Δείτε λίγο μια πραγματικότητα που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Ο Ερντογάν έχει φυλακίσει την αντιπολίτευση (από τον αρχηγό της μέχρι δημάρχους, επιχειρηματίες και δημοσιογράφους). Η ακρίβεια διαλύει τη μεσαία τάξη της χώρας. Ελέγχει όλους τους θεσμούς. Η προσωπική του διαφθορά δεν έχει ταβάνι. Παρά την εκτεταμένη τυραννία του, ένα 35% των πολιτών τον υποστηρίζει.

Το ίδιο παρατηρεί κανείς και στη Ρωσία, μια χώρα όπου ο Όργουελ ωχριά στο τι κάνει ο Πούτιν. Παρακολουθήσεις, φυλακίσεις, δολοφονίες, πάνω από 1.400.000 νεκροί και αγνοούμενοι στον πόλεμο. Και εδώ ένα ποσοστό άνω του 50% τον στηρίζει (ή προσποιείται ότι τον στηρίζει, τους παρακολουθούν).

Πίσω από αυτή τη στήριξη καταστροφικών ηγετών είναι το βόλεμα μεγάλης μερίδας πολιτών, από το καθεστώς. Έχουν θέσεις στο δημόσιο, παίρνουν δουλειές, δεν κινδυνεύουν να έρθει ο αστυφύλακας στην πόρτα τους. Όσο επιβιώνουν καλά δεν ενδιαφέρονται για το τι κάνει ο ηγέτης της χώρας. Αυτός ξέρει.

Οι ίδιες λογικές υπάρχουν παντού, ακόμα και στην Ελλάδα. Η ΝΔ έχει ένα ποσοστό - μπετόν πάνω από 30% που δεν το χάνει ό,τι κι αν κάνει η αντιπολίτευση, του Σαμαρά συμπεριλαμβανομένου. Είναι πολίτες που οι ζωές τους συνδέονται θετικά με την πολιτική που ασκείται, γι’ αυτό και δεν πρόκειται να εγκαταλείψουν τα προνόμια που τους δίνει η εν λόγω διακυβέρνηση.

Για να καταλάβετε πόσο μπετόν είναι αυτό το 30%+ της ΝΔ, αρκεί να σας πω ότι ο Σαμαράς «κόβει» μόλις ένα 0,4% από τη σημερινή ΝΔ (από άλλους δεξιούς χώρους παίρνει τα ποσοστά του).

Με βάση τα παραπάνω, λοιπόν, όλη η μάχη των κομμάτων γίνεται για το ποσοστό της αδιευκρίνιστης ψήφου που είναι γύρω στο 15%. Η ΝΔ θέλει στις πρώτες εκλογές να είναι σαφώς πάνω από το 30%, ώστε στις δεύτερες να φτάσει στην αυτοδυναμία, δεδομένου ότι, πρακτικά, άλλος τρόπος να κυβερνηθεί η Ελλάδα δεν υπάρχει. Και αυτό το 30% που έχει εξασφαλισμένο η ΝΔ είναι ο βατήρας προς την αυτοδυναμία της.