Προσοχή: «Διαβάστε το, το δυνατόν ήρεμα».
Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός (+2009)
Ακούσατε Έθνη και Λαοί της Οικουμένης πάσης/και συ αναγνώστα πρόσεχε σʼ αυτό που θα διαβάσης.
Είναι σκληρά και λυπηρά αλλά είναι πεπρωμένα/να γίνουν όσα στας Γραφάς ευρίσκονται γραμμένα.
Τάγραψαν οι Πατέρες μας ο κόσμος για να μάθη/από αυτόν τον πόλεμο τι μέλλεται να πάθη.
Για να προσφύγη στον Θεόν και να μετανοήση/αν θέλη για να σωθή και ευτυχής να ζήση.
Με μιας θʼ ανάψη η φωτιά από μικρή αιτία/κραυγή πολέμου έρχεται από τη Βουλγαρία.
Η δε Ρωσία ξαφνικά εισβάλλει στην Τουρκία/και ως χείμαρρος ορμητικός σαρώνει την Περσία.
Και προχωρεί ακάθεκτη φθάνει στην Παλαιστίνη/Θεός θέλει ο Αντίχριστος του Κόσμου για να γίνη.
Τότε κατέρχονται ομού της Δύσεως τα κράτη/ουαί στα Έθνη του Βορρά γίνονται όλα στάχτη.
Με λύσσα αμύνεται σκληρά η Άρκτος (Ρωσία) στην Τουρκία/που αδίκησε την Ελλάδα και όλη καταφλέγεται και καίει σα λαμπάδα.
Ματαίως αγωνίζεται η Άρκτος να κρατήση/τα περιβόητα Στενά στο τέλος θʼ απηυδήση.
Γιατί από την Ανατολή, Κορέα, Μαντζουρία/εισβάλλει η Αμερική με την Ιαπωνία/και προχωρεί ολοταχώς γραμμή στη Σιβηρία/ενώ στη Δυτική πλευρά νικά η Γερμανία/και τότε είναι αδύνατον να κρατηθή η Ρωσία/και εγκαταλείπει τα Στενά, Αίγυπτον και Τουρκία. Κτυπιέται, η Άρκτος πανταχού και φεύγει προτροπάδην/όπως διασκορπίζεται ένα άτακτο κοπάδι.
Τότε ομού θα ητηθή και η δόλιος Τουρκία/γιατί, θα πράξη πονηρά μεγάλη προδοσία. Γιατί αφού καταβληθή όλη από τη Ρωσία/θα συμμαχήσει μετʼ αυτής και με την Βουλγαρία. Για τούτο όσοι χριστιανοί ευρίσκονται στην Πόλη/και στα περίχωρα αυτής πρέπει να φύγουν όλοι.
Γιατί η Πόλις (=Κωνσταντινούπολη) θα καή και ουδείς θα απομείνη/κάτοικος ζων εντός αυτής. Μονʼ η Σιών θα μείνη/ (ο οίκος ούτος και Ναός της του Θεού Σοφίας/όστις θα μείνει αείφωτος φάρος της Εκκλησίας/εξ ου το φως θα ξαπλωθή σʼ όλη την Οικουμένη/της Βασιλείας του Χριστού κι ο κόσμος αναμένει).
Η πρώτη φάσις έληξε του τρομερού πολέμου/τόσα δεινά πέντε μηνών δεν επαρκούν Θεέ μου/και πάλιν νέος πόλεμος θʼ αρχίση να ξεσπάση/αλλοίμονο στον άνθρωπο τι έχει να περάση.
Το ζήτημα της Πόλεως πάλι θα βγει στη μέση/κι ο κόσμος θα περιπλεχθεί και δε θα ξεμπερδεύση.
Αμέσως η διχόνοια ενσκήπτει εις την Κρήτη/και ανάπτουν εις τα αυθωρεί (αμέσως) τα μίση και τα πάθη.
Αφού οι ισχυροί της γης απογοητευθώσιν/τότε θα γίνη πόλεμος, που ουδέποτε έχει γίνει, αλλοίμονον στους ασεβείς κανείς δε θα απομείνη.
Τότε η Ελλάς ουδέτερη και πάντα αδικημένη/το δίκαιό της θα ζητή/και έτοιμη θα αναμένη/χωρίς νʼ αναμιχθή.
Και τότε θα μιλήση όταν η σάλπιγξ του Θεού/εκ του ουρανού σαλπίσει για να δικαιωθεί. Τότε τα Έθνη μεληδόν θα σφάζωνται αγρίως/στα όρια της Πόλεως για τα Στενά κυρίως. Τότε θα πλεύση και πνιγή στο αίμα το μοσχάρι/τότε θα εκκαθαρισθή η ήρα απʼ το σιτάρι.
Στη θάλασσα όπου βρεθή πλοίο δεν θʼ απομείνει/και από το αίμα η θάλασσα κοκκινωπή θα γίνη.

(Συνεχίζεται) «Μη χάσετε τη συγκλονιστική συνέχεια»