Το ποτήρι της δικαιολογημένης αγανάκτησης, έως και οργής, έχει πλέον ξεχειλίσει για τους κατοίκους και τους επαγγελματίες της Σπάρτης για ένα χρόνιο κυκλοφοριακό «ναρκοπέδιο» που παραμένει άλυτο, μετατρέποντας την καθημερινότητα των πολιτών σε διαρκή δοκιμασία. Η διασταύρωση-καρμανιόλα στη συμβολή των οδών Λυκούργου και Ορθίας Αρτέμιδος, ο περίφημος -στα χαρτιά- κόμβος του ΚΤΕΛ, μετατράπηκε εκ νέου σε τόπο ενός σοβαρού τροχαίου ατυχήματος, την περασμένη Πέμπτη (2/7).
Για μια ακόμα φορά, η τύχη στάθηκε «αρωγός» και από καθαρό θαύμα αποφεύχθηκαν τα χειρότερα. Ένα από τα εμπλεκόμενα οχήματα εξετράπη της πορείας του και προσέκρουσε στη βιτρίνα γνωστής επιχείρησης καθαρισμού, ενώ λίγο έλειψε να «εισβάλει» στο κατάστημα. Όπως αποτυπώνεται και στο φωτογραφικό στιγμιότυπο, το πεζοδρόμιο γέμισε με θρυμματισμένα κρύσταλλα, με τις εικόνες να μαρτυρούν πως αν εκείνη τη στιγμή βρισκόταν ένας ανυποψίαστος πεζός στο σημείο, τώρα θα μιλούσαμε για τραγωδία.
«Να παρθούν μέτρα… χθες», φωνάζουν πολίτες
Η εκ των υπευθύνων της -ευτυχώς ελαφρώς- πληγείσας από το συμβάν επιχείρησης διατύπωσε όσα απηχούν το κοινό αίσθημα των ντόπιων: «Για άλλη μια φορά ατύχημα στο σταυροδρόμι Λυκούργου - Ορθίας Αρτέμιδος, που μας στοίχισε μια τζαμαρία στο μαγαζί. Δε με νοιάζει η τζαμαρία, θα αντικατασταθεί. Από θαύμα όμως δεν είχαμε θύματα. Και αναρωτιέμαι: Πρέπει να θρηνήσουμε στο τέλος κάποιον για να το πάρουν απόφαση να φτιαχτεί το συγκεκριμένο σημείο; Είναι τραγικό να λέμε ότι τα τροχαία στο συγκεκριμένο σημείο έχουν γίνει καθημερινότητα. Να παρθούν μέτρα εχθές!»
Ακόμα αναζητείται ο κόμβος
ή μια στοιχειώδης αποτελεσματική παρέμβαση
Ο «ΛΤ», με συχνά και τεκμηριωμένα δημοσιεύματα έχει κατ’ επανάληψη προειδοποιήσει για την ακραία επικινδυνότητα του σημείου. Πρόκειται για ένα κομβικό πέρασμα αυξημένης κυκλοφοριακής ροής, ιδίως κατά τις πρωινές και απογευματινές ώρες των καθημερινών. Δυστυχώς, για μία ακόμα φορά επιβεβαιωνόμαστε με τον πλέον θλιβερό τρόπο, με την παρατεταμένη αδράνεια να αγγίζει πλέον τα όρια της προκλητικότητας. Το ερώτημα είναι σαφές, αμείλικτο και χρήζει απάντησης: Αν η κατασκευή του κόμβου προσκρούει στο κόστος και σε γραφειοκρατικές αγκυλώσεις, γιατί δεν έχει εξεταστεί εναλλακτική, οδική παρέμβαση; Η παλλόμενη φωτεινή σήμανση και οι ανακλαστήρες οδοστρώματος που έχουν εγκατασταθεί αποδεικνύεται στην πράξη ότι δεν αποδίδουν τα επιθυμητά για την ασφάλεια. Ποια θα είναι λοιπόν η προσωρινή, ενδεδειγμένη λύση; Συγκοινωνιολόγοι βέβαια δεν είμαστε, ούτε διεκδικούμε το αλάθητο του ειδικού. Ας καθίσουν, όμως, στο ίδιο τραπέζι οι καθ’ ύλην αρμόδιοι επιστήμονες, η Τεχνική Υπηρεσία, η Αστυνομία κ.α. που γνωρίζουν το πεδίο «από πρώτο χέρι». Ας εξετάσουν ενδελεχώς το πρόβλημα και ας δώσουν εκείνοι την πλέον ενδεδειγμένη, άμεση και προσωρινή κυκλοφοριακή διέξοδο –είτε αυτή αφορά την τοποθέτηση «κανονικών» φαναριών, τουλάχιστον για τις ώρες αιχμής, όπως προτείνουν πολλοί συμπολίτες μας, είτε οποιαδήποτε άλλη δομική παρέμβαση κριθεί αναγκαία για να θωρακιστεί το σημείο. Πάντως, δεν είναι πλέον ανεκτό η σωματική ακεραιότητα και οι περιουσίες να εξαρτώνται -πάντα- από ένα «θαύμα».
