Γράφει ο Αθ. Στρίκος

Ξαφνιάζεται κανείς, πικραίνεται, και ταυτόχρονα γελάει (του φαίνονται αστεία) με όσα κατά καιρούς συνέβησαν και συμβαίνουν στη δύσμοιρη πατρίδα μας. Προ παντός όμως αναρωτιέται ποιος Θεός προστατεύει ακόμα αυτή τη Χώρα ώστε να υπάρχει και να μην έχει χαθεί οριστικά.  

Τα λέω διότι ποτέ δεν φανταζόμουν ότι υπάρχουν άνθρωποι τόσο ψυχικά και πνευματικά χαλασμένοι ώστε όταν η Πατρίδα χάνεται, αυτών ο νους να είναι στο πώς θα επωφεληθούν για να αναρριχηθούν σε υψηλούς θώκους ακόμη και πρωθυπουργικούς, στήνοντας μηχανές με πρωταγωνιστές (συμμετόχους - συνεργούς) απατεώνες ολκής, ανεξαρτήτως ιδιότητος που οι τελευταίοι φέρουν, όπως πανεπιστημιακοί καθηγηταί της Θεολογίας (διάβαζε Ρασπούτιν), ναύαρχοι ονομαστών οικογενειών, μέντιουμ κλπ, εκμεταλλευόμενοι τον φόβον –όταν υπάρχει φόβος δέχεσαι τα πάντα– και την ευήθειαν ανωτάτων αρχόντων ώστε να τους ορίσουν πρωθυπουργούς, ως υποδειχθέντες δήθεν από το "πνεύμα" κάποιου πολιτικού με βαρύ όνομα, από ετών πεθαμένου, όπως των Ελευθ. Βενιζέλου, Αλεξ. Παπαναστασίου και άλλων, οι οποίοι μάλιστα υπόσχονταν ότι θα κατευθύνουν τους νέους επιβήτορας της εξουσίας από το… υπερπέραν. (Αληθινή ιλαροτραγωδία).

Συγκεκριμένα, δεν μπορούσα να διανοηθώ ότι στην Ελλάδα του 20ου αιώνος θα είχαμε πρωθυπουργόν χρισμένον από μέντιουμ, όπως διαλαμβάνεται στο κείμενο του Τίτου Ιω. Αθανασιάδη στην ΕΣΤΙΑ της Κυριακής 19.4.25 υπό τίτλον: "Πάσχα 1941: Ο Εμμ. Τσουδερός πρωθυπουργός. Οι λόγοι για τους οποίους τον επέλεξε ο Γεώργιος Β’". Και υπότιτλον: "Συμβουλές του Βενιζέλου προς τον Ρεθύμνιο πολιτικό από το υπερπέραν", μάλιστα στην κρισιμότερη για το Έθνος ώρα, όταν δηλαδή οι Γερμανοί από στιγμή σε στιγμή έμπαιναν στην Αθήνα, ο Τσουδερός θα ενεθρονίζετο εις την πρωθυπουργίαν μέσω ενός μέντιουμ που κατέβαζε τον… ουρανό με τ’ άστρα ήτοι τα πνεύματα των Βενιζέλου και Παπαναστασίου ομιλούντων από το υπερπέραν.

Και ποιος θα φανταζόταν πως ο τραπεζίτης, ο ρεαλιστής Τσουδερός σαν τον τράγο του Σικελιανού στην Κινέττα που «σήκωνε μαρκαλιστικά το πάνω χείλος του και μυρίζοντας τον αέρα γύρω πήγαινε κατά κει που τον ωδηγούσε η βαρβατίλα του», όπως λέει ο ποιητής, έτσι και τούτος αντιλαμβανόμενος από ένα μήνα πριν ότι οι Γερμανοί καταλαμβάνουν την Ελλάδα, θεώρησε την ευκαιρία μοναδική να την αρπάξει και να χρισθή πρωθυπουργός επιστρατεύοντας προς τούτο θεολόγους καθηγητάς πανεπιστημίου, ναυάρχους, μέντιουμ και άλλα αποβράσματα της ξενοθρεμμένης πολιτισμικά και πνευματικά κολωνακιώτικης Αθηναϊκής αριστοκρατίας. (Και ο λόγος που εξεφώνησε την 21.4.1941 ως πρωθυπουργός ήταν έτοιμος από ένα μήνα πριν τον καλέσει ο βασιλιάς κι αυτά που είπε τα υπαγόρευσε, όπως ο ίδιος ομολογεί, ο προ πολλών ετών παραδόσας το πνεύμα Ελευθ. Βενιζέλος από την… πέραν του τάφου ζωήν, δια στόματος του μέντιουμ Δώρας Κασσιανίδου. Φαντασθείτε τη σκηνή να ομιλεί το μέντιουμ μιμούμενον του Βενιζέλου τη φωνή.) 

