Πριν λίγο καιρό (09.04.2025) σε κείμενο σ’ αυτήν εδώ την εφημερίδα χρησιμοποίησα μια φράση του Γκαλμπίνι, αρχηγού της Ιταλικής μαφίας που έλεγε: «Ο Σικελός μαφιόζος είδε Έλληνα Υπουργό και τρόμαξε». Τότε μερικοί φίλοι αναγνώστες που τη διάβασαν την βρήκαν υπερβολικά υπερβολική και είπαν πως κακώς τής έκανα χρήση.

Δεκαετίες τώρα γινόμαστε μάρτυρες τόσων και τέτοιων σκανδάλων ώστε πίστευα και πιστεύω (και ό,τι λέω δύναμαι να το αποδείξω), πως όχι μόνο δεν είναι υπερβολική η φράση του αρχιμαφιόζου, αλλά θα την χαρακτήριζα ως υπερβολικά ήπια και επιεική. Και δείτε για παράδειγμα τι γίνεται στον ΟΠΕΚΕΠΕ (πάντα αντιπαθούσα αυτό το κακόηχο ΟΠΕΚΕΠΕ), πόση μπόχα και αποφορά αναδύεται: Η σχετική δικογραφία αριθμεί 3.000 σελίδες και ακολουθούν και άλλες -γίνεται λόγος για κάπου 84- με περισσότερες ή λιγότερες, απ’ αυτές δε τις 3.000 σελίδες οι χίλιες (1.000) είναι συνομιλίες υπουργών και βουλευτών των κομμάτων που κυβέρνησαν, με υψηλόβαθμα στελέχη του Οργανισμού, όλοι τους διεφθαρμένοι ως το κόκκαλο και απάτες εκατομμυρίων ευρώ. Αν δε πάμε στο περιεχόμενο αυτών των διαλόγων, επιπέδου καταγωγίων, θα δούμε να φθάνουν στο σημείο να λένε πως πρέπει να ξηλώσουν ή να ξεσκίσουν την Ευρωπαία εισαγγελέα (Πόπη Παπανδρέου) τώρα, αλλιώς θα έχουν θέμα και ότι δύο (2) υπουργοί θα βοηθήσουν σ’ αυτή την κατεύθυνση. Τί λέτε λοιπόν, φίλοι αναγνώστες, έχει ή όχι δίκιο ο αρχιμαφιόζος;

Η Ελλάδα φιγουράρει στη θέση 59 στον δείκτη διαφθοράς. Λαμπάδα. Οι Σκανδιναβικές Χώρες είναι στις θέσεις 1,2,3. Επί της ουσίας δηλαδή μηδέν διαφθορά εκεί, πράγμα που θα πετύχαινε ο Γιώργος Παπανδρέου («θα κάνω την Ελλάδα Δανία του Νότου»), αυτός που έλεγε: «Κυβερνώ μια διεφθαρμένη Χώρα» και: «Μετά από κάθε εκλογική αναμέτρηση γινόταν πλιάτσικο». Τουτέστιν, αυτοί μάτια μου, δεν έρχονταν να κυβερνήσουν –μεγάλο ρήμα το κυβερνώ– αλλά να πλιατσικολογήσουν. Και τώρα ο Πρωθυπουργός επ’ ευκαιρία μόνο του συγκεκριμένου σκανδάλου: «Αποτύχαμε». Και τούτο τα λέει όλα. Και πράξεις ομολογημένες από τα επισημότερα χείλη.

Τί συνέβαινε με τις επιδοτήσεις είναι γνωστό τοις πάσι από τη δεκαετία του 1980, και ο επί έξη (6) συναπτά έτη Πρωθυπουργός δηλώνει πως δεν έκανε τίποτα. Όταν τη 10ετία του 1980 ξέσπασε το σκάνδαλο με το Γιουγκοσλαβικό καλαμπόκι –ούτε πταίσμα μπροστά στα σημερινά– έσπευσαν οι τότε πολυδύναμοι εξουσιαστές να βγάλουν την Εισαγγελέα πόρνη και ψυχοπαθή για να την πεθάνουν τελικά. Και είναι οι ίδιοι –μην αμφιβάλετε ποσώς– που τώρα θέλουν να «ξεσκίσουν» την Ευρωπαία εισαγγελέα.

