Όμως δεν θα σταματήσω εδώ! Έτσι για να σας… προϊδεάσω, σας γνωστοποίησα ήδη την υπόθεση με τα «Τσιμενταύλακα» της Μαγούλας, την επέκταση και εκβάθυνση του λιμένος Γυθείου, την Παλαιά και Νέα εθνική οδό Σπάρτης-Τριπόλεως. Και σήμερα σκέπτομαι να σας απασχολήσω με άλλα ανάλογα!
Έτσι, θα θυμηθώ το «Μέγαρο Μουσικής» που μας προσφέρθηκε πακέτο με το περιτύλιγμά του και τις κορδέλες του... Δώρο του αείμνηστου Μεγάλου Κωνσταντίνου Καραμανλή, δια της παρεμβάσεώς του στον αείμνηστο εκδότη και πρόεδρο του ιδρύματος Δημ. Λαμπράκη... Αλλά εμείς, επί μήνες, δεν βρίσκαμε «ράφι» για να το βάλουμε και ψάχναμε κάποιο ευγενή συμπολίτη να μας δωρίσει την έκταση! Λες και ο δήμος δεν μπορούσε ν’ αγοράσει ένα χωράφι, να διαμορφώσει την έκταση, να το εντάξει στο Πολεοδομικό Σχέδιο, για να εγκατασταθεί εκεί το Μέγαρο...
Αλλά, βλέπετε, ήταν στη μέση και ο άλλος βιομήχανος, μεγαλοπαράγοντας και μυστικοσύμβουλος που δεν έβρισκε χώρο για να βάλει το ξενοδοχείο του, ήθελε δίπλα στο Μέγαρο! Και με τα πολλά, πέρασαν οι μήνες και η προσφορά αποσύρθηκε και πήγε στη Θεσσαλονίκη...
Και, κοιτάξτε πώς ο διάβολος μας εκδικείται! Την ίδια περίοδο η Καλαμάτα ενεπνεύσθη και αποφάσισε την ίδρυση Μεγάρου Χορού, το οποίο τάχιστα ανήγειρε, οργάνωσε και λειτούργησε και σήμερα διοργανώνει διαγωνισμούς και εκδηλώσεις παγκόσμιας εμβέλειας και προσελκύει τουρισμό και επενδύσεις και αναβαθμίζει οικονομικά και πολιτισμικά την κοινωνία της (χωρίς άλλα σχόλια…).
Να φωνάξω τώρα για την αδυναμία μας, την αδιαφορία μας, τον ωχαδερφισμό μας, την άνοια που μας χαρακτηρίζει; Ε, και; Και τότε έγραφα, φώναζα και διαμαρτυρόμουνα και… «έβριζα» και γινόμουν στόχος κακόβουλων σχολίων, λες και είχα προσωπικό συμφέρον! Αλλά αποδειχθήκαμε ανίκανοι να συντάξουμε μία μελέτη, μια ευπρόσωπη πρόταση, να συγκροτήσουμε ένα αξιοπρεπή φάκελο, προκειμένου να τον υποβάλουμε προς τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή, (Δ.Ο.Ε.), προκειμένου να εντάξουμε το «Σπάρταθλον» στα Ολυμπιακά Αθλήματα. Και είναι το μόνο (ιστορικής προέλευσης) άθλημα υπερμαραθώνιων αποστάσεων που δεν συγκαταλέγεται ακόμη στα Ολυμπιακά αθλήματα, όταν κάθε χώρα καταφέρνει να εντάξει κάθε είδους παιχνίδια ως άθλημα και μάλιστα ολυμπιακό!
Ευτυχώς, μετά από 45 χρόνια ολοκληρώθηκε η ανακατασκευή των Παλατιών των Παλαιολόγων στον Μυστρά! Δώρο -και αυτό- του αείμνηστου Μεγάλου Κωνσταντίνου Καραμανλή που ήλθε στη Σπάρτη επί τούτου τον Νοέμβριο του 1979, παραμέρισε όλους του πολιτικούς και δημοτικούς εκπροσώπους και έβαλε μπροστά το έργο, με τη συνεργασία μόνον υπηρεσιακών παραγόντων και στελεχών του Υπουργείου Πολιτισμού!
Βέβαια, σήμερα κανένας δεν γνωρίζει πόσα δισεκατομμύρια στοίχισε το έργο αυτό σε νόμισμα της δραχμής και του ευρώ... Και κανένας δεν είπε «ρε παιδιά, τι κάνετε εδώ;» Κανένας δεν ζήτησε λογαριασμό! Και η ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα πρόταση του τέως δημάρχου κ. Πέτρου Δούκα για μια μελέτη, ένα στοιχειώδη προϋπολογισμό, προκειμένου ν’ αναστηλωθούν όλα τα αρχοντικά σπίτια του Μυστρά και όχι μόνον, να τεθούν δηλαδή σε χρήση κάτι ανάλογο με τη Μονεμβάσια, προκειμένου η βυζαντινή Καστροπολιτεία να αποκτήσει ζωή, έμεινε στο κενό! Και ίσως είναι εφικτή η διασύνδεσή της με το Οικουμενικό Πατριαρχείο... Αρκεί πάντως που η πρόταση μπήκε στο μυαλό μας και ίσως κάποια στιγμή ένας πατριώτης βάλει τη γροθιά του επί του θέματος...
(συνεχίζεται)
