Ανακαλύφθηκαν στο θολωτό τάφο όπου είχαν τοποθετηθεί στους καρπούς των χεριών του νεκρού, του λεγόμενου Πρίγκιπα, ένα σε κάθε χέρι.
Κορυφαία αριστουργήματα της εποχής τους (Μυκηναϊκή περίοδος) με διακοσμήσεις, ανάγλυφες απεικονίσεις από κυνήγι άγριων ταύρων προκαλούν θαυμασμό. Η πυκνότητα των παραστάσεων, η άρτια και λεπτομερής απόδοση της ορμητικότητας και αγριότητας των σκηνών και η ερωτοτροπία του ταύρου με την αγελάδα, τα κατατάσσουν στα σπουδαία και μοναδικά επιτεύγματα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Επειδή τοιχογραφία με παρόμοιο θέμα υπάρχει στο ανάκτορο της Κνωσού, που όμως αφορά άθλημα, εικάζεται ότι μπορεί να είναι δημιουργήματα της μινωικής εποχής.
Τα πολύτιμα αυτά έργα πρέπει να επιστρέψουν στον τόπο που βρέθηκαν. Η πραγματική θέση τους αναμφισβήτητα είναι στο αρχαιολογικό Μουσείο της Σπάρτης.
> Τα χρυσά κύπελλα χρονολογούνται τέλη 16ου αρχές 15ου αιώνα. Βρέθηκαν σε αρχαιολογικές ανασκαφές του Χρήστου Τσούντα το 1888. Το πρώτο έχει ύψος 0,084 και το δεύτερο 0,079. Είναι κατασκευασμένα από έλασμα χρυσού και εκτίθενται στην Αθήνα στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο.
Στα δυο κύπελλα απεικονίζεται το ίδιο θέμα, δηλαδή η σύλληψη ενός ταύρου αλλά με διαφορετικό τρόπο το κάθε ένα. Υπάρχουν βαθιές μορφολογικές διαφοροποιήσεις. Το κύπελλο Β είναι πιο κοντά στην φυσιοκρατική Μινωική παράδοση ενώ το κύπελλο Α παρουσιάζει χαρακτηριστικά της Μυκηναϊκής τέχνης.
