Τα τελευταία 15 χρόνια έχουν κλείσει στην Ελλάδα 6.500 περίπτερα. Ο κύριος λόγος είναι οι αλυσίδες μίνι μάρκετ που εξαπλώνονται στις γειτονιές με περισσότερα προϊόντα (π.χ. φτιάχνουν καφέ, έχουν έτοιμο φαγητό κ.α).

Δείτε τώρα τη μεταβολή στην αγορά: οι 6.500 μικρο-επιχειρηματίες έχουν αντικατασταθεί, στο μεγαλύτερο ποσοστό, από 5-6 μεγάλες αλυσίδες μίνι μάρκετ, δηλαδή από μια χούφτα επιχειρηματίες. Δημιουργούνται περισσότερες θέσεις εργασίας, αλλά η λιανική περνά στους λίγους που μπορούν να διαμορφώνουν τιμές. Επιπλέον. ποια είναι η τύχη των 6.500 περιπτεράδων που έκλεισαν;

Η περίπτωση των περιπτέρων δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Η αγορά στην Ελλάδα αποκτά παντού ισχυρά καρτέλ, κλείνοντας τους μικρούς. Τα καρτέλ, ελέγχοντας τις τιμές, έχουν φέρει την ακρίβεια που περιορίζει ασφυκτικά την καθημερινότητα των Ελλήνων, ακόμα και αυτών που εργάζονται.

Έτσι, έχουμε περάσει σε μια μορφή ανελευθερίας που, όπως λέγει και ο Δημήτρης Μαύρος της MRB, αφορά τα δυο «Δ»: Διακοπές - Διασκέδαση.

Γιατί η ακρίβεια δεν είναι μόνο στο σούπερ μάρκετ αλλά παντού. Και δεν αφορά μόνο το τραπέζι των Ελλήνων, αλλά την ίδια την καθημερινότητα τους, τη ζωή τους.

Για τους περισσότερους Έλληνες αυτά τα δυο «Δ» δεν μπορούν να υπηρετηθούν. Παράδειγμα: σκεφτείτε ένα ζευγάρι που ζει στα Ιωάννινα και αποφασίζει να πάει μια εβδομάδα στη Νάξο. Διόδια 90€, δηλαδή σχεδόν 4 ημερομίσθια! Βενζίνη 130€ και πλοίο (δυο άτομα συν ΙΧ) 450€ (σοβαρά τώρα; Πιο ακριβά από το να πας Λονδίνο;). Σύνολο 670€, χωρίς να έχουν πιεί καφέ, χωρίς διασκέδαση ή φαγητό και χωρίς το ξενοδοχείο. Καληνύχτα, διακοπές στην Ελλάδα.

Ο κ. Θ. Πελαγίδης, υποδιοικητής της Τράπεζας Ελλάδος πρόσφατα σε ημερίδα είπε: «Δείτε τα οικονομικά της χώρας. Είναι ποίηση. Όμως, δεν έχουμε καταφέρει αυτή την ποίηση να την περάσουμε στη βάση, στην κοινωνία της χώρας». Πώς να περάσει η οικονομική ποίηση στους πολίτες με καρτέλ που ασύδοτα κερδοσκοπούν;