Το ΕΠΑΛ Μολάων, στα πλαίσια εκπαιδευτικού προγράμματος, ανέλαβε φέτος την πρωτοβουλία προβολής και υποστήριξης της υπεραιωνόβιας ελιάς της Απιδιάς και της ευαισθητοποίησης των μαθητών στην αξία των παραδοσιακών ελαιώνων.
Στη διάρκεια του σχολικού έτους οι μαθητές μελέτησαν, επεξεργάστηκαν κριτικά και έκαναν ενδιαφέρουσες βιωματικές δραστηριότητες σχετικές με την προσφορά της ελιάς και του ελαιολάδου, διαχρονικά στην τοπική κοινωνία.
Πέραν των άλλων, οι μαθητές επισκέφτηκαν την ελιά στην Απιδιά, η οποία το 2024 ανακηρύχθηκε «Διατηρητέο Μνημείο της Φύσης», σε μια προσπάθεια προστασίας και διατήρησής της και για τις επόμενες γενιές. Η θεσμική της κατοχύρωση αποσκοπεί στην προστασία αυτού «του αειθαλούς μάρτυρα», την ανάπλαση του χώρου και την ανάδειξη δραστηριοτήτων περιβαλλοντικής εκπαίδευσης.
Η «Μεγάλη Κυρία της Απιδιάς»
σε ένα ταξίδι 2.000 ετών
Φέτος, η ελιά της Απιδιάς αναγνωρίστηκε επιπλέον ως ένα από τα 71 δέντρα της ελληνικής Επανάστασης. Η «Υπεραιωνόβια Ελιά της Απιδιάς», γνωστή και ως «Η Μεγάλη Κυρία», αποτελεί ένα από τα πιο εντυπωσιακά φυσικά μνημεία της Λακωνίας και της Ελλάδας γενικότερα. Βρίσκεται στον οικισμό Απιδέα του Δήμου Ευρώτα, σε υψόμετρο 260 μέτρων. Ανήκει στην ποικιλία «Μυρτολιάς», η οποία είναι ανθεκτική στο κρύο και την ξηρότητα, παράγοντας ελαιόλαδο υψηλής ποιότητας με κορυφαία διατροφική αξία.
Η ηλικία του δέντρου εκτιμάται ότι είναι περίπου 2.000 ετών, καθιστώντας τη μία από τις γηραιότερες παραγωγικές ελιές στην Ελλάδα. Η ελιά αυτή έχει συνδεθεί με την ιστορία και τον πολιτισμό της περιοχής, επιβιώνοντας από πολέμους, πυρκαγιές και λεηλασίες.
Αποτελεί ένα ζωντανό απομεινάρι του μακρινού πολιτισμού μας, ενσωματώνοντας μνήμες, δοξασίες και παραδόσεις αιώνων.
«Μήνυμα σεβασμού και αναγνώρισης
στα παλιά δέντρα και παραδοσιακές ποικιλίες ελιών»
Σκοπός της πρωτοβουλίας, όπως περιγράφει η διευθύντρια του ΕΠΑΛ Μολάων, κ. Ευγενία Μπέρδου είναι να στείλει «ένα μήνυμα σεβασμού και αναγνώρισης στα παλιά δέντρα και τις παραδοσιακές ποικιλίες ελιών της περιοχής μας, προβάλλοντας τη μοναδικότητα και την αξία τους διαχρονικά, όχι μόνο για την επιβίωση των κατοίκων της περιοχής, αλλά και ως ζωντανή απόδειξη ιστορίας και πολιτισμού».
