Έτσι, το επάγγελμα του βυρσοδέψη-υποδηματοποιού ουσιαστικά αφανίσθηκε από τη Σπάρτη. Ένα επάγγελμα που θα μπορούσε και έπρεπε να διασωθεί δημιουργώντας χιλιάδες θέσεις εργασίας και, ασφαλώς, ενισχύοντας την κτηνοτροφία της Λακωνίας… Σήμερα, πουλάμε τα λιγοστά πλέον δέρματα σε νταλίκες που τα μεταφέρουν στην Τουρκία, η οποία αναδιοργανώνεται και προσπαθεί με σύγχρονα σχέδια ν’ ανταγωνισθεί τις μεγάλες ευρωπαϊκές φίρμες! Τουλάχιστον, μετά το πάθημα ας μας μείνει το μάθημα!
Να μην υποτιμούμε τίποτα παλαιό, γιατί έχει την ιστορία του! Ας το διαφυλάττουμε, ας το αναδεικνύουμε, ας του δίνουμε αξία! Ας καταλάβουμε ότι σήμερα στην παγκόσμια καταναλωτική αγορά, συνήθως δεν πωλείται το προϊόν αλλά η ιδέα, το «στόρι» ή συσκευασία, ο «αέρας» που το προϊόν αποπνέει...
Είναι δυνατόν να κάνουμε εισαγωγές πέτρας από την Αλβανία; Ν αγοράζουμε τσολιαδάκια από την Ιαπωνία; Μήπως μας έλειψαν οι πέτρες, ή δεν μπορούμε να κατασκευάσουμε τσολιαδάκια και Αμαλίες, πέραν του όποιου ανταγωνισμού, πουλώντας ίσως μικρότερες ποσότητες αλλά πολύ ακριβότερα’, συμπεριλαμβάνοντας σε ενσωματωμένη κάρτα το «στόρι» της αυθεντικότητας;
Όμως, τι να πρωτοθυμηθώ από τις χαμένες ευκαιρίες; Ν ανατρέξω στο ιστορικό του αεροδρομίου; Στις τόσες θετικές μελέτες, εκθέσεις και προτάσεις αρμόδιων φορέων; Στην ανάγκη μόνον μικρών παρεμβάσεων επί του εδάφους και τον εκσυγχρονισμό των τεχνολογικών και κτηριακών υποδομών: στη σύμφωνη γνώμη ακόμη και του Καραμανλή; Στους ασίγαστους αγώνες του αείμνηστου «πτέραρχου» Γιάννη Κουρτσούνη, στις προσπάθειες του προέδρου της Αερολέσχης Νίκωνα Οικονομάκη, στον ζήλο των συμμαθητών μου Τάκη Σάλαρη και Λεωνίδα Καρβουνιάρη, που με παρακινούν ν’ αρθρογραφώ σχετικά; Στους άλλους εξαιρετικούς συμπολίτες που συγκροτούσαν το Δ.Σ. της Αερολέσχης Λακωνίας και τα μέλη της, των οποίων η χαρακτηριστική οξύνοια απέβλεπε στην πρόοδο του τόπου μας; Στις ευκαιρίες που παρουσιάσθηκαν από τις εκδηλώσεις επενδυτικού ενδιαφέροντος για πτήσεις «τσάρτερς»;
Ή μήπως πρέπει να καταγράψω τον εμπαιγμό, την υποτίμηση, την αδιαφορία, την τυφλότητα της «άλλης πλευράς»; Τους κάθε λογής αρμόδιους και αναρμόδιους, που μόνον προβλήματα δημιουργούσαν, έχοντας μόνο στόχο την απογοήτευση και την απόσυρση των επενδυτών! Ή ακόμη, την υπόγεια -έστω- αντίδραση κάποιων βουλευτών, στο όνομα μιας προσωπικής μικροκομματικής λογικής;
Να κάνω σύγκριση τώρα με το αεροδρόμιο της Καλαμάτας; Να καταγράψω τα τεράστια προβλήματα που οι γείτονες αντιμετώπισαν σε σύγκριση με εμάς; Να υπενθυμίσω την τεράστια προσπάθεια που καταβλήθηκε για να αποχαρακτηρισθεί -μέρος έστω- του στρατιωτικού αεροδρομίου σε πολιτικό; Τις πάμπολλες γραφειοκρατικές διεργασίες, ακόμη και την αλλαγή σχεδίων του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης;
Παρά ταύτα, οι γείτονες κατόρθωσαν και ξεπέρασαν τα τεράστια εμπόδια και σήμερα διακινούν μέσω του αεροδρομίου τους ένα τεράστιο ταξιδιωτικό, εμπορευματικό και τουριστικό όγκο! Και με ομόνοια και αισιοδοξία προσβλέπουν στην αναβάθμιση του αεροδρομίου τους σε κυρίαρχο κόμβο για όλη την ανατολική Μεσόγειο, τη Μέση Ανατολή και την Αφρική! Και είναι γνωστές οι μεγάλες επενδύσεις που έγιναν στη Μεσσηνία μετά την ίδρυση του αεροδρομίου και η αλματώδης τουριστική αύξηση!
Εμείς, αντιθέτως, πληρώνουμε σήμερα τα επίχειρα της… «προδοσίας» κάποιων τυφλών που προσποιούνται ότι «Ευ-ορούν»!
(συνεχίζεται)
