Το ερώτημα είναι απλό και η απάντηση αφοπλιστική: αν το έγκλημα των Τεμπών γινόταν επί κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ, θα είχαμε το πλήθος των αντιδράσεων που βιώνουμε εδώ και τρία χρόνια; Όχι είναι η απάντηση και αποδεικνύεται από το κατά πολύ χειρότερο έγκλημα στο Μάτι, όπου οι αντιδράσεις ήταν ελάχιστες. Γιατί συμβαίνει αυτό; Γιατί είναι η Αριστερά που με κάθε αφορμή, μικρή ή μεγάλη, διαδηλώνει. Στο Μάτι κυβερνούσε, δεν μπορούσε να διαδηλώσει εναντίον του εαυτού της.

Όμως, ας δούμε γιατί το έγκλημα στο Μάτι (που δεν έφερε διαδηλώσεις, ούτε γράψιμο ονομάτων στον Άγνωστο Στρατιώτη ή στο κτήριο του ΣΥΡΙΖΑ), ήταν κατά πολύ χειρότερο από τα Τέμπη. Δυο οι λόγοι:

Ο πρώτος: ποια θα ήταν η έκταση της βαριάς και ανείπωτης καταστροφής για τις οικογένειες των 57 θυμάτων των Τεμπών, αν εκτός από την ασύλληπτη σε πόνο απώλεια των ανθρώπων τους, είχαν ολοσχερώς καμένα σπίτια, καμένα αυτοκίνητα, καμένα όλα τα κειμήλια και τα περιουσιακά στοιχεία των οικογενειών τους; Αν δεν είχαν ούτε πού να κοιμηθούν το βράδυ;

Ο δεύτερος: στα Τέμπη, κορυφαία αιτία -όσο και αν την κρύβουν κάτω από το χαλί- είναι το ανθρώπινο λάθος. Τραγικά ηλίθιο αλλά λάθος. Το καταστροφικό κράτος της μεταπολίτευσης έχει ευθύνες, αλλά και πού δεν έχει; Σε όλο τον κρατικό μηχανισμό της χώρας, τα Τέμπη και το Μάτι ζούμε.

Ας συγκρίνουμε και εδώ, λοιπόν, τα Τέμπη με το Μάτι. Στα Τέμπη είναι το ανθρώπινο λάθος που το κράτος δεν μπόρεσε να προβλέψει ή να διορθώσει. Στο Μάτι, όμως, δεν υπάρχει ανθρώπινο λάθος. Είναι μόνο το κράτος που ευθύνεται, όχι για 57 νεκρούς αλλά για 104. Όλες οι υπηρεσίες του έβλεπαν την φωτιά να έρχεται και δεν μπόρεσαν ποτέ να εκκενώσουν, να ειδοποιήσουν, να σώσουν. Είναι πολύ χειρότερο από τα Τέμπη.

Δεν είναι όμως μόνο ότι η Αριστερά με τα Τέμπη -και όχι για το Μάτι- βγήκε στους δρόμους. Μαζί της βγήκαν συνωμοσιολόγοι, τερατολόγοι, ψεύτες και συκοφάντες, ιδιοτελείς που παρέσυραν και χιλιάδες ανθρώπους να διαδηλώνουν, υποστηρίζοντας χυδαίους ισχυρισμούς και ποτέ την αλήθεια.

Τώρα, με αφορμή την έναρξη της δίκης, όλος αυτός ο κόσμος της τυμβωρυχίας, της παραπληροφόρησης και του μπάχαλου που «στο Μάτι δεν είδε τίποτα, αλλά στα Τέμπη κάτι είδε», επιστρέφει ακόμα και στη δικαστική αίθουσα. Με μπροστάρη την Αριστερά που, όπως είπαμε, αν κυβερνούσε, δεν θα πήγαινε κανείς στη δίκη.