Πεντακόσια χιλιόμετρα

Δευτέρα, 14 Σεπτέμβριος 2020 08:33 | | E-MAIL ΕΚΤΥΠΩΣΗ

Κάθε πόλη έχει τη δημοτική της αρχή, το Δήμαρχο δηλαδή και το Δημοτικό Συμβούλιο, που συνεδριάζει κατά τακτά χρονικά διαστήματα κι αποφασίζει για την ακολουθητέα πορεία, για τα έργα που πρέπει να γίνουν και για πολλά άλλα. Κι η ιστορική πόλη Φευγάτη έχει το συμβούλιό της, το οποίο ετοιμαζόταν να συνεδριάσει και ν’ αποφασίσει για την μεγάλη γιορτή – απότιση τιμής στη μάχη των Καιοπυλών.

Η μάχη αυτή είχε διεξαχθεί πριν από δυόμιση χιλιάδες χρόνια από τον βασιλιά της Φευγάτης Λεωπίδα. Για τη σημασία της μάχης έχουν γραφτεί χιλιάδες τόμοι. Ποιήματα, διηγήματα, μελέτες, μυθιστορήματα κ.α.

Ας αναφέρουμε εν τάχει τα γεγονότα: Η αυτοκρατορία των Φερτών με τον βασιλιά Φέξη εκστράτευσε εναντίον της μικρής Βελάδας με πολυάριθμο στρατό. Οι Βέληνες, αν και μια χούφτα, αποφάσισαν να πολεμήσουν. Ο βασιλιάς της Φευγάτης Λεωπίδας με τη φρουρά του, τριακόσιους πολεμιστές, κατέλαβε τα στενά των Καιοπυλών, περίπου πεντακόσια χιλιόμετρα μακριά από τη Φευγάτη, μαζί με εφτακόσιους Κεσπιείς και άλλους Βέληνες.

Αν και δεν είχε καμμιά πιθανότητα νίκης μπροστά στις Φερτικές ορδές, αν και γνώριζε ότι θα πεθάνει, προτίμησε ν’ αντισταθεί και να πεθάνει σαν ήρωας, παρά να σκύψει το κεφάλι και προσκυνήσει τον κατακτητή. Τρεις μέρες κράτησε τους μανιασμένους Φέρτες. Όταν όμως κάποιος προδότης φανέρωσε στον Φέξη μυστικό μονοπάτι περικύκλωσης, ο Λεωπίδας έδιωξε τους υπόλοιπους κι έμεινε με τα παλικάρια του και τους εφτακόσιους Κεσπιείς ως το τέλος.

Αυτή την ηρωική και μεγαλειώδη μάχη ετοιμαζόταν να τιμήσει η δημοτική αρχή της Φευγάτης. Ο Δήμαρχος πρότεινε ότι πρέπει να τιμηθούν και οι εφτακόσιοι Κεσπιείς, γιατί κι αυτοί θυσιάστηκαν με τους Φευγάτους. Ήταν μια δίκαιη κι ευγενική πρόταση που όμως έπρεπε να ψηφιστεί από το Δημοτικό Συμβούλιο.

Σχεδόν κανένας δεν έφερε αντίρρηση. Αλίμονο αν παραβλέπουμε ή παραγράφουμε την ιστορία. Αυτή η πρόταση έδειχνε την ανωτερότητα των Φευγάτων και το ευγενικό και δίκαιο πνεύμα που τους διακατέχει ανά τους αιώνες. Δεν είναι τυχαίο ότι ένας από τους πρώτους νομοθέτες της Βελάδας ήταν ο Φωτεινός από τη Φευγάτη, που πάνω στους νόμους του στηρίχτηκαν οι Φευγάτοι και μεγαλούργησαν.

Ένας-ένας οι σύμβουλοι συμφωνούσαν με το πρόγραμμα της γιορτής, που θα λάβαινε χώρα στο στάδιο της πόλης, μπροστά από το άγαλμα του Λεωπίδα. Οι Φευγάτοι ήταν λιτοί στα λόγια. Κρατούσαν την ουσία των πραγμάτων και δεν αναλώνονταν στα ασήμαντα.

Φυσικά, μετά από δυόμιση χιλιάδες χρόνια οι καιροί είχαν αλλάξει. Τώρα δεν έβαζαν υποψηφιότητα για το Δημοτικό Συμβούλιο όσοι είχαν όραμα για την πόλη, αλλά όσοι ονειρεύονταν κάποια θέση σ’ έναν οργανισμό, που θα τους απέφερε χρήματα, ή ακόμα μια θέση σε διάφορες επιτροπές, για τον ίδιο λόγο.

Ο κόσμος αυτούς ψήφιζε, καλώς ή κακώς. Όταν όμως πλημμύριζαν σπίτια από τη βροχή, επειδή η δημοτική αρχή δεν είχε φροντίσει να καθαρίσει τα φρεάτια, κανείς δεν διαμαρτυρόταν. Όλοι όμως έσπευδαν να ζητήσουν επιτακτικά αποζημίωση από το κράτος για τις ζημιές των σπιτιών.

Το λόγο πήρε τώρα ο σύμβουλος Σπαρίδης, γνωστός για την αθυροστομία του και την έλλειψη σκέψης όταν μιλά. Μόνο που τούτη τη φορά το παράκανε. Με λίγες κουβέντες αποδόμησε τα πάντα. Γκρέμισε ιστορία δυόμιση χιλιάδων χρόνων. Δεν σεβάστηκε το αίμα αυτών που πολέμησαν για να είναι σήμερα αυτός ελεύθερος και να λέει ελεύθερα τη γνώμη του. Απολαύστε την παρέμβασή του:

«Μόνο για τη Φευγάτη δεν ακούμε κουβέντα. Ακούμε μόνο για τις Καιοπύλες. Η Φευγάτη λες και δεν υπάρχει. Η Φευγάτη λες και είναι ανύπαρκτη. Εμείς οι Φευγάτοι θέλουμε να τιμήσουμε και τους Κεσπιείς. Για ποιο λόγο;

Οι Κεσπιείς καλά κάνανε. Πολεμήσανε εκεί. Ήτανε μέσα στο σπίτι τους και καλά κάνανε. Οι Φευγάτοι τι δουλειά είχανε να πάνε πεντακόσια χιλιόμετρα μακριά στις Καιοπύλες; Έτσι είναι, κύριε Δήμαρχε, οι Κεσπιείς πολεμήσανε για την πατρίδα τους. Κι εγώ, στο σπίτι μου, αυτό θα κάνω.

Σαν Φευγάτοι θέλουμε να τιμήσουμε τους Φευγάτους. Τι δουλειά έχουμε να τιμήσουμε τους Κεσπιείς; Ευχαριστώ πολύ. Άσε να μην πω τίποτα άλλο, να μην πω τίποτα άλλο, κύριε Δήμαρχε, άντε…»

Μετά από αυτό τον κυνικό κατακρημνισμό των πάντων, ουδείς αντέδρασε, κι ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, που αρκέστηκε μόνο να κουνήσει το κεφάλι του, έδωσε το λόγο στον επόμενο ομιλητή.

Γιατί ν’ ασχοληθούν μαζί του; Ας το κάνει κανένας άλλος. Σιγά μη χαλάσουν τη ζαχαρένια τους με τύπους σαν το Σπαρίδη. Λες και δεν έχουν τόσα προβλήματα να λύσουν, ο Σπαρίδης τους μάρανε…

ΔΕΙΤΕ ΤΑ ΟΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΑΡΘΡΑ
του ΚΥΡ
Το κλίκ της ημέρας
του ΚΥΡ
oncologists.gr

Πρόσφατα Νέα

Σπανός Γεώργιος