Θλίβεται όποιος τα διαβάζει ομολογημένα από τον ίδιον τον δράστην – πρωταγωνιστήν, τόσον ανόητον ώστε όχι μόνον δεν τον βαραίνει η συνείδησή του, αλλά τα γράφει στο ημερολόγιό του και καμαρώνει για τα κατορθώματά του, ίδιον ανικάνων ανθρώπων. Και όσο μεγαλώνουν, αν έχουν διανύσει κάποια διαδρομή, όχι απαραίτητα πετυχαιμένη, προτιμούν με κάθε τρόπο να είναι στο προσκήνιο για να νιώθουν σημαντικοί. Η κόρη του όμως αντιληφθείσα ότι αυτά δεν είναι για μολόημα, μετά από χρόνια και όταν η ίδια ήταν υφυπουργός εξωτερικών στην κυβέρνηση του Μητσοτάκη πατρός, τα εξηφάνισε. Υπάρχουν όμως στο βιβλίο του Ακαδημαϊκού και σπουδαίου συγγραφέως Ηλία Βενέζη για να διαλαλούν στους αιώνες και πώς αλλιώς γίνονται οι πρωθυπουργοί. (Αργότερα επί Δήμητρας Παπανδρέου την Ελλάδα κυβέρνησαν τα ίδια τα μέντιουμ, οι χαρτορίχτρες και οι καφετζούδες και άλλοι εντρυφούντες στον μυστικισμό και αποκρυφισμό, ως διαθέτοντες οι ανίκανοι καιροσκόποι υπερφυσικές δήθεν ικανότητες, ενώ πρόσφατα νομοθετούσαν οι σύμβουλοι Άλεξ του Μητσοτάκη υιού.) 

Έτσι έγινε πρωθυπουργός ο οικονομολόγος Εμμ. Τσουδερός, που εν συνεχεία λίγο πριν μπουν οι Γερμανοί στην Αθήνα, αυτός, ο βασιλιάς και η κυβέρνηση με όλους τους παρατρεχάμενους της εποχής, αποκομίζοντας το ελληνικό θησαυροφυλάκιο, έφευγαν με τα υδροπλάνα, τις υπηρέτριες και τα σκυλιά τους από τον κόλπο του Σκαραμαγκά για την Κρήτη και μετά για Κάιρο, εγκαταλείποντας τον ελληνικό λαό στο έλεος του Θεού και τη μανία του κατακτητού, ήτοι τον κατεδίκαζαν στον δια λιμοκτονίας θάνατον και την αλληλοσφαγή, για να γυρίσουν οι ίδιοι πάλι, "αντιστασιακοί" της Αιγύπτου, να τον ξανακυβερνήσουν ανακηρυσσόμενοι εθνικοί ήρωες οι "πολιτικάντηδες, καραβανάδες, ψιλικατζήδες, κολοβοβιστάδες, μούργοι, μουνούχοι και θηλυκά", όπως λέει ο μεγάλος Πατριώτης Εθνικός Ποιητής Γιώργος Σεφέρης. Δύσμοιρη πατρίδα ποίοι σε κυβέρνησαν και σε κυβερνούν!

Υστερ.
Ι. Ο κ. Αθανασιάδης γράφει στο κείμενό του για τους λόγους επιλογής του Τσουδερού ως πρωθυπουργού από τον βασιλιά, ότι έγινε, μεταξύ των άλλων και διότι θα μπορούσε ως Κρητικός και επαναστάτης κατά το παρελθόν, να κινητοποιήσει τον Κρητικόν λαόν να υπερασπιστεί το πάτριον έδαφος κατά την γερμανικήν επίθεσιν. Πιστεύει σοβαρά ο κ. Αθανασιάδης ότι οι Κρητικοί δεν θα υπερασπίζονταν το πάτριον έδαφος ή θα το έπρατταν πλημμελώς εάν δεν ήταν εκεί ο Τσουδερός;

ΙΙ. Ο κ. Αθανασιάδης ενώ μνημονεύει το όνομα του μέντιουμ, του ναυάρχου Κων. Μελά – Κοκό Μελά, δεν αναφέρει το όνομα του καθηγητού της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, που ήταν ο ενορχηστρωτής. Δεν το γνωρίζει ή σκοπίμως το αποσιωπά;