Είναι η πρώτη ψυχρολουσία για τους επισκέπτες (Έλληνες και ξένους) αφού μετά ψάχνουν απεγνωσμένα τα απομεινάρια της πόλης που προσκυνά όλη η ανθρωπότητα και εισπράττουν πλήρη απογοήτευση: Χώροι περιφραγμένοι με πλαστικά διαχωριστικά, με συρματοπλέγματα και συρματόσχοινα, αρχαία λείψανα χαμένα στα αγριόχορτα, αρχαίο θέατρο ακόμα εγκαταλειμμένο (αλήθεια η μελέτη αποκατάστασης που μας έκανε δώρο το ΔΙΑΖΩΜΑ και το Ίδρυμα Νιάρχου τι απέγινε;), κανένα οργανωμένο μονοπάτι επίσκεψης, κανένα περίπτερο πληροφοριών, εντύπων κλπ, καμιά ενημερωτική πινακίδα για τα υπάρχοντα ευρήματα, ανασκαφικές εργασίες και συντηρήσεις περιορισμένες και χρονοβόρες, απουσία τουαλετών, απουσία χώρων ξεκούρασης και ρεμβασμού των επισκεπτών (παγκάκια, σκίαστρα κλπ), ούτε μια βρυσούλα πουθενά να πιει μια γουλιά νερό ή να δροσιστεί ο επισκέπτης, ανύπαρκτοι κάδοι απορριμμάτων, τα πολυβολεία και τα χαρακώματα του εμφυλίου ακόμα εκεί, η παλιά δεξαμενή ύδρευσης της Σπάρτης ακόμα εκεί (μερικοί ξένοι την παίρνουν για ερείπιο της Αρχαίας Σπάρτης), κανένα πρόγραμμα απαλλοτριώσεων, καμιά εκφρασμένη πολιτική ή πολιτιστική βούληση, κανένα επιστημονικό πρόγραμμα αποκατάστασης και ανάδειξης του αρχαιολογικού χώρου όπως π.χ. έγινε στη γειτονική Μεσσήνη, κλπ, κλπ.
Αλήθεια: Γιατί κάνουμε υποκριτικό σαματά για το νέο αρχαιολογικό μουσείο Σπάρτης αφού δεν είμαστε ικανοί να φέρουμε στο φως, να αναδείξουμε και να προβάλλουμε την Αρχαία Σπάρτη, της οποίας την παγκόσμια φήμη έχουμε πετάξει (δυστυχώς) στον σύγχρονο σπαρτιατικό και λακωνικό σκουπιδοτενεκέ μας;
ΑΙΣΧΟΣ!!! ΝΤΡΟΠΗ ΜΑΣ!!!