Είναι επίσης πασίγνωστο τι γινόταν στην Κρήτη και αλλού με τις επιδοτήσεις του λαδιού. Έγραφε τότε η «Καθημερινή» στην πρώτη σελίδα απ’ άκρη σ’ άκρη, εφημερίδα που δεν διακρίνεται για τους πηχαίους τίτλους και τις πομπώδεις εκφράσεις: «Όλα τα λεφτά. Πού είναι τα κιλά;». Και περιεχόμενο: Αν η Κρήτη έπιανε όλο το Νότιο Αιγαίο και έφθανε ίσαμε τις Κυκλάδες και ήταν όλη φυτεμένη μόνον ελιές, πάλι δεν θα έβγαζε τόσο λάδι όσο εισέπρατταν οι Κρητικοί ως επιδοτήσεις. Και τώρα: Όλα τα λεφτά. Πού είναι τα ζωντανά;

Και το φοβερό ότι όπως και σήμερα με τα γιδοπρόβατα και τα βοσκοτόπια (οι Κρητικοί είχαν βοσκοτόπια στο Γράμμο και στο Βίτσι, χώρια το φαράγγι της Σαμαριάς που είχε πολιτογραφηθεί κι αυτό βοσκότοπος) έτσι και τότε υποκινητές ήσαν οι ίδιοι οι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος. {Είχα έναν σύντεκνο στην Κρήτη ο οποίος κατά μέσον όρο παρήγαγε γύρω στα 300 κιλά λάδι το χρόνο. Ε, λοιπόν, ένα βράδυ πήγε στο σπίτι του ο βουλευτής αυτοπροσώπως και αφού τον ρώτησε πόσο λάδι βγάζει του είπε: «Μ…. είσαι; Γράψε ότι κάνεις δέκα (10) τόνους να πάρεις λεφτά ρε!».

Οι αντιρρήσεις και οι φόβοι τού Κρητικού μην αποκαλυφθεί εκάμφησαν τελικώς από την επιμονή του κ. βουλευτή, λέγοντάς του να μην φοβάται και να μην ανησυχεί γιατί τάχει όλα κανονισμένα και πως ό,τι κι αν συμβεί, που ποτέ δεν θα συμβεί, πάλι εδώ είναι αυτός και καθαρίζει.}

Ό,τι ακριβώς διαβάζουμε και σήμερα με την ωμότητα των διαλόγων και τη βεβαιότητα της ατιμωρησίας. Ιδού: Καλλιέργειες σιταριού βαφτίζονταν ντομάτας από τους πολιτικούς και σαν οι αγρότες έλεγαν ότι ήδη έχουν αποτυπωθεί οι πραγματικές καλλιέργειες με το σύστημα "Κοπέρνικους", κυβερνητικοί παράγοντες διεβεβαίωναν πως «δεν τρέχει τίποτα». Και όλα ανθούσαν και κάρπιζαν με υπογραφές υπουργών που αγνοούσαν τις καταγγελίες και τιμωρούσαν τους καταγγέλλοντες. Και να είστε σίγουροι πως αν πίσω από τους επίδοξους απατεώνες δεν υπήρχαν οι πολιτικοί, οι πρώτοι δεν θα ευδοκιμούσαν ποτέ. «Οι μισοί Έλληνες βουλευτές έπρεπε να είναι στη φυλακή για διαφθορά και οι άλλοι μισοί υπόλογοι για συνέργεια και συγκάλυψη», λέει ο Γ. Κοντογιώργης τ. πρύτανις Παντείου. Και ενώ παντού στην Ελλάδα ο αριθμός των αιγοπροβάτων μειώνεται σε ποσοστό πέραν του 4%, στην Κρήτη είναι αυξημένος κατά 720%! Χώρια που δηλώνουν κτηνοτρόφοι χωρίς ζώα, με βοσκοτόπια στρατιωτικά αεροδρόμια. Και το νησί από πράσινο έγινε μπλε. Έχει, λοιπόν, ή όχι δίκιο, άλλη μια φορά, ο αρχιμαφιόζος Γκαλμπίνι;

Και κάτι ακόμα. (τί να πρωτοπείς;) Όσα σκάνδαλα ξέσπασαν στην Ελλάδα και τα μάθαμε, όλα μα όλα, ξεκίνησαν απ’ έξω. Από εδώ κανένα. Η Ελληνική Δικαιοσύνη και οι Έλληνες εισαγγελείς δεν είδαν ούτε άκουσαν ποτέ τίποτα. Ομερτά. Το ανοσιούργημα της Siemens για παράδειγμα απ’ τους Αμερικανούς. Κι εμείς εδώ φτιάχναμε επιτροπές που υποτίθεται το ερευνούσαν και το επίσημο πόρισμα της πλειοψηφίας τού τότε Κυβερνώντος κόμματος έβγαζε τους τραπεζικούς λογαριασμούς τών αρχιληστών, αριθμούς κινητών τηλεφώνων. Και Χριστοφοράκηδες και Καραβέλες εφυγαδεύοντο εις την αλλοδαπήν κουνώντας το μαντήλι.

Το σκάνδαλο της Novartis επίσης απ’ την Αμερική. Οι λίστες Λαγκάρντ, Μπόριανς, Λιχτενστάιν, Λουξεμβούργου, Παναμά, Φασιανί ομοίως (στη λίστα Λαγκάρντ ιστορούνται 2.125 ονόματα που έβγαλαν στις ξένες τράπεζες 625 δισ. ευρώ). Κι εμείς την κρατούσαμε στα συρτάρια λέγοντας ότι αποκτήθηκε παράνομα. Εφαρμόζοντες δε οι μεγάλοι νομομαθείς καθηγηταί Βενιζέλος, Διώτης και λοιποί, και επικαλούμενοι την «θεωρία των καρπών του απαγορευμένου δέντρου» -μεγάλη μηχανή, τέτοιο σημείο κατάπτωσης- εκάλυψαν εαυτούς και το συνάφι. Και ενώ αλλού τα Κράτη που είχαν ανάλογα σκάνδαλα εισέπραξαν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ για το καθένα, εμείς εδώ μήτε σέντς. Αντ’ αυτού φτιάξανε νόμο και βάλανε σχετική διάταξη στο Σύνταγμα (Άρθρον 86), σάικα πράματα, σίγουρα, στέρεα και ασφαλή, ώστε να μην τους κουνάει κανείς. Μοναδικοί στον κόσμο που οι άθλιοι το λένε «περί ευθύνης υπουργών», ενώ στην πραγματικότητα είναι περί μη ευθύνης ή περί ανευθυνότητος υπουργών, και όλοι τους λευκοί στην κοινωνία, αναμένοντες να γίνουν αγάλματα ή να μπουν τα ονόματά τους σε οδούς και πλατείες. Και ενώ το άρθρο αυτό το έχουν καταδικάσει όλες ανεξαιρέτως οι πτέρυγες της Βουλής και όλοι οι βουλευτές μηδενός εξαιρουμένου –υποκρισία Θεέ μου– αυτό στέκει αγέρωχο για να καλύπτει τις πομπές τους. «Βγήκε η πομπή στο δρόμο και περιγελά τον κόσμο». Ή «Βγήκε η πομπή στις στράτες και πομπεύει τους διαβάτες». Και Άντρον Ακολασίας με Συνταγματική διάταξη. Έχει λοιπόν ή όχι ακόμη μια φορά δίκιο ο αρχιμαφιόζος Γκαλμπίνι;

Δείτε και τη συνέχεια: «Η Δικαιοσύνη, λέει ο Πλάτων (προσέξτε τις λέξεις μία μία γιατί είναι πολύ βαριές) είναι ο μεγαλύτερος και ο καλλίτερος καθαρμός. Όποιος δεν δέχεται τη Δικαιοσύνη της Πατρίδος του, έστω και αν είναι ο μέγας βασιλεύς των Περσών (ο πλανητάρχης θα λέγαμε σήμερα) ακάθαρτον και απαίδευτον και αισχρόν να τον λογαριάζετε». Ε, λοιπόν, αυτοί δεν δέχονται τη Δικαιοσύνη της πατρίδος. Έχουν, λένε, ασυλία και «πολιτική ευθύνη» μόνον. Ότι δεν ευθύνονται όταν οι υφιστάμενοί τους καταχρώνται της εμπιστοσύνης, δεν γνώριζαν για τους σιδηροδρόμους κλπ, κλπ, κλπ.

Αλήθεια, τί θα βγάλει πάλι η Βουλή με τις επιτροπές; Τις προκαταρκτικές, τις εξεταστικές, τις προανακριτικές; Γιατί δεν καταργούν μονομιάς όλοι μαζί δια βοής, έτσι ώστε ούτε αναθεώρηση του Συντάγματος να χρειάζεται ούτε τίποτα, το κατάπτυστο άρθρο 86 και να αφήσουν τη Δικαιοσύνη απερίσπαστη και αδέσμευτη να κάνει τη δουλειά της; Εδώ έχουμε τόσα εγκλήματα σε βαθμό κακουργήματος όπως, ενδεικτικά μόνον: Απιστίες, πλαστογραφίες, ψευδείς βεβαιώσεις, παραχαράξεις και υπεξαγωγές δημοσίων εγγράφων, καταχρήσεις εξουσίας, εκβιάσεις, απειλές, δωροδοκίες και δωροληψίες, παραβάσεις καθήκοντος και Κύριος οίδε πόσα άλλα, κατά συρροήν και συναυτουργίαν, τελεσθέντων υπό δραστών διαπραττόντων καθ’ έξιν και κατ’ επάγγελμα εγκλήματα, που μόνον η αδέσμευτη και ανεξάρτητη και ειδικευμένη Δικαιοσύνη μπορεί να διαλευκάνει και τούτοι μιλούν για προανακριτικές πλειοψηφίες της Βουλής και άλλες αηδίες. Τί δουλειά έχει η Βουλή μ’ αυτά;

Υστερολόγιο:

Ι. Οι παρανόμως εισπράξαντες επιδοτήσεις θα υποχρεωθούν, λέει ο ίδιος ο πρωθυπουργός, να επιστρέψουν να παράνομα. Ήτοι δηλώσεις κούφιες, ψεύτικες και υποκριτικές. Διότι πότε θα τα επιστρέψουν; Όταν τελεσιδικήσουν οι αποφάσεις και εν συνεχεία κατατεθούν από το Κράτος διεκδικητικές αγωγές, αν ποτέ κατατεθούν, και τελεσιδικήσουν κι αυτές. Φυσικά για όσα ωστόσο δεν θα ‘χουν παραγραφεί. Άλλη μια φορά λοιπόν, δούλεμα κανονικό από τον πρωθυπουργό.

ΙΙ. Βλέπουμε κατά καιρούς να επισκέπτονται τη Βουλή μαθητές του Δημοτικού ή του Γυμνασίου και Λυκείου από διάφορα σχολεία της Χώρας. Αλήθεια πού τα οδηγούν τα κακόμοιρα τα παιδιά οι δάσκαλοί τους; Να δουν και ν’ ακούσουν και να διδαχθούν τί;