Πολλές φορές αναρωτιέμαι πόσο χαμηλά θα φτάσει η ελληνική δημοσιογραφία στη χώρα μας. Και αναφέρομαι στο θλιβερό καφενείο της ιδιωτικής τηλεόρασης που πάτο στο βαρέλι της ανεπάρκειας και ανοησίας δεν έχει.
Η πρώτη παρατήρηση είναι το επίπεδό τους όταν μιλούν. Στα καφενεία μιλούν καλύτερα. Εδώ μιλά ο ένας πάνω στον άλλον. Οι δημοσιογράφοι, ό,τι αρλούμπα και ν’ ακούσουν, δεν αντιδρούν. Ποτέ δεν τους φτάνει ο χρόνος σε μια συζήτηση. Διακόπτουν συνεχώς κάθε ομιλούντα, που ποτέ δεν προλαβαίνει να πει αυτό που θέλει.
Στις εκπομπές τους δεν έχουν προγραμματίσει τίποτε. Δεν υπάρχουν έτοιμα κείμενα, λένε ό,τι τους κατέβει. Δεν ενδιαφέρονται για την ενημέρωση των πολιτών, αλλά πώς θα «στριμώξουν» τον καλεσμένο.
Τώρα περάσαμε σ’ ένα ακόμη χειρότερο επίπεδο. Μια διαρκώς ψευδόμενη Καρυστιανού έχει περισσότερο χρόνο και από τον πρωθυπουργό στις εκπομπές τους. Κανείς δεν τη «στρίμωξε» ποτέ για τα χοντρά ψέματα που εκπροσωπεί. Αντίθετα, αναμεταδίδουν ό,τι μπούρδα πει για τα εθνικά μας θέματα, τις διεθνείς εξελίξεις. Και αυτοί, σαν Πόντιοι Πιλάτοι, απλώς την ακούν.
Έτσι είχαν αφήσει και τον τερατολόγο Σώρρα να λέει ότι έχει 600 δισ. με αποτέλεσμα να ανοίξει γραφεία σε όλη την Ελλάδα, να διαδηλώνουν υπέρ του και χιλιάδες πολίτες να μην πληρώνουν τους φόρους τους. Έπρεπε να μπει φυλακή για να σταματήσουν να τον προβάλλουν.
Η Καρυστιανού δεν έχει τίποτα. Ούτε κόμμα, ούτε στελέχη, ούτε γραφεία, ούτε άποψη για οτιδήποτε. Μόνο ψεύδεται. Κι όμως, την προβάλλουν χωρίς ντροπή. Και το χειρότερο: αισθάνονται ότι κάνουν καλά τη δουλειά τους.
