της Μαρίας Λαμπροπούλου
Έχουν συμπληρωθεί 40 ημέρες από τον τόσο άδικο και σοκαριστικό θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη. Νέα στοιχεία και αποκαλύψεις για τις αιτίες και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το τραγικό αυτό περιστατικό στο –υποτιθέμενα έγκριτο– ιατρείο του Κολωνακίου κατακλύζουν καθημερινά τα δελτία ειδήσεων και όλα τα μέσα ενημέρωσης, καθώς λόγω της τεράστιας και πρωτόγνωρης για τα ελληνικά δεδομένα δημοφιλίας του Γ. Μαζωνάκη, αλλά κυρίως λόγω των περίεργων και πρωτόγνωρων συνθηκών του θανάτου του, υπάρχει τεράστιο ενδιαφέρον από το κοινό.
Σκοπός του κειμένου δεν είναι ν’ αναφέρει το γεγονός αυτό καθαυτό ούτε να εξάρει την πασίγνωστη καλλιτεχνική πορεία αλλά και το φιλανθρωπικό έργο του Γ. Μαζωνάκη, όπως αυτό αποκαλύφθηκε μετά τον θάνατό του. Σκοπός του κειμένου είναι να φέρει στην επιφάνεια το εύλογο ερώτημα όπως αυτό εκφράστηκε από μερίδα σκεπτόμενης κοινωνίας: «Εάν στη θέση του Γ. Μαζωνάκη, ενός τόσο δημοφιλούς καλλιτέχνη, βρισκόταν ένα “κοινός θνητός”, “μη επώνυμος” και “μη αναγνωρίσιμος”, το τραγικό αυτό συμβάν θα εξακολουθούσε ν’ απασχολεί την κοινωνία, τις αρχές και τα δελτία ειδήσεων καθημερινά και με αυξανόμενη ένταση ή θα είχε περάσει σε δεύτερο πλάνο λίγες ημέρες αργότερα ώσπου να ξεχαστεί;». Η απάντηση είναι αυτονόητη.
Η ολοένα αυξανόμενη επιθυμία του σύγχρονου ανθρώπου να παρατείνει τη νιότη και το κάλος έχει γίνει, στα χέρια επίορκων γιατρών και απατεώνων που αμαυρώνουν το επάγγελμα και ασεβούν προς τον Ιπποκράτη, όπλο ασύδοτης εκμετάλλευσης αφενός, επιβλαβής κίνδυνος για την υγεία ανθρώπων ή και απειλής για τη ζωή τους αφετέρου. Πριν από λίγα μόλις εικοσιτετράωρα κατέστη γνωστή η είδηση για τον έλεγχο 42 κέντρων αισθητικής στην Πάτρα καθώς και 5 ιατρείων. Και, φυσικά, αυτή είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, καθώς σίγουρα θα διενεργηθούν αντίστοιχοι έλεγχοι και σε επιχειρήσεις αισθητικής και ιατρεία των μεγάλων αστικών κέντρων. Αλλά το εύλογο ερώτημα είναι το εξής: Τώρα «ανακαλύψατε την Αμερική», κύριοι υπεύθυνοι και υπουργοί των εκάστοτε κυβερνήσεων; Επιτρέπετε την ανεξέλεγκτη και παράνομη λειτουργία ακόμη και ιατρείων από…. «διπλωματούχους πανεπιστημίων στη Χαβάη», ενώ εξαντλείτε την αυστηρότητα του νόμου σε όσους δεν πήραν απόδειξη για 50 λεπτά του ευρώ από το παντοπωλείο ή, ακόμη πιο ελεεινό, συλλαμβάνετε ηλικιωμένες που πωλούν πλεκτά παντοφλάκια σε υπαίθριες αγορές για να «πατάξετε τη φοροδιαφυγή»; Ουαί ημίν!
Απλοί καθημερινοί άνθρωποι ή και αναγνωρίσιμοι, όπως ο αείμνηστος Γ. Μαζωνάκης, πλήρωσαν και πληρώνουν ακόμη το τίμημα του αυτονόητου. Το αυτονόητο είναι ο σεβασμός στο επάγγελμα, στο λειτούργημα και κυρίως στην ανθρώπινη ζωή. Εάν, για να κινηθούν τα γρανάζια της Πολιτείας και του Νόμου ώστε να τηρηθεί το αυτονόητο, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να καταβάλλεται φόρος αίματος έξω από αστυνομικά τμήματα, μέσα σε ιατρεία, σε κέντρα αισθητικής, σε λούνα παρκ, σε σχολεία κλπ. και η ανθρώπινη απώλεια να είναι κάποιος «επώνυμος», «αναγνωρίσιμος» και «διάσημος» ώστε να ξυπνήσει ο αιώνια κοιμώμενος κρατικός μηχανισμός, τότε οδεύουμε ολοταχώς και ανεπιστρεπτί προς την «κοινωνία της εκπολιτισμένης κτηνωδίας»… Μιας κοινωνίας που όσο και να ηδονίζεται στη θέα της τερατώδους εικόνας της που δημιούργησαν τα botox και το υαλουρονικό, στην άκρη των χειλιών της θα στάζει πάντα αίμα αθώων, αφού η ίδια θα είναι η ηθική αυτουργός μέσω της σιωπής της.
