Στο Γεράκι, τον τόπο που διδάχθηκε να μην ξεχνά τους στυλοβάτες της πορείας κι ευημερίας του, η ιστορική μνήμη πήρε τη μορφή της οφειλόμενης τιμής. Το βράδυ της Τετάρτης 2 Σεπτεμβρίου, το Συνεδριακό Εκθεσιακό Κέντρο Γερακίου (ΣΕΚ) φόρεσε τα γιορτινά του για να υποδεχθεί μια κορυφαία εκδήλωση μνήμης, με επίκεντρο τα αποκαλυπτήρια της προτομής του σπουδαίου Γερακίτη ευεργέτη, Κωνσταντίνου Ιω. Τσεμπελή. Του ανθρώπου που, όταν στα τέλη του 19ου αιώνα -το 1893- ακολούθησε με την οικογένειά του ως μόλις οκτάχρονο παιδί τον δρόμο της ξενιτιάς για τις ΗΠΑ, πήρε μαζί του και την άσβεστη αφοσίωση για τη γενέθλια γη, μετατρέποντας την αγάπη για το χωριό του σε ανεκτίμητο έργο ζωής.
Μια ζωή γεμάτη προκοπή στις ΗΠΑ,
μια καρδιά δοσμένη στο Γεράκι
Η εκδήλωση μνήμης, την οποία διοργάνωσε με υποδειγματικό τρόπο η Ένωση Απανταχού Γερακιτών (ιδρυθείσα στις 29 Ιουλίου 1923), πλαισιωμένη από την εμπεριστατωμένη και διαφωτιστική ομιλία του αρχαιολόγου και γραμματέα της Ένωσης, Παναγιώτη Χριστάκη, στράφηκε γύρω από τη μυθιστορηματική διαδρομή του ευεργέτη.
Ο Κ. Τσεμπελής, γεννημένος στο Γεράκι στις 27 Μαΐου 1885, έγινε γνωστός στην Αμερική ως Gus Jebeles. Εκεί διέπρεψε επιχειρηματικά στον χώρο της εστίασης και της φιλοξενίας, όμως η διαδρομή του σφραγίστηκε από μια ξεχωριστή ιστορία. Το 1905, νεαρός μετανάστης ακόμα, παρακολούθησε τον πρώτο του αγώνα μπέιζμπολ στο Μπέρμιγχαμ. Σχεδόν σαράντα χρόνια μετά, το 1944, εκείνο το παιδί από το Γεράκι κατάφερε να αγοράσει την ιστορική ομάδα Birmingham Barons και το γήπεδο Rickwood Field, οδηγώντας την ομάδα, ως ιδιοκτήτης και πρόεδρος έως το 1949, σε χρυσές σελίδες με ρεκόρ προσέλευσης που ξεπέρασε τα 445.000 εισιτήρια το 1948!
Μέχρι το τέλος της ζωής του, το 1960, ουδέποτε επέτρεψε στα αχανή ύδατα του Ατλαντικού να κατασβέσουν τη «φλόγα» της αγάπης του για το Γεράκι. Η υλοποίηση του Συνεδριακού Κέντρου οφείλεται στον Κωνσταντίνο Τσεμπελή, τον Γερακίτη που αγάπησε τον τόπο του και δεν τον ξέχασε όσο ζούσε, ορίζοντας μάλιστα στο καταπίστευμά του μια εσαεί οικονομική συνδρομή από το ετήσιο εισόδημά του προς την Ένωση Απανταχού Γερακιτών. Μια παρακαταθήκη εμπιστοσύνης που στάθηκε ο θεμέλιος λίθος για τη δημιουργία του ΣΕΚ, με κομβικούς σταθμούς το 2006, το 2018 και τη μελέτη ανάπλασης του 2023 από τις αρχιτέκτονες Πηνελόπη Βάρλα και Αγγελική Μήτσια. Ενός σύγχρονου χώρου που αποτελεί πλέον κυψέλη πολιτισμού, ιστορίας και ανάδειξης της ξακουστής υφαντικής τέχνης.
Στέγη πολιτισμού, ιστορίας, εκπαίδευσης
Το ΣΕΚ, όπως πηγάζει και από τα λόγια του Π. Χριστάκη, είναι ένα ζωντανό κύτταρο που «συνομιλεί» με την τοπική κοινωνία, μια εστία γνώσης και δημιουργίας. Στον εσωτερικό του χώρο δεσπόζει η μόνιμη έκθεση με το χρονολόγιο και την πολιτιστική κληρονομιά του Γερακίου, καθώς και η αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, για τη φιλοξενία συνεδρίων, ημερίδων, εικαστικών εκθέσεων, εκπαιδευτικών δράσεων για μαθητές και επιστημονική έρευνα γύρω από την τοπική ιστορία και την υφαντική τέχνη. Παράλληλα, στον εξωτερικό χώρο προβλέπονται αμφιθέατρο, ιστορική έκθεση, χώροι αναψυχής και μια μεγάλη πλατεία εκδηλώσεων που φιλοδοξεί να γίνει το σημείο συνάντησης των γενεών, πλημμυρισμένο από μουσική, θέατρο και πολιτισμό.
«Η αγάπη για έναν τόπο
δεν μετριέται από την απόσταση»
Σκιαγραφώντας το νόημα της μεγάλης αυτής ευεργεσίας, μεταξύ άλλων, ο Παναγιώτης Χριστάκης, τόνισε χαρακτηριστικά στην ομιλία του: «Στεκόμαστε σήμερα εδώ για να αποδώσουμε έναν οφειλόμενο φόρο τιμής σε έναν άνθρωπο που έφυγε πολύ μικρός από τον τόπο μας, διέσχισε τον Ατλαντικό, δημιούργησε μια νέα ζωή χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, αλλά δεν έπαψε ποτέ να κουβαλά μέσα του το Γεράκι. [...] Η πρόβλεψή του στο καταπίστευμα φανερώνει κάτι περισσότερο από μια μεγάλη οικονομική προσφορά. Φανερώνει εμπιστοσύνη όχι μόνο στους ανθρώπους της Ένωσης εκείνης της εποχής, αλλά στον ίδιο τον θεσμό και στη δυνατότητά του να συνεχίσει να προσφέρει μέσα στον χρόνο».
Αναφερόμενος στη ζωντανή σχέση του Γερακίου με το κτίριο του ΣΕΚ και τη βαριά ευθύνη της νέας γενιάς, ο κ. Χριστάκης επεσήμανε: «Η πραγματική αξία της προσφοράς του Κ. Τσεμπελή θα βρίσκεται σε όσα θα συμβούν μέσα και από εδώ και πέρα: Σε κάθε παιδί που θα γνωρίσει την ιστορία του τόπου του, σε κάθε ερευνητή, σε κάθε ομιλία, έκθεση και συναυλία. [...] Η προτομή του θα μας υπενθυμίζει ότι η αγάπη για έναν τόπο δεν μετριέται από την απόσταση που μας χωρίζει από αυτόν, αλλά από όσα είμαστε διατεθειμένοι να του προσφέρουμε. Κωνσταντίνε Τσεμπελή, το Γεράκι δεν σε ξέχασε». (σσ ολόκληρη η ομιλία του Π. Χριστάκη στο τέλος του άρθρου).
Η σμίλη του καλλιτέχνη
και η συγκίνηση των αποκαλυπτηρίων
Η βραδιά άνοιξε με την τέλεση επιμνημόσυνης δέησης, ενώ τον συντονισμό είχε η Κ. Καπετανάκη. Κορυφαία και φορτισμένη στιγμή αποτέλεσαν τα αποκαλυπτήρια της προτομής, φιλοτεχνημένης από τον γλύπτη Νικόλαο Γεωργίου, παρόντων των συγγενών του τιμώμενου, Κωνσταντίνου, Ανδρέα και Γιάννη Τσεμπελή.
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους, μεταξύ άλλων, ο πανοσ. αρχιμανδρίτης π. Ραφαήλ Τσάλτας, ο αντιπεριφερειάρχης Λακωνίας, Θεόδωρος Βερούτης, ο δήμαρχος Ευρώτα, Δήμος Βέρδος, ο περιφερειακός σύμβουλος Φίλιππος Πήλιουρας, η πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Ευρώτα, Πετρούλα Τσίπουρα, οι αντιδήμαρχοι Νίκωνας Γεωργακόπουλος και Αργυρώ Γκουβούση, ο πρόεδρος της Κοινότητας Γερακίου, Γεώργιος Τσολομίτης, ο δημοτικός σύμβουλος Αθανάσιος Γρεβενίτης, ο πρόεδρος της Ένωσης Απανταχού Γερακιτών, Σωτήριος Δούλφας, καθώς και εκπρόσωποι φορέων.
«Οφείλουμε ένα μεγάλο, ειλικρινές ευχαριστώ»
Στον χαιρετισμό του, ο Θ. Βερούτης ανέφερε: «Θέλω να σας ευχαριστήσω θερμά για την πρόσκληση να βρεθώ σήμερα εδώ, σε μια ημέρα οφειλόμενης τιμής προς τον Κωνσταντίνο Τσεμπελή.
Σήμερα, όμως, τιμούμε παράλληλα και τη μεγάλη προσφορά των ομογενών μας. Των ανθρώπων που έφυγαν από την πατρίδα τους, πολλές φορές όχι από επιλογή, αλλά από ανάγκη, προόδευσαν και δημιούργησαν στο εξωτερικό, χωρίς όμως να ξεχάσουν ποτέ τον τόπο τους. Η πατρίδα μας είναι γεμάτη από τέτοια φωτεινά παραδείγματα. Ανθρώπους που, παρά την απόσταση, κράτησαν ζωντανή τη σχέση με τις ρίζες τους και επέστρεψαν την αγάπη τους με πράξεις προσφοράς. Εδώ, στο Γεράκι, η προσφορά των ομογενών είναι ιδιαίτερα σημαντική. Όπως σημαντικός είναι και ο ρόλος των συλλογικοτήτων και των συλλόγων, που κρατούν ζωντανούς τους δεσμούς με την ιδιαίτερη πατρίδα και αναδεικνύουν την αξία της προσφοράς. Στους ανθρώπους αυτούς, που συνέβαλαν και συνεχίζουν να συμβάλλουν στην πρόοδο του τόπου μας, οφείλουμε όχι μόνο να αποδίδουμε την τιμή που τους αξίζει, αλλά και ένα μεγάλο, ειλικρινές ευχαριστώ».
«Αγάπησε τον τόπο του
και δεν τον ξέχασε όσο ζούσε»
Σε ανάρτησή του, ο βουλευτής Λακωνίας, Νεοκλής Κρητικός, υπογράμμισε τη σημασία της προσφοράς του ευεργέτη, σημειώνοντας ότι η υλοποίηση του Συνεδριακού Κέντρου οφείλεται στον Κ. Τσεμπελή, «του Γερακίτη που αγάπησε τον τόπο του και δεν τον ξέχασε όσο ζούσε. Αν και μακριά από αυτόν, ήταν πάντα δίπλα του, μέσω της διαρκούς προσφοράς του. Άφησε, δε, παρακαταθήκη, μια εσαεί συνδρομή, που έχει αποδειχθεί πολύτιμη για την Ένωση Απανταχού Γερακιτών για την πραγμάτωση των σκοπών της». Παράλληλα, απέδωσε «συγχαρητήρια σε όλους όσοι, αναγνωρίζοντας την ανεκτίμητη παρακαταθήκη του Κωνσταντίνου Τσεμπελή, φρόντισαν για τη φιλοτέχνηση της προτομής του και για την απόδοση της οφειλόμενης τιμή και ευγνωμοσύνης. Συγχαρητήρια στο γλύπτη Νικόλαο Γεωργίου για το έργο του».
Μελωδικό φινάλε σε μια βραδιά
που πέρασε στην ιστορία
Η ξεχωριστή αυτή βραδιά έκλεισε με τους ήχους του μουσικού σχήματος «Γραμμές» σε ένα αισθαντικό αφιέρωμα στον σπουδαίο στιχουργό, Λευτέρη Παπαδόπουλο, αφήνοντας στους παρευρισκόμενους την γλυκιά αίσθηση ότι το Γεράκι ξέρει όχι μόνο να τιμά την ιστορία του, αλλά και να κρατά ζωντανούς τους «φάρους» που φωτίζουν το μέλλον του.
Η ομιλία του Π. Χριστάκη:
Το μέγεθος της προσφοράς και το ανεξίτηλο αποτύπωμα του Κωνσταντίνου Τσεμπελή συμπυκνώθηκαν στον φορτισμένο λόγο τού Παναγιώτη Χριστάκη.
Ακολουθεί αυτούσια η ομιλία του:
«Στεκόμαστε σήμερα εδώ για να αποδώσουμε έναν οφειλόμενο φόρο τιμής σε έναν άνθρωπο που έφυγε πολύ μικρός από τον τόπο μας, διέσχισε τον Ατλαντικό, δημιούργησε μια νέα ζωή χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, αλλά δεν έπαψε ποτέ να κουβαλά μέσα του το Γεράκι. Τον Κωνσταντίνο Ιω. Τσεμπελή, τον Gus Jebeles, μεγάλο ευεργέτη της Ένωσης Απανταχού Γερακιτών.
Για να αντιληφθούμε, όμως, το πραγματικό μέγεθος και κυρίως το νόημα της προσφοράς του, αξίζει να γυρίσουμε για λίγο τον χρόνο πίσω.
Η ιστορία της Ένωσης Απανταχού Γερακιτών είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιστορία της προσφοράς των ίδιων των Γερακιτών προς τον τόπο τους.
Στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα πολλοί συμπατριώτες μας αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν το Γεράκι αναζητώντας μια καλύτερη ζωή στην Αμερική και σε άλλα μέρη του κόσμου. Έφυγαν από τον τόπο τους. Δεν τον ξέχασαν όμως ποτέ.
Οι Γερακίτες της διασποράς διατήρησαν στενούς δεσμούς μεταξύ τους και, κυρίως, με τον τόπο καταγωγής τους. Αυτή η ανάγκη για ενότητα, αλληλεγγύη και προσφορά οδήγησε, στις 29 Ιουλίου 1923, στην ίδρυση της Ένωσης Απανταχού Γερακιτών.
Σκοπός του σωματείου ήταν εξαρχής η πραγματοποίηση κοινωφελών έργων για το Γεράκι, η συνδρομή σε όσους βρίσκονταν σε ανάγκη και η στενή συνεργασία με τους συμπατριώτες μας στο εξωτερικό.
Και αυτή η σχέση μεταξύ του Γερακίου, της Ένωσης και της ομογένειας έμελλε να αφήσει ανεξίτηλο το αποτύπωμά της στον τόπο μας.
Το Δημοτικό Σχολείο, το Ηρώον, η Λαϊκή Βιβλιοθήκη, το κοιμητήριο, έργα ύδρευσης και πολλά ακόμη έργα έγιναν πραγματικότητα χάρη στην προσφορά πολλών συμπατριωτών μας και ιδιαίτερα των Γερακιτών της διασποράς.
Άνθρωποι που έφυγαν μακριά, εργάστηκαν, πρόκοψαν, δημιούργησαν οικογένειες και περιουσίες, αλλά δεν ξέχασαν ποτέ τον τόπο από τον οποίο ξεκίνησαν.
Και όλοι αυτοί οι άνθρωποι είχαν κάτι κοινό. Εμπιστεύτηκαν την Ένωση Απανταχού Γερακιτών. Την εμπιστεύτηκαν για να μετατρέψει την προσωπική τους προσφορά σε συλλογικό έργο για το Γεράκι.
Και είναι ίσως αυτή η εμπιστοσύνη μία από τις σημαντικότερες παρακαταθήκες που κληρονομήσαμε από τις προηγούμενες γενιές.
Μέσα σε αυτή τη μεγάλη παράδοση προσφοράς της ομογένειας εντάσσεται και η ζωή του ανθρώπου που τιμούμε σήμερα.
Ο Κωνσταντίνος Ιω. Τσεμπελής γεννήθηκε στο Γεράκι στις 27 Μαΐου 1885. Ήταν μόλις οκτώ ετών όταν, το 1893, μαζί με τον πατέρα του, εγκατέλειψε την Ελλάδα και μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.
Ας αναλογιστούμε για λίγο αυτή την εικόνα. Ένα παιδί οκτώ ετών αφήνει πίσω του το Γεράκι και ξεκινά ένα μεγάλο ταξίδι προς έναν άγνωστο κόσμο, στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Στην Αμερική έγινε γνωστός ως Gus Jebeles και μέσα από τη δική του πορεία κατάφερε να διακριθεί στον επιχειρηματικό κόσμο. Δραστηριοποιήθηκε στον χώρο της εστίασης και της φιλοξενίας, ενώ από το 1944 έως το 1949 υπήρξε ιδιοκτήτης της ιστορικής ομάδας μπέιζμπολ Birmingham Barons.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η σχέση του με το μπέιζμπολ. Το 1905, νεαρός ακόμη μετανάστης στην Αμερική, παρακολούθησε τον πρώτο του αμερικανικό αγώνα μπέιζμπολ στο Μπέρμιγχαμ.
Σχεδόν σαράντα χρόνια αργότερα, το 1944, εκείνο το παιδί που είχε φύγει οκτώ ετών από το Γεράκι έφτασε να αγοράσει τους Birmingham Barons και το ιστορικό Rickwood Field, αναλαμβάνοντας την προεδρία της ομάδας. Στα χρόνια της ιδιοκτησίας του, η ομάδα γνώρισε μια ιδιαίτερα σημαντική περίοδο και το 1948 σημείωσε ρεκόρ προσέλευσης, με περισσότερα από 445.000 εισιτήρια μέσα σε μία αγωνιστική περίοδο.
Αυτή η διαδρομή ίσως αποτυπώνει καλύτερα από οτιδήποτε άλλο την πορεία του στην Αμερική. Από ένα οκτάχρονο παιδί που εγκατέλειψε ένα μικρό χωριό της Λακωνίας, κατάφερε, μέσα από μια πορεία δεκαετιών, να αποκτήσει τη δική του θέση στην επιχειρηματική και κοινωνική ζωή του Μπέρμιγχαμ.
Η ζωή του βρισκόταν πλέον χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Η αγάπη του για τον τόπο καταγωγής του, όμως, δεν έσβησε.
Παρέμεινε δεμένος με το Γεράκι και υπήρξε μέλος της Ένωσης Απανταχού Γερακιτών, συμμετέχοντας με τον δικό του τρόπο σε αυτή τη μεγάλη παράδοση των απόδημων Γερακιτών που διατήρησαν ζωντανή τη σχέση τους με την ιδιαίτερη πατρίδα τους. Και αυτή η σχέση με το Γεράκι και την Ένωση αποτυπώθηκε με τον πλέον ουσιαστικό τρόπο στην τελευταία του βούληση.
Ο Κωνσταντίνος Τσεμπελής προνόησε ώστε η προσφορά του προς τον τόπο του να μην περιοριστεί στη διάρκεια της ζωής του, αλλά να συνεχιστεί και μετά από αυτήν. Στο καταπίστευμα που δημιούργησε, όρισε ώστε σημαντικό μέρος του ετήσιου καθαρού εισοδήματός του να αποδίδεται στην Ένωση Απανταχού Γερακιτών, εξασφαλίζοντας με αυτόν τον τρόπο τη συνέχιση της προσφοράς του προς τον τόπο του και στις επόμενες γενιές.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η πρόνοιά του για το μέλλον. Η επιθυμία του ήταν η οικονομική αυτή ενίσχυση να συνεχίζεται ακόμη και αν, με την πάροδο των χρόνων, η Ένωση άλλαζε νομική μορφή ή συγχωνευόταν με άλλον φορέα, αρκεί να εξακολουθούσε να υπηρετεί τους ίδιους σκοπούς και τις ίδιες αξίες.
Αυτή η πρόβλεψη φανερώνει κάτι περισσότερο από μια μεγάλη οικονομική προσφορά. Φανερώνει εμπιστοσύνη. Εμπιστοσύνη όχι μόνο στους ανθρώπους της Ένωσης εκείνης της εποχής, αλλά στον ίδιο τον θεσμό, στον σκοπό του και στη δυνατότητά του να συνεχίσει να προσφέρει στο Γεράκι μέσα στον χρόνο.
Και αυτή την εμπιστοσύνη έχουμε σήμερα χρέος να τιμήσουμε. Γιατί ένα σημαντικό μέρος αυτής της μεγάλης παρακαταθήκης πήρε τελικά σάρκα και οστά. Είναι το κτίριο στο οποίο βρισκόμαστε σήμερα. Το Συνεδριακό Εκθεσιακό Κέντρο Γερακίου – το λεγόμενο Σ.Ε.Κ. Ένα από τα μεγαλύτερα έργα της σύγχρονης ιστορίας της Ένωσης.
Η δημιουργία του ξεκίνησε να παίρνει σάρκα και οστά από το 2006 και μετά, με σκοπό να αποκτήσει το Γεράκι έναν χώρο που θα μπορεί να στεγάσει πολιτιστικές, κοινωνικές, εκπαιδευτικές και επιστημονικές δραστηριότητες. Έναν χώρο που δεν θα αποτελεί απλώς ένα ακόμη κτίριο. Αλλά έναν χώρο ζωντανό.
Το 2023 ξεκίνησε η μελέτη για τη διαμόρφωση και ανάπλαση του εσωτερικού και εξωτερικού χώρου. Η μελέτη και τα σχέδια ανήκουν στις δύο συντοπίτισσές μας αρχιτέκτονες, Πηνελόπη Βάρλα και Αγγελική Μήτσια, τις οποίες ευχαριστούμε θερμά για την εξαιρετική δουλειά και τη συνεργασία τους.
Από το 2018 μέχρι σήμερα, μέσα από μια μεγάλη και συνεχή προσπάθεια των Διοικητικών Συμβουλίων της Ένωσης, αγωνιζόμαστε όχι μόνο για την ολοκλήρωση αυτού του έργου, αλλά κυρίως για να του δώσουμε ζωή και περιεχόμενο.
Στον εσωτερικό χώρο θα υπάρχει εκθεσιακός χώρος όπου θα παρουσιάζεται το χρονολόγιο του Γερακίου και θεματικές ενότητες αφιερωμένες στην ιστορία και την πολιτιστική του κληρονομιά.
Η αίθουσα πολλαπλών χρήσεων θα μπορεί να φιλοξενεί συνέδρια, ομιλίες, σεμινάρια, παρουσιάσεις, εικαστικές εκθέσεις και εκπαιδευτικές δράσεις.
Φιλοδοξούμε να αποτελέσει έναν χώρο που θα παρέχει δυνατότητες και διευκολύνσεις σε ανθρώπους που ασχολούνται με την έρευνα και τη μελέτη της ιστορίας, της παράδοσης, της υφαντικής, της τοπικής ενδυμασίας και πολλών ακόμη πτυχών του πολιτισμού μας.
Θέλουμε τα παιδιά και οι μαθητές να γνωρίσουν αυτόν τον χώρο. Να συμμετέχουν σε εκπαιδευτικές δράσεις. Να γνωρίσουν την ιστορία του τόπου τους. Να κατανοήσουν ότι η πολιτιστική κληρονομιά δεν είναι κάτι μακρινό, ακίνητο και ξεχασμένο στο παρελθόν.
Είναι κάτι που τους ανήκει. Και είναι δική τους σειρά κάποτε να το παραδώσουν στην επόμενη γενιά.
Στον εξωτερικό χώρο προβλέπονται ιστορική έκθεση, χώροι αναψυχής, μονοπάτια, αμφιθέατρο και μεγάλος χώρος εκδηλώσεων (όπως συναυλίες, πανηγύρια,γάμοι κτλ). Εδώ θέλουμε να ακουστεί μουσική. Να παρουσιαστεί θέατρο. Να πραγματοποιηθούν λογοτεχνικές βραδιές. Να φιλοξενηθούν καλλιτεχνικές εκδηλώσεις. Να συναντηθούν άνθρωποι και διαφορετικές γενιές.
Γιατί η παράδοση δεν πρέπει να αποτελεί έναν κλειστό και αμετάβλητο χώρο. Η παράδοση είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Αντλεί από το παρελθόν, συνομιλεί με το παρόν, μεταλλάσσεται και ανακαλύπτεται ξανά μέσα στον χρόνο.
Και αυτό ακριβώς θέλουμε να είναι το Σ.Ε.Κ.Ένα περιβάλλον που θα απευθύνεται στον πολίτη.
Ένας χώρος όπου ο άνθρωπος θα μπορεί να συνομιλήσει, να δημιουργήσει, να κοινωνικοποιηθεί, να αποκτήσει γνώση, αλλά και να τη μεταλαμπαδεύσει.
Ένα κτίριο που θα αποτελεί καθρέφτη του Γερακίου και θα ανταποκρίνεται στη μεγάλη ιστορία και την πολιτιστική κληρονομιά του.
Και πάνω απ’ όλα, ένας χώρος που θα εκφράζει στην πράξη το ίδιο το όνομα του σωματείου μας: Ένωση Απανταχού Γερακιτών. Την ένωση των Γερακιτών όπου κι αν βρίσκονται. Την ένωση των γενεών. Την ένωση της ομογένειας με τον τόπο καταγωγής της. Την ένωση του παρελθόντος με το παρόν και το μέλλον. Και σήμερα αυτή η ένωση αποκτά έναν ακόμη ισχυρό συμβολισμό.
Εδώ, στον χώρο που δημιουργήθηκε χάρη στη μεγάλη ευεργεσία του, θα βρίσκεται πλέον η προτομή του Κωνσταντίνου Ιω. Τσεμπελή.
Δεν αποκαλύπτουμε, όμως, σήμερα απλώς μια προτομή. Αποδίδουμε μια οφειλή μνήμης. Γιατί η ευεργεσία αποκτά την πραγματική της αξία όταν οι επόμενες γενιές θυμούνται εκείνους που πρόσφεραν.
Ο Κωνσταντίνος Τσεμπελής έφυγε από το Γεράκι το 1893 ως ένα παιδί οκτώ ετών. Έζησε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Και όμως, περισσότερο από έναν αιώνα μετά την αναχώρησή του, το όνομά του βρίσκεται και πάλι εδώ. Στον τόπο όπου γεννήθηκε. Και η προσφορά του δεν βρίσκεται μόνο στην πέτρα, στους τοίχους αυτού του κτηρίου ή στην προτομή που σε λίγο θα αποκαλύψουμε.
Η πραγματική αξία της προσφοράς του θα βρίσκεται σε όσα θα συμβούν μέσα και γύρω από αυτό το κτίριο από εδώ και πέρα. Σε κάθε παιδί που θα γνωρίσει εδώ την ιστορία του τόπου του. Σε κάθε ερευνητή που θα μελετήσει μια πτυχή της ιστορίας μας. Σε κάθε ομιλία. Σε κάθε έκθεση. Σε κάθε συναυλία και θεατρική παράσταση. Σε κάθε άνθρωπο που θα περάσει την πόρτα αυτού του Κέντρου για να μάθει, να δημιουργήσει, να μοιραστεί και να συναντήσει άλλους ανθρώπους.
Αυτή πιστεύω ότι είναι η μεγαλύτερη τιμή που μπορούμε να αποδώσουμε σε έναν ευεργέτη: Να κάνουμε την προσφορά του να συνεχίζει να προσφέρει. Και από σήμερα η ευθύνη περνά ακόμη περισσότερο σε εμάς. Στα σημερινά αλλά και στα μελλοντικά Διοικητικά Συμβούλια της Ένωσης. Στους ανθρώπους του Γερακίου. Στις επόμενες γενιές.
Να διαφυλάξουμε αυτή την παρακαταθήκη. Να κρατήσουμε το Σ.Ε.Κ. ανοιχτό, δημιουργικό και ζωντανό. Να το γεμίσουμε με ανθρώπους, ιδέες, πολιτισμό και γνώση. Και κάποτε να το παραδώσουμε στις επόμενες γενιές καλύτερο απ’ ό,τι το παραλάβαμε.
Γιατί αυτός είναι ίσως και ο καλύτερος τρόπος να τιμήσουμε όχι μόνο τον Κωνσταντίνο Τσεμπελή, αλλά όλες εκείνες τις γενιές των Γερακιτών της διασποράς που εμπιστεύτηκαν την Ένωση και πρόσφεραν στον τόπο τους.
Σήμερα, λοιπόν, το Γεράκι θυμάται. Η Ένωση Απανταχού Γερακιτών θυμάται.
Και με αισθήματα βαθιάς ευγνωμοσύνης αποδίδουμε στον μεγάλο ευεργέτη μας, Κωνσταντίνο Ιω. Τσεμπελή, την τιμή που του οφείλουμε.
Η προτομή του θα στέκει πλέον εδώ, όχι μόνο για να διατηρεί ζωντανή τη μνήμη του, αλλά και για να μας υπενθυμίζει κάτι πολύ μεγαλύτερο: ότι η αγάπη για έναν τόπο δεν μετριέται από την απόσταση που μας χωρίζει από αυτόν, αλλά από όσα είμαστε διατεθειμένοι να του προσφέρουμε.
Κωνσταντίνε Τσεμπελή, το Γεράκι δεν σε ξέχασε.
Η προσφορά σου επέστρεψε στον τόπο από τον οποίο ξεκίνησες και από σήμερα η μορφή σου θα βρίσκεται εδώ, δίπλα στο έργο που κατέστη δυνατό χάρη στη μεγάλη σου ευεργεσία.
Με ευγνωμοσύνη και σεβασμό στη μνήμη σου, σε ευχαριστούμε».




