ο δε άλλος με τη μεγαλύτερη πολιτική ατιμία της ανατροπής της κυβέρνησης του κόμματος που τον ανέδειξε και είχε τη μεγαλοψυχία να του δώσει άφεση αμαρτιών.
ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ υπάρχει. Είναι, κατά τη γνώμη μου, η καλύτερη μετά το 2004. Με επιτυχίες που προαναφέρθηκαν, αλλά και αποτυχίες. Σημαντικότερη η αδυναμία αντιμετώπισης της ακρίβειας και της διαφθοράς. Για την ακρίβεια, υπάρχουν ελαφρυντικά. Οι δύο εν εξελίξει πόλεμοι (Ουκρανία, Ιράν) επιβαρύνουν σημαντικά τη διατροφική αλυσίδα και την ενέργεια, με συνέπεια τα θετικά δημοσιονομικά επιτεύγματα να μη μεταφράζονται και σε αγοραστική δύναμη για τους πολίτες. Με επιπλέον επιβάρυνση το στεγαστικό πρόβλημα. Για τη διαφθορά όμως βαρύνεται, γιατί δεν έκοψε τον ομφάλιο λώρο που συνδέει το βαθύ κράτος με το βαθύ κόμμα. Αποτελεί την εστία αναξιοκρατίας και διαφθοράς. Διαχρονικά και διακομματικά. Όταν όμως τα φαινόμενα «σκάνε στη βάρδια σου», φορτώνεσαι όλη την ευθύνη.
ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ δεν υπάρχει. Για πρώτη φορά στα 51 χρόνια της Μεταπολίτευσης δεν εμφανίζεται εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.
Ο Β. Κοντογιαννόπουλος καταλήγει με μια σειρά επτά συνταγματικών μέτρων που μπορούν να περιορίσουν την παρακμή και να είναι η έναρξη μιας νέας εποχής.
