Πατρίδα έχεις μήνυμα!...
Οι ήρωες δεν κοιμούνται από την προηγούμενη Κυριακή στα μνήματα και στα κενοτάφια. Από την ημέρα του μεγάλου ξεπουλήματος της χώρας μας! Σβήσαν τα καντήλια για να μην φωτίζουν την ντροπή στους νεκρούς μας!
Από προχθές ο ελληνισμός έγινε μικρότερος. Από προχτές έτυχε στην πατρίδα ηγέτες χωρίς πυγμή, χωρίς καμία διάθεση να πολεμήσουν. Συμφωνήσανε σε όλα. Υπογράφτηκε η καταδίκη και ο χαλασμός της πατρίδος, καμπούριασαν οι έλληνες την ώρα που οι έχοντες την εξουσία καπεταναίοι έψαχναν στις τρύπιες τσέπες των ελλήνων για νέα χαράτσια, και ψήφιζαν το μνημόνιο 3 που δίνει τη χαριστική βολή στη χώρα…
Δεν βρέθηκε ένας μωρέ να αστράψει δυο χαστούκια στους υπαλλήλους των τοκογλύφων;
Ένας ηγέτης δεν υπάρχει στην Ελλάδα να βάλει πλάτη και να μην διστάσει να τραβήξει το αυτί των τοκογλύφων και ανθελλήνων; Γίναμε το ρεζίλι της οικουμένης και της Ευρώπης και όλοι χασκογελάνε σε βάρος μας.
… Είναι η ώρα που οι ήρωες γυροφέρνουν στους τάφους τους! Υπάρχει περίπτωση μωρέ, τούτοι εδώ να κτυπήσουν το χέρι στο τραπέζι και να τα βάλουν αύριο με τους τούρκους; Γιατί η ημέρα αυτή είναι πολύ κοντά, όταν… θα ζητήσουμε από τους νεκρούς να βγουν από τους τάφους τους!
Τούτες τις ώρες όμως είναι που γιγαντώνεται η πατρίδα, που εμφανίζονται ηγέτες από το πουθενά, και θα πουν όχι κοπιάσετε ρε, αλλά ελάτε αν σας βαστάει… Εκείνη την ώρα θα τους θυμηθούμε όλους!
«Γιατί φτάσαμε ως εδώ πατρίδα μου Ελλάδα; Σε ρωτάω εγώ ο ταπεινός και φτωχός Ανάργυρος. Γιατί»; «Γιατί παιδί μου αυτή η χώρα έβγαζε πάντα λίγους ήρωες, και πολλούς ραγιάδες και προδότες. Γιατί οι υπόλοιποι, δειλοί μοιραίοι και άβουλοι αντάμα, προσμένουμε ίσως κάποιο… θάμμα»!..
Την ώρα που μας ξεπουλούν και μας και τη χώρα, την ώρα που μας δηλώνουν ξεκάθαρα, ότι σε λίγο θα είμαστε μετανάστες στη χώρα μας, την ώρα που κάτω από το Σταυρό του μαρτυρίου, ντόπια και ξένα αρπαχτικά, διαμοιράζονται τα ιμάτιά μας, την ώρα που σου κλέβουν την πατρίδα, σου βιάζουν το όνομα, σου ευνουχίζουν τα παιδιά, σου κλέβουν το όνειρο, την ώρα που σου στερούν το αύριο, σου ακυρώνουν την ελπίδα, σε καθιστούν πειραματόζωο, την ίδια ώρα
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ, ΚΑΛΟΝ ΥΠΝΟ ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ!
Αλλά όχι. Έλληνα ξύπνα έστω και την ύστατη στιγμή… Έλληνα ξύπνα και υπεράσπισε τον εαυτόν σου και την πατρίδα σου την Ελλάδα!
… Θυμάμαι το μοίρασμα και τις ανταλλαγές-Σου’ φερα λίγο λάδι-πάρε λίγα αυγά, σήμερα τα κάνανε οι κοτούλες μου είναι φρέσκα, να δώσεις στα παιδιά… Θυμάμαι το ψωμί και την ελιά… Θυμάμαι ανοιχτές καρδιές και αγκαλιές. Γέλια αληθινά και κλάμα αληθινό. Αλήθεια… Θυμάμαι τη μυρωδιά του φρέσκου χώματος, του πράσινου σαπουνιού και του ανθού της πορτοκαλιάς… Και τι δεν θυμάμαι!...
Θυμάμαι τον Άνθρωπο. Στητό και αγέρωχο, περήφανο, αξιοπρεπή. Δυνατό σαν το ψηλό βουνό. Με λόγο και πράξη. ΕΛΛΗΝΑ! Θυμάμαι… Δεν ξέρω αν μπορώ να αντέξω άλλο αυτά τα θυμάμαι… Δεν ξέρω αν πρέπει να σταματήσω να αντέχω όλους αυτούς που δεν θέλουν να θυμάμαι…
… Έζησα αυτόν τον ευλογημένο τόπο, τον τόσο πλούσιο και εύφορο, με την αφθονία των αγαθών και τις ομορφιές του. Έζησα τον Έλληνα, με το σκαμμένο πρόσωπο από τον ήλιο και τον κάματο, με τους ρόζους στα χέρια και το βαθύ του βλέμμα-αυτό το βλέμμα που ξέρεις ότι δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του, που δίνει και την ζωή του την ίδια για τα ιδανικά του, για την αγάπη του, για τον τόπο του…
Ίσως αν δεν είχα προλάβει να τον δω έτσι αυτόν τον τόπο, δεν θα πονούσα τόσο πολύ, ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΠΟΥΛΑΝΕ.
Πωλείται η Ελλάδα μου!
Πωλείται ο τόπος μου!
Πωλείται η μνήμη και η ζωή μου!
Χωρίς να έχω κανένα λόγο;
Κανένα δικαίωμα επιλογής;
ΚΥΡΙΕ, ΕΛΑ!... ΠΡΟΦΘΑΣΕ!...