Προσπαθώ να διεισδύσω στο νόημα της δημοκρατίας… Στην δομή και την λειτουργία της κρατικής ύπαρξης!... Και αναφωνώ:
 - «Το κράτος είμαι ΕΓΩ!»… Όχι, δεν τρελάθηκα… ούτε υπερβάλλω!... Γιατί πράγματι, το κράτος είμαι ΕΓΩ, είσαι ΕΣΥ, είναι οι ΑΛΛΟΙ Έλληνες!... Το κράτος είμαστε ΟΛΟΙ μας!... Όλοι εμείς οι πολίτες, που με την ελεύθερη βούλησή μας, το ιδρύσαμε, το διοικούμε, το ελέγχουμε, το διατάσσουμε, γιατί, εμείς το συγκροτούμε!...
Το κράτος είναι ο ΕΑΥΤΟΣ μας!... Και το συγκροτήσαμε για να εξυπηρετεί τα συλλογικά συμφέροντα της φυλής μας, του Έθνους μας!... Να προάγει τα ατομικά, τα κοινωνικά και εθνικά μας δικαιώματα, τις Αρχές και Αξίες μας, τον Πολιτισμό μας!...
Και για την εύρυθμη λειτουργία του, κάθε τρεις και λίγο, δικαιούμεθα να εκλέγουμε τους εκπροσώπους μας, να τους διορίζουμε σε κυβερνητικές θέσεις, να τους αμείβουμε πλουσιοπάροχα, προκειμένου να παρακολουθούν τις υποθέσεις μας, να τις διευθετούν, να μας ενημερώνουν!...
Γιατί αυτό είναι το λειτουργικό πλέγμα της Δημοκρατίας!...
Έτσι το Κράτος, είναι ο ΕΑΥΤΟΣ μας, είναι η δεύτερη φύση μας, που μας αυτοκαθορίζει ως συλλογικά όντα!...
Ε, λοιπόν, με αυτό τον δεύτερο Εαυτό μας, είμαστε διαρκώς σε αντιδικία!... Σκοτωνόμαστε!... Σαν διχασμένη προσωπικότητα, που έχει ανάγκη ψυχιάτρου!...
Γιατί αυτό το Κράτος, δεν ανταποκρίνεται σε καμία από τις υποχρεώσεις του!... Και φθάσαμε στο σημείο, εξαιτίας του, να μην εμπιστευόμαστε ούτε τους εκπροσώπους μας!... Τους οποίους κατʼ επανάληψη έχουμε συλλάβει να μας εμπαίζουν, να μας εξαπατούν, να μας κλέβουν, να κακοδιοικούν το κράτος, σε βαθμό που μας αναγκάζει να αναρωτιόμαστε, τι ανάγκη ύπαρξης έχει αυτή η κρατική δομή, και «τι χρείαν έχουν» όλοι αυτοί που την περιβάλλουν!...
Τα βάζουμε με τον Εαυτό μας, ευρισκόμενοι σε μια μόνιμη ψυχική διαταραχή, όπου αντιμάχονται σφόδρα, η λογική με το θυμικό μας!...
Πρόκειται σίγουρα, για κάποια ψυχική νόσο!... Η οποία μεταδίδεται στο περιβάλλον μας, και κληρονομείται από γενιά σε γενιά, μεταβάλλοντας ένα ολόκληρο λαό σε παθητικό αποδέκτη βιασμού της αξιακής και πολιτισμικής υποθήκης ενός Έθνους, υπό την επήρεια ψυχολογικής βίας, στην οποία υποκύπτει, κατά παράβαση κάθε λογικής επιταγής!...
Ε, αυτή την επίκτητη εθνική μας ασθένεια, κανένας δεν θέλει να θεραπεύσει!... Όλοι βολεύονται και κερδοσκοπούν από αυτή!...
Ώσπου να υπάρξουν συμπτώματα απόλυτης ασυνεννοησίας!... Εκρήξεις βίας!... Και αίμα στους δρόμους!... Πολύ αίμα!... Και κατάρρευση!... Που θα… «βάλει τον ασθενή στο γύψο»!... Και το μόνο που θα μπορούμε να ευχόμαστε τότε, σαν άβουλα απολίτικα όντα, είναι ο γιατρός, να μην είναι κάποιος ξενόφερτος αλμπάνης!....