Η υπόθεση για την «αξιολόγηση των υπαλλήλων» του κράτους, συνεχώς εκτραχύνεται!... Γιατί παρακάμπτονται τα αυτονόητα αφʼ ενός, και αφʼ ετέρου επειδή στις συζητήσεις των πολιτικών υπάρχουν δεύτερες σκέψεις και απόκρυφες βουλήσεις, εξ αιτίας των οποίων διαστρέφεται κάθε λογική δομή της συζήτησης!...
Δεν υπάρχει αμφιβολία, πως σήμερα στο Δημόσιο υπάρχουν υπάλληλοι τελείως αδιάφοροι, που έχουν «κατεβάσει τα μολύβια» επιδεικνύοντας διάθεση «στάσης εργασίας» ή «παθητικής απεργίας»!... Αλλά υπάρχουν και οι άλλοι!... Εκείνοι που φιλότιμα προσπαθούν να εξυπηρετήσουν τους πολίτες, που με υπερπροσπάθεια αγωνίζονται να καλύψουν την έλλειψη, αλλά και την ανεπάρκεια του προσωπικού των υπηρεσιών, στοιχεία που επιδεινώνουν το πρόβλημα της δυσλειτουργίας!...
Είναι ως εκ τούτου απαραίτητη η αξιολόγηση!.. Αλλά τάσσομαι αναφανδόν υπέρ των δημάρχων που τόλμησαν να την αρνηθούν!...
Και αυτή μου την αντιφατική θέση, οφείλω να εξηγήσω, παίρνοντας τα πράγματα με τη σειρά…
Το νομοσχέδιο για την «αξιολόγηση» των δημοσίων υπαλλήλων, προκειμένου να ψηφισθεί από τη Βουλή και να γίνει νόμος του κράτους, πήγε πρώτα στην Επιστημονική Επιτροπή της Βουλής, που ως αρμόδιο όργανο, ελέγχει την συνταγματικότητα κάθε νομοσχεδίου!... Αυτή η επιτροπή αποφάνθηκε, ότι ο προτεινόμενος νόμος, είναι αντισυνταγματικός, όχι γιατί δεν πρέπει να γίνει αξιολόγηση, αλλά γιατί εκ προοιμίου ζητά με ποσόστωση, το 15% των υπαλλήλων της κάθε υπηρεσίας, να κριθεί ως ανεπαρκές, πράγμα που θα το οδηγήσει στην διαθεσιμότητα, που φτιάχνει δεξαμενή, και πιθανότατα οδηγεί (παρά τις διαβεβαιώσεις Μητσοτάκη…) στην απόλυση!...
Παρά την απόφαση της Επιστημονικής Επιτροπής, την οποία τα «σαΐνια» της Βουλής «έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια» (αν και αυτή είναι η δουλειά της Επιτροπής και γιʼ αυτό πληρώνονται τα μέλη της…) το προφανώς αντισυνταγματικό νομοσχέδιο, ψηφίσθηκε και έγινε ένας ακόμη αντισυνταγματικός νόμος του Κράτους!... Τον οποίο-πάρα ταύτα-ο Μητσοτάκης επείγεται να εφαρμόσει, για να δρέψει τα εύσημα της τρόικας!... Και ήταν φυσικό, οι ενδιαφερόμενοι φορείς, να προσφύγουν στο Ανώτατο Δικαστήριο προκειμένου να κριθεί η αντισυνταγματικότητα ή μη του νόμου!... Παρά ταύτα ο Μητσοτάκης, θέλει να παράξει αποτελέσματα από αυτό το νόμο και αδιαφορεί για τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν αν κριθεί αντισυνταγματικός!...
Και σε αυτό το σημείο τίθεται το ερώτημα: Είναι δυνατόν να τίθεται σε εφαρμογή ένας νόμος, όταν η ισχύς του τελεί υπό δικαστική διερεύνηση ως προς την συνταγματικότητά του; Και τις παρενέργειες, που μετά βεβαιότητος θα προκύψουν, ποιος θα τις επιβαρυνθεί και ποιος θα τις πληρώσει;
Εδώ έρχονται οι δήμαρχοι, που δεν λένε, «εγώ δεν εφαρμόζω τους νόμους» έτσι αδικαιολόγητα και επαναστατικά, αλλά «δεν θέτω σε εφαρμογή ένα νόμο, που εκ προοιμίου έχει ελαττωματικότητα, έως ότου κριθεί από τη Δικαιοσύνη»!...
Γιατί ο νόμος αυτός πάσχει βαρύτατα, όχι μόνον ως προς την συνταγματικότητά του, αλλά και ως προς την εφαρμογή του, όπως σε προηγούμενο σημείωμα έχω αναλύσει… Όπως, «ποιος κρίνει ποιόν»… «ποιες είναι οι σταθερές της κρίσης»… «πώς κρίνονται οι υπάλληλοι “ΑΜΕΑ”…» κ.ο.κ.
Και επειδή δεν υπάρχουν απαντήσεις σε όλα αυτά και πολλά άλλα, μπαίνει στο παιχνίδι η πολιτική παλιανθρωπιά!... Που για να «δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα» εμπλέκει παραπλανητικά και χυδαία, την αξιολόγηση με την απάτη!... Και μετατρέπει σε… συνιστώσα της αξιολόγησης, τον έλεγχο των πλαστών τίτλων, βάσει των οποίων, διορίσθηκαν ή προήχθησαν κάποιοι απατεώνες!... Λες και ο ένας έλεγχος δεν μπορεί, και δεν πρέπει, να είναι ανεξάρτητος από τον άλλο!...
Και γίνεται πλέον σαφές, ότι όλοι αυτοί οι Μητσοτάκηδες, και οι λοιποί δορυφόροι των νεοφιλελεύθερων μεταρρυθμίσεων, προσβάλλουν βάναυσα τη νοημοσύνη μας, και δόλια, προσπαθούν να μας εξαπατήσουν!... Γιατί αντικειμενικός τους στόχος, δεν είναι η «εξυγίανση του δημοσίου» και η «εξυπηρέτηση του πολίτη» που … «μας πουλάνε σαν χάντρες και καθρεφτάκια», αλλά η δέσμευση, η υποταγή, και το ξεπούλημα της χώρας!...
Γιʼ αυτό, η αντίδραση των δημάρχων, λαμβάνει ιδιαίτερη σημασία!... Και γιατί, η απαραίτητη αξιολόγηση όλων, ο έλεγχος του «πόθεν έσχες» όλων, είναι στοιχεία διαφάνειας και πάταξης της διαφθοράς, που μεταβάλλονται σε όχημα υποκρισίας και εξαπάτησης!...
Για ποια «νομιμότητα» μιλούν